ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

                       

Η πανδημία του κορωναιού και η μάχη κατά της διάδοσής του έχουν ήδη αναδείξει ορισμένα σημαντικά και νέα ποιοτικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την χώρα, το Κράτος, την κοινωνία. Αυτές τις βδομάδες δοκιμασίας και αγώνα για την επιβίωση φάνηκε πριν απ΄όλα ότι υπάρχει Πρωθυπουργός και Κυβέρνηση με σοβαρότητα και σχέδιο που « έπιασαν τον Ταύρο από τα κέρατα». Πήρε έγκαιρα μέτρα, έβαλε σε κίνηση τον κρατικό μηχανισμό, στηρίχτηκε σε ένα αδιαμφισβήτητης αξίας επιστημονικό δυναμικό. Πήρε αυστηρά και γρήγορα μέτρα με πολύ μεγαλύτερη αμεσότητα απ΄ότι πολλές και ισχυρές χώρες ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο κ.ά). Η σοβαρότητα αυτή και η αποφασιστικότητα που επιδείχθηκαν έγινε σεβαστές από μία ευρεία κοινωνική πλειοψηφία. Αυτή η πλειοψηφία είδε Κράτος να αντιδρά με μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα, έδειξε ότι δεν θέλει να ζει με ψέματα, έδειξε και δείχνει στάση ευθύνης, πειθαρχίας, σεβασμού στα μέτρα που ανακοινώνονταν. Δεν είναι ασήμαντα αυτά τα δείγματα σε μια χώρα σαν την δική μας , σε μια χώρα που πέρασε μία δεκαετή περιπέτεια χρεοκοπίας και όταν ήρθε η στιγμή να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον, έχει να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τον εκβιασμό Ερντογάν και την υπεράσπιση των συνόρων και τώρα και την πανδημία μαζί.

Αυτή η προσπάθεια δεν « ίσιωσε» αυτόματα. Όλοι θυμόμαστε τι ανοησίες είπαν και έγραψαν πολλοί επώνυμοι του χώρου της κατ΄επιλογήν ευαισθησίας  για τους Μετανάστες για την μάχη των συνόρων. Μέχρι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας οργάνωναν έξω από Πρεσβείες της χώρας σε ξένες χώρες, προσπαθώντας να δείξουν ότι στην χώρα κυβερνούμαστε από απάνθρωπους ακροδεξιούς. Ανάμεσα σ΄αυτούς και Ευρωβουλευτές της χώρας. Πάμε παρακάτω όμως. Όλοι αυτοί, όταν είδαν στις δημοσκοπήσεις ότι η στάση της Κυβέρνησης είχε την στήριξη του 85%-90% της Ελληνικής Κοινωνίας αρχικά άλλαξαν στάση και τώρα σιωπούν. Στην συνέχεια υπήρξαν και οι ανοησίες για την πανδημία, όταν ξεκινούσε η περιπέτεια. Από ποιους; Από τους ίδιους συνήθεις υπόπτους που έσπευσαν να γράψουν για τον ταξικό χαρακτήρα του ιού, την προέλευσή του από παρθένα δάση ή από το ξεπάγωμα στην Αρκτική λόγω Κλιματικής Αλλαγής. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτών των Αναλυτών του ιού οι κ. Παπαδημούλης, Κούλογλου, Δούρου και άλλοι. Ευτυχώς για τον χώρο τους κάποιοι τους μάζεψαν, όταν αντιλήφθηκαν την δραματικότητα της κατάστασης. Έτσι, μετά το μπαράζ των ανοησιών όπως και στην υπόθεση υπεράσπισης των συνόρων, πρώτα άλλαξαν ρότα και στην συνέχεια εμφανίζονται συμμέτοχοι στην εθνική προσπάθεια. Κατανόησαν ότι σε τέτοιες συνθήκες το να λες βλακώδεις ιδεοληψίες είναι πολύ μα πολύ επικίνδυνο, πολύ περισσότερο όταν απέναντί σου έχεις Πρωθυπουργό και Κυβέρνηση που εργάζονται με πραγματισμό. Αν κάτι απέμεινε να ψελίζουν είναι κάτι περί ήττας του νεοφιλελευθερισμού, λες και σ΄αυτή την χώρα εφαρμόστηκε ποτέ νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Τέλος πάντων, οι όποιες μετατοπίσεις προς τον ρεαλισμό και την πραγματικότητα είναι πάντα θετικές. Πολύ περισσότερο που συμβάλουν σε ενιαία αποδεκτές πολιτικές.

Η ενότητα του πολιτικού κόσμου – θα φανεί αν είναι πραγματική ή κατ΄ανάγκη – είναι θετική και βοηθάει να τιθασεύεται όσο είναι δυνατόν η ανθρώπινη αμεριμνησία, ανευθυνότητα και όλες αυτές οι ηλίθιες συμπεριφορές που παρακολουθήσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα από μεμονωμένους πολίτες αλλά και από χώρους όπως η Εκκλησία. Αυτό που μετράει, είναι ότι η Ελλάδα κρατάει μέχρι στιγμής, ότι έχει κερδίσει χρόνο, ότι ακόμα δεν έχουμε φαινόμενα όπως χώρες της Ευρώπης. Αυτό που μετράει είναι ότι η Κυβέρνηση δεν δίστασε να κλείσει τις Εκκλησίες όταν η Ιερά Σύνοδος φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων, ούτε να επιβάλει έγκαιρα κλείσιμο σχολείων, κλείσιμο Επιχειρήσεων και τελευταία – όταν είδε και αποείδε – περιορισμό της κυκλοφορίας. Είχε προηγηθεί ένα Σαββατοκύριακο επίδειξης ανευθυνότητας απ΄όσους πήραν τα αυτοκίνητα και άρχισαν να τρέχουν προς την επαρχία ή να τρέχουν στις παραλίες.

Ο αγώνας που δόθηκε μέχρι τώρα στέφτηκε με επιτυχία, αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά. Έρχεται η ώρα της τρικυμίας, αποτέλεσμα σειράς φαινομένων και συμπεριφορών. Θα διαφωνήσω με όσους εσχάτως σημειώνουν πως η Κυβέρνηση ρίχνει την ευθύνη σε πολίτες για να καλύψει λάθη της. Σ΄αυτή την χώρα κατοικούμε και όλοι παρακολουθήσαμε πόσο δύσκολο είναι να ηττηθεί η βλακεία και η ανευθυνότητα. Επίσης , όλοι είδαμε το ανατριχιαστικό  « γράφημα Μόσιαλου» για το πόσες εκατοντάδες  μπορούν να μολυνθούν από ένα και μόνο ανέμελο φορέα του ιού και θα έπρεπε να κατανοούμε για τι μιλάμε.

Σε κάθε περίπτωση αυτή η « αγορά χρόνου» που επιτεύχθηκε ήταν αναντικατάστατης αξίας. Θα μπορούσε ίσως να αγοραστεί κι άλλος χρόνος και να υπάρξει πιο γερή άμυνα απέναντι στην διάδοση . Αν για παράδειγμα έκλειναν οι Εκκλησίες τουλάχιστον πριν τους πρώτους Χαιρετισμούς και τους εκκλησιασμούς της Κυριακής που ακολουθούσε, δεν θα είχαμε χιλιάδες ανθρώπους να συνωστίζονται στους Ναούς για να δείξουν ότι διαθέτουν πίστη, με ότι μπορεί να σημάνει. Αν υπήρχε απαγόρευση εξόδου από τα μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα ( π.χ Αττικής και Θεσσαλονίκης) το τελευταίο Σαββατοκύριακο θα μπορούσε να αποφευχθεί η πιθανή μετάδοση στις πιο διαφορετικές περιοχές της χώρας. Αυτές οι δύο αποφάσεις θα μπορούσαν πράγματι να ληφθούν και το αντίθετο γεγονός συνιστά ευθύνη της Κυβέρνησης και του Επιστημονικού Επιτελείου. Δεν αλλάζουν όμως την μεγάλη εικόνα.

Το δεύτερο σημείο που θα φανεί τι ακριβώς προετοιμασία έχει γίνει και γίνεται με ευθύνη της Κυβέρνησης  αυτές τις ώρες, είναι η προετοιμασία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ώστε να δεχτεί ένα πιθανότατα μεγάλο κύμα κρουσμάτων που μάλλον θα πρέπει να είναι αναμενόμενο. Είναι η ενίσχυση κλινών ΜΕΘ, η προετοιμασία πρόσθετων χώρων με πλήρη στελέχωση  και εξοπλισμό για να δώσουν την μάχη τις επόμενες κρίσιμες ώρες και μέρες.Είναι η προετοιμασία συνεργασίας Ε.Σ.Υ με τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας. Εδώ βρίσκεται ένα δεύτερο στοίχημα από το οποίο θα κριθεί η Κυβέρνηση. Σημειώνουμε ότι σ΄αυτό το σημείο, ας μην παριστάνουν πολιτικές δυνάμεις ότι δεν γνωρίζουν την παρατεταμένη κρίση του Ε.Σ.Υ που μείωσαν σημαντικά την απόδοση και τις αντοχές του. Μιλάμε για κρίση από την προ χρεοκοπίας της χώρας περίοδο μέχρι και σήμερα, που καμία Κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ριζικά σε  8 μήνες. Αυτά γιατί είναι αστείο να γράφονται θεωρίες περί κάποιων νεοφιλελεύθερων που δεν « αγαπάνε» και πολύ τα δημόσια Νοσοκομεία.

Το τρίτο σημείο που κρίνεται η Κυβέρνηση είναι η στήριξη των Επιχειρήσεων και των εργαζομένων που άλλες έκλεισαν και άλλες δοκιμάζονται. Εδώ υπάρχει ένας ακαθόριστος παράγοντας : Ο χρόνος που θα κρατήσει η περιπέτεια που θα καθορίσει πολλά, μα πάρα πολλά στην Διεθνή και Ελληνική Οικονομία. Τα πρώτα μέτρα ύψους 10 δις. ευρώ υπερκέρασαν τις αρχικές προτάσεις ακόμα και των Κομμάτων της Αντιπολίτευσης που τώρα ζητάνε μέτρα ύψους 30 δις. ευρώ. Η Κυβέρνηση έχει το χρέος να διευρύνει σταδιακά τις ευνοϊκές παρεμβάσεις της και λαμβάνοντας υπόψη τον παράγοντα χρόνο να « απλώσει» μέτρα που θα συγκροτούν ένα δίκτυ προστασίας Επιχειρήσεων και εργαζομένων, κρατώντας και αποθέματα, διεκδικώντας πόρους και άλλη, πιο δραστική  Πολιτική από την Ε.Ε, ώστε να γίνει μια τονωτική ένεση γρήγορης επανεκκίνησης όταν όλα θα επανέρχονται στους συνήθεις ρυθμούς. Και μη ξεχνάμε....Υπάρχουν και οι Τράπεζες που οφείλουν να δουν το χρέος τους.

Ο Πόλεμος συνεχίζεται. Αυτή την στιγμή φαίνεται ότι τα μέτρα της Κυβέρνησης μας κρατάνε όρθιους και επομένως πιο ικανούς να τον κερδίσουμε. Το Πολιτικό Σύστημα στο σύνολό του αλλά και ο κάθε πολίτης ξεχωριστά έχουν χρέος να συμπαραταχθούν. Με κριτικό λόγο γιατί κανείς και ποτέ δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο αλλά όχι ανοησίες, με ενστάσεις αλλά όχι με πολιτικαντισμούς, με προτάσεις και απαίτηση αλλά όχι λαϊκισμούς. 

Ανάγκη ευθύνης και λογικής

Η πανδημία του κορονοιού και η διάδοσή της και στην χώρα μας αναδεικνύει ένα απρόσμενο κίνδυνο που έχει αναταράξει όλο τον πλανήτη και έχει αναστατώσει φυσικά και την ζωή μας.Ένας πόλεμος φαίνεται να είναι σε εξέλιξη με ένα άγνωστο εχθρό και με απροσδιόριστο το κόστος σε ανθρώπινες ζωές, στην κοινωνική συνοχή, στην παραγωγική δραστηριότητα και την Οικονομία. Η Ελλάδα έχοντας βγει από μια δεκαετή δοκιμασία χρεοκοπίας και Μνημονιακών Πολιτικών έχει βρεθεί μπροστά σε δύο « καταιγίδες» που πρέπει να αντιμετωπίσει. Η πρώτη είναι η μάχη κατά της διάδοσης του κοροναιού, μάχη κρίσιμη και με απροσδιόριστο χρονικό ορίζοντα.

Η δεύτερη είναι η αυξανόμενη επιθετικότητα του Ερντογάν που έχοντας υποστεί αλλεπάλληλες ήττες το τελευταίο διάστημα επιχείρησε να εκβιάσει την Ευρώπη και να αποσταθεροποιήσει την χώρα, χρησιμοποιώντας κυνικά ως σφαίρες χιλιάδες Μετανάστες στον Έβρο ως μόνιμο πολιορκητικό κλοιό. Η προσπάθειά του μέχρι στιγμής και παρά την ανοικτή βοήθεια του Τούρκικου Στρατού  έχει οδηγήσει σε μια άλλη ακόμα αποτυχία του συν το διεθνές κόστος που έχει υποστεί. Πρόκειται για ένα σύνθετο γεωστρατηγικό πρόβλημα που θα έχει συνέχεια και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει και κάποιο θερμό επεισόδιο.

Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις ο Κ. Μητσοτάκης φαίνεται να   συγκεντρώνει την εκτίμηση ενός συντριπτικού ποσοστού του λαού για τους χειρισμούς του και στα δύο κρίσιμα αυτά θέματα. Λογικό και αναμενόμενο. Η Ελλάδα έχει επιδείξει πολύ γρήγορα αντανακλαστικά στην αντιμετώπιση του ιού, αξιοποίησε έγκαιρα ένα πολύ έμπειρο επιστημονικό δυναμικό, κράτησε άμυνα και κερδίζει χρόνο μέχρι να έρθει η ώρα του pic, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έκανε ένα υποδειγματικό διάγγελμα με το οποίο ξεκαθάρισε με ειλικρίνεια και αμεσότητα θέματα που απασχολούσαν τον δημόσιο διάλογο ( π.χ  τα θέματα που άνοιξαν σκοταδιστικές και επικίνδυνες  τοποθετήσεις Ιεραρχών σε αντίθεση με τις τοποθετήσεις του Πατριάρχη, αλλά και της μεγάλης πλειοψηφίας των Ορθοδόξων Εκκλησιών στ΄όλο τον πλανήτη). Έδειξε όμως και αποφασιστικότητα και καθαρή γραμμή απέναντι στην ασύμμετρη απειλή στον Έβρο. Σφράγισε τα σύνορα, σκλήρυνε την γραμμή του απέναντι στους παράνομους μετανάστες, πάγωσε τις νέες αιτήσεις ασύλου, απέδειξε έμπρακτα ότι φυλάγονται και τα θαλάσσια σύνορα, ενώ αφύπνισε την Ευρώπη απέναντι στα πραγματικά σχέδια Ερντογάν. Ήταν κρίσιμες αποφάσεις που στην πρώτη φάση συνάντησαν την κάθετη αντίθεση στελεχών βασικά του ΣΥΡΙΖΑ που μιλούσαν για ανοικτά σύνορα, θέατρο πολέμου στον Έβρο, κυριαρχία ακροδεξιών στοιχείων, ανάγκη να επιτρέψουμε ουσιαστικά να μπουν όσοι μαζεύτηκαν στα σύνορα! Ευτυχώς ο Α. Τσίπρας αποσαφήνισε την άποψή του και την επίσημη άποψη του ΣΥΡΙΖΑ που τάσσεται υπέρ των κλειστών συνόρων και μίας πιο καθαρής καταγγελίας του Ερντογάν! Υπάρχει βέβαια ένα πρόβλημα με όσα συνεχίζουν  να λένε στελέχη του, αλλά και να γράφονται στις δύο εφημερίδες του Κόμματος της Αξιωματικής Εφημερίδας.

Αν κάτι πάντως μετράει αυτή την δύσκολη στιγμή που φαίνεται ότι αφού εξασφαλίστηκε η καθολική, σχεδόν παλλαική, κοινωνική στήριξη , εξασφαλίστηκε και και η στήριξη των βασικών κομμάτων, είναι να κυριαρχήσει η ευθύνη και η λογική, να κυριαρχήσει ο ορθολογισμός. Στην ζωή φαίνεται ότι σ΄αυτή την ιδιόμορφη χώρα χρειάζεται μια μόνιμη προσπάθεια για να εξασφαλίζονται τα αυτονόητα. Ας πάρουμε την μάχη του κοροναιού. Έκλεισαν τα σχολεία και κατακλείστηκαν οι καφετέριες. Αποτέλεσμα; Αντί να μειωθεί ο ρυθμός εξάπλωσης, αυξήθηκε. Σε ρεπορτάζ ακούς απόψεις τραγικές και ανεύθυνες.Πολίτες που είχαν μπει σε καραντίνα στην Ηλεία γυρνούσαν στα καφενεία!  Πρόεδρος Κόμματος πουλούσε γιατρικό για τον ιό και το διαφήμιζε. Γνωστοί επώνυμοι όπως ο Σ. Κραουνάκης το έριξαν σε γνωστές συνωμοσιολογίες και ανοησίες. Ασφαλώς όλα αυτά αντιμετωπίζονται ή με μέτρα ( όπως και πάρθηκαν)  ή με απομόνωση δοξασιών και ηλιθίων αντιεπιστημονικών απόψεων. Ωστόσο ας γίνει καθαρό, ότι χωρίς αυτοπροστασία , πειθαρχία στα μέτρα της αρμόδιας επιτροπής , ευθύνη απέναντι στην ζωή των άλλων, μπορεί να περάσουμε όλοι πολύ δύσκολες στιγμές και να χάσουν την ζωή τους πολλοί, μα πολλοί άνθρωποι. Απέναντι σ΄αυτό κανένας δεν δικαιολογείται, είτε είναι ένας « αγέρωχος » που το σκάει από το Νοσοκομείο μόλις μαθαίνει ότι είναι φορέας, είτε είναι ένας Ιεράρχης που ενθαρρύνει στάσεις και συμπεριφορές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο ζωές είτε ακόμα βουλευτές που για λίγους αμφίβολους ψήφους μετατρέπει την θρησκευτική πίστη σε πραμάτεια και σε διαφήμιση τς μετάληψης και των θρησκευτικών συνάξεων.

Ωστόσο, σε άλλης τάξης θέματα, καλό είναι να μαζεύονται και να καταγγέλονται από την πρώτη στιγμή απόψεις που υπονομεύουν την εθνική ομοψυχία και την αποτελεσματικότητα αντιμετώπισης της Τούρκικης απειλής. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν δούρειοι ίπποι ή προδότες πολιτικοί. Το έλεγα και την περίοδο των πρώτων Μνημονίων που κάποιοι καθύβριζαν ως προδοτικές Κυβερνήσεις που τα υπέγραφαν, μέχρι που υπέγραψαν κι αυτοί ένα Μνημόνιο και ξαφνικά σιώπησαν. Ωστόσο υπάρχουν απόψεις αξιοποιήσιμες από τον Ερντογάν, απόψεις επικίνδυνες για την χώρα ή δηλώσεις που δυσφημούν την Ελλάδα. Η εμμονή κάποιων να παρουσιάζουν τον Κ.Μητσοτάκη ως Όρμπαν τι είναι άραγε;  Η εμμονή στην αντίληψη ανοίγματος των συνόρων σε τι αποσταθεροποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει την χώρα στην συγκεκριμένη συγκυρία; Η οργάνωση διαμαρτυριών έξω από την Ελληνική Πρεσβεία στο Λονδίνο  με σύνθημα να ανοίξουν τα σύνορα από Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ή από τον αδελφό Τζανακόπουλο με την πλήρη στήριξη του Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, πως πρέπει να εκληφθούν άραγε; Η εμμονή για νεκρό ή νεκρούς στον Έβρο που υποστηρίζει προσωπικά και ο Ερντογάν, πως να ερμηνευτεί; Τα προσανατολισμένα στα παραπάνω ιδεολογήματα και τις ψευδολογίες της ΑΥΓΗΣ και της Εφημερίδας των Συντακτών σ΄όλο το τελευταίο διάστημα πως να τα εκλάβουμε; Σε κάθε περίπτωση πάντως το 90% σύμφωνα με δημοσκοπήσεις( π.χ της OPINION POLL) τάσσεται υπέρ της γραμμής που έχει χαραχτεί από την Κυβέρνηση. Το θέμα είναι όλα αυτά τα δείγματα γραφής δήθεν ανθρωπιστών και ευαίσθητων που είχαν σιωπήσει για πέντε τουλάχιστον χρόνια, ότι και να συνέβαινε κάτι δείχνουν και δεν μπορεί να μένουν αναπάντητα.

Υπάρχει επομένως Κυβέρνηση που μέχρι τώρα τα πάει καλά στον χειρισμό και των δύο κρίσιμων θεμάτων. Υπάρχουν βασικά κόμματα που παρά την ύπαρξη παραφωνιών ουσιαστικά συμφωνούν. Υπάρχει και μία μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που στηρίζει. Ε τότε ας συμβάλουμε όλοι ώστε να απομονωθούν παραπέρα αντικοινωνικές συμπεριφορές και ξεπερασμένες, εμμονικές απόψεις που προκαλούν ζημιά.

Έχουμε μια μοναδική ευκαιρία ως χώρα. Να δείξουμε ότι μπορούμε να πορευόμαστε με σαφή κατεύθυνση και αποφασιστικότητα, ομοψυχία, με λογική και ευθύνη.

Η ΔΙΠΛΗ « ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ» ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ

                                          

Κανείς δεν περίμενε την επομένη της 8^ης Ιουλίου ότι η νέα Κυβέρνηση θα βρισκόταν λίγους μήνες μετά μπροστά σε μια διπλή καταιγίδα. Όλοι περίμεναν μέτρα ενίσχυσης της Οικονομίας και επενδύσεις , αποκατάσταση του σεβασμού στους θεσμούς και επικράτηση πια της Νομιμότητας και τσάκισμα της αυθαιρεσίας . Περίμενε την οικοδόμηση μίας χώρας πραγματικά Ευρωπαϊκής, κανονικής, που το Κράτος σέβεται τον πολίτη αφήνοντας πίσω παθογένειες του παρελθόντος και γιατρεύοντας τις πολύμορφες αρνητικές επιδράσεις της δεκαετίας της Κρίσης και των Μνημονίων. Κανείς δεν περίμενε σίγουρα ότι οκτώ μήνες μετά, η Ελλάδα θα έδινε την μάχη απέναντι σε δύο κρίσιμα μέτωπα: Αυτό του κινδύνου του κοροναιού και της Τούρκικης επιθετικότητας, της υπεράσπισης των συνόρων μας και της αντιμετώπισης του Μεταναστευτικού- Προσφυγικού που χρησιμοποιείται από τον Ερντογάν ως μοχλός εκβιασμού απέναντι στην χώρα και την Ευρώπη μέσα από ένα ντελίριο αυθαιρεσίας, απειλών, fake news, κατηγοριών, ψευδολογίας.

Φαίνεται πως ο Κ. Μητσοτάκης που ξεκίνησε με ένα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο, όχι μόνο το διατήρησε, αλλά το αύξησε μέσα στις δύσκολες συνθήκες του τελευταίου διαστήματος.

Πρώτον, παίρνοντας απόφαση σφραγίσματος των συνόρων, παγώνοντας νέες αιτήσεις ασύλου, επιφέροντας ένα ισχυρό χαστούκι στον Ερντογάν που χρησιμοποιώντας ανθρώπους προσπάθησε όχι μόνο να περάσει χιλιάδες παράνομους Μετανάστες στη χώρα δια της εισβολής αλλά και να αποσταθεροποιήσει πολιτικά την Ελλάδα. Διεθνοποιώντας το θέμα και οικοδομώντας νέες συμμαχίες, θέτοντας την Ε.Ε προ των ευθυνών της και καταδεικνύοντας πιεστικά τον ρόλο της Τουρκίας ως απειλή για όλη την Ε.Ε. Ας σημειώσουμε ότι οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν όταν ακόμα από την Αντιπολίτευση ψέλιζαν ή ανοησίες περί ανοικτών συνόρων, απουσία διεκδικητικής παρουσίας στην Ευρώπη . Ελήφθησαν όμως, επιβεβαιώθηκε στην πράξη η ορθότητά τους, δημιούργησαν μία νέα ατμόσφαιρα στην Ευρώπη, έχουν φέρει σε δύσκολη θέση τον Ερντογάν και προπαντός δημιούργησαν τις βάσεις μίας πανεθνικής πατριωτικής συμμαχίας στην κοινωνία πέρα ακόμα και από το τι λένε τα κόμματα ή γραφικά, ιδεοληπτικά  έστω τμήματά τους και έντυπα που τα στηρίζουν. Αυτή η κοινωνική συμμαχία που στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL έφτανε το 90% που συμφωνούσε με τους χειρισμούς του Πρωθυπουργού, είναι και ο κρίσιμος παράγοντας που ώθησε σε πλήρη αλλαγή στάσης τον Αλέξη Τσίπρα, αν και έχει τον μόνιμο πονοκέφαλο πολιτικά ανόητων στελεχών του που υιοθετούσαν ακόμα και τις εκδοχές Ερντογάν για νεκρούς ή διαδηλώνουν εδώ και στο Λονδίνο υπέρ των ανοικτών συνόρων.

Δεύτερο, αντιδρώντας με υποδειγματική ετοιμότητα και αξιοποιώντας το εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό που συντονίζει την προσπάθεια κατά της διάδοσης του κοροναιού. Ωστόσο και το πρόσφατο διάγγελμά του απέπνευσε ειλικρίνεια, μεστότητα, σοβαρότητα, ηγετικότητα, ευθύτητα. Δεν προσπάθησε να αποφύγει ούτε να πάρει θέση για τα γνωστά εκκλησιαστικά ζητήματα στα οποία Ιεράρχες έπαιρναν ανοικτά σκοταδιστικές θέσεις και κάποιοι « δικοί του» διαφήμιζαν ηλιθιωδώς και επικίνδυνα την πίστη τους, ούτε και να γίνει αρεστός σε μαθητές και ιδιοκτήτες καφετεριών. Απάντησε έτσι στην σπουδή της αντιπολίτευσης για να τον κριτικάρει ότι δεν παίρνει θέση για τις λειτουργίες ή την μετάληψη. Τώρα, ακολουθούν όλοι πια.

Για άλλη μια φορά φαίνεται ότι οι μεγάλες κρίσεις επιφέρουν αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Σε τέτοιες στιγμές οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από ικανούς, μεθοδικούς, αποτελεσματικούς διαχειριστές που χαρακτηρίζονται από σοβαρότητα και ορθολογισμό. Στην χώρα μας αυτό έχει μεγαλύτερη ισχύ αφού οι πολίτες έζησαν μια δύσκολη δεκαετία στην οποία υπήρξε έξαρση του λαϊκισμού, του ανορθολογισμού, των αυταπατών και μίας κενής περιεχομένου αγωνιστικής ρητορικής που πρόσθεσαν κόστος στην πορεία της χώρας. Η ικανότητα και η ύπαρξη σχεδίου και αποφασιστικότητας φαίνεται να ενισχύουν καθοριστικά τον Κ. Μητσοτάκη, να δημιουργούν τις προϋποθέσεις μίας πολιτικής και ιδεολογικής ηγεμονίας. Ασφαλώς στην Πολιτική σε μια στιγμή μπορούν να συμβούν γεγονότα που ανατρέπουν τα πάντα. Ωστόσο, αυτή την στιγμή, οκτώ μήνες από τις εκλογές, υπάρχει μία πλήρης κυριαρχία του σημερινού Πρωθυπουργού που εμπεδώνεται σε κρίσιμες συνθήκες, ενώ την ίδια ώρα η αντιπολίτευση αναζητεί τα βήματά της δέσμια ιδεοληψιών, του DNA της, της αδυναμίας αντίληψης της νέας κατάστασης.  

Ώρα για εθνική συνεννόηση !

Βρισκόμαστε ήδη σε μία νέα κατάσταση. Κατευθυνόμενοι και υποστηριζόμενοι από τον Ερντογάν και τον Τούρκικο στρατό οδηγούνται στα σύνορα στον Έβρο κατά χιλιάδες, ενώ παράλληλα η ίδια προσπάθεια γίνεται και στα νησιά μας. Όλοι αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με μεταναστευτική ροή από τα μέτωπα στην Συρία και το Ιντλίζ  που απέχει 1.800 km από τον Έβρο και θα ήταν αδύνατο να βρίσκονται στις Καστανιές μέσα σε λίγες ώρες. Ο Ερντογάν προκαλεί την Ευρώπη αλλά στήνει και παγίδα στην χώρα ουσιαστικά με εισβολή ανθρώπων που χρησιμοποιούνται όχι μόνο ως θύματα αλλά και ως « όπλα». Ανάμεσα στις χιλιάδες αυτών βρίσκεις Αφγανούς, Πακιστανούς, Ιρανούς, Ιρακινούς, ακόμα και ποινικούς που δημοσιογραφικές φήμες φέρουν να απελευθερώνονται. Δεν έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μια έξαρση Μεταναστευτικών – Προσφυγικών ροών. Έχουμε να κάνουμε με το απλό καθήκον να μην μεταβληθεί η χώρα σε σουρωτήρι με σημαντικές εθνικές, κοινωνικές παρενέργειες.

Μέσα σ΄αυτό το κλίμα η Κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα και αποφασιστικά. Ανακοίνωσε το σφράγισμα των συνόρων . Σημαντικές δυνάμεις της Αστυνομίας, των ΜΑΤ και του Στρατού δίνουν μάχη να μην περάσουν οι 13.000 περίπου που σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε πολιορκούν τα σύνορα. Ανάμεσά τους και κάποιοι που τους έδερναν στο Ξενοδοχείο ή τους πυροβολούσαν ανόητοι. Σ΄αυτή την προσπάθεια πρέπει όλοι να σταθούμε στο πλάι της Κυβέρνησης. Πολιτικά κόμματα και κοινωνικές δυνάμεις έχουν εθνικό χρέος να στηρίξουν αυτή την μάχη. Να την στηρίξουν και στην μάχη που δίνει στην κατεύθυνση της Ε.Ε.

Συμβαίνει αυτό; Αυτές τις πρώτες ώρες , όχι. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αποφεύγουν να απαντήσουν στο απλό ερώτημα αν η Κυβέρνηση έπραξε καλώς και σφράγισε ή τουλάχιστον δίνει την μάχη να τα σφραγίσει κατά το δυνατόν. Ο ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα της Ειδομένης και της Μόιρα το κόμμα του ήρθαν, λιάστηκαν και εξαφανίστηκαν,  εξέδωσε ανακοίνωση μάλιστα που κάνει αυτή την ώρα κριτική στην Κυβέρνηση γενικά  για το Μεταναστευτικό – Προσφυγικό και ρίχνει την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας πηγαίνετε στην Ευρώπη. Είναι αστείο να προτείνεις κάτι τέτοιο. Οποιαδήποτε Κυβέρνηση θα έθετε την Ε.Ε προ των ευθυνών της και δεν θα περίμενε να της πει το αυτονόητο η Αντιπολίτευση.Ωστόσο, Μέχρι να αντιδράσει η Ε.Ε; Τι θα έπρεπε να κάνει μια χώρα, μια Κυβέρνηση; Μήπως να αφήσει να μπουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν απαντάει....  Από την πλευρά της η Φώφη Γεννηματά έκανε ένα βαρύτατο εθνικό, πολιτικό ατόπημα.Επέλεξε αυτή την ώρα να πει στον Πρωθυπουργό ότι περίπου τον έπιασε αδιάβαστο ο Ερντογάν! Ντροπιαστική δήλωση από μια ανεπαρκή ηγέτη που προκαλεί ζημιά πια στο ΚΙΝΑΛ. Ωστόσο και από την πλευρά του «πολύ πατριωτικού » κόμματος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ βλέπουν show ; Τι να σχολιάσει κανείς.

Αυτή είναι η κατάσταση του πολιτικού συστήματος αυτής της χώρας, αυτές τις κρίσιμες ώρες. Αυτή είναι η ανευθυνότητα κομμάτων σε όλο τους το μεγαλείο.

Η κυβέρνηση κάνει το σωστό. Θέτει την Ευρώπη προ των ευθυνών της και από την άλλη δείχνει ότι τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. Δίνει την μάχη του σφραγίσματος των συνόρων. Εθνικοί, και όχι πολιτικοί, λόγοι επιβάλλουν να αλλάξει το δόγμα αντιμετώπισης του προβλήματος.

Η χώρα βρίσκεται πια μπροστά σε έναν ανοικτό εκβιασμό και την φανερή, κυνική εργαλειοποίηση του προσφυγικού/μεταναστευτικού οφείλεις να

Κάποιοι θα συστήσουν υπομονή. Το δράμα των προσφύγων είναι αδιανόητο αλλά καμία χώρα δεν μπορεί να το επωμισθεί μόνη της. Ειδικά μία χώρα ταλαιπωρημένη από μια μεγάλη κρίση και η οποία δεν φέρει καμία ευθύνη για το τι συνέβη στην Συρία. Θα πρέπει λοιπόν να αντιληφθούν την κρισιμότητα της κατάστασης και από τις Βρυξέλλες, αλλά και από τους πολιτικούς που κατ΄επιλογήν εμφανίζονται ευαίσθητοι σε αντίθεση με άλλους που δήθεν στο μυαλό τους δεν είναι.

Ας μην μας διαφεύγει όμως και κάτι ακόμα. Αυτή η κρίση βρίσκεται στην αρχή της. Πολλά μπορούν να συμβούν στην εξέλιξή της και η Ελλάδα πρέπει να δείξει ετοιμότητα. Ο Ερντογάν με την πίεση των εθνικιστών μπορεί να αποδειχθεί ακόμη πιο απρόβλεπτος. Αντιμετωπίζει απομόνωση. Στέλνει στις πόλεις φέρετρα με θύματα του μεγαλοιδεατισμού του. Η Οικονομία που κάποτε ήταν το ισχυρό χαρτί του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα . Η δημοφιλία του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα επίσης. Αυτά τον καθιστούν επικίνδυνο και απρόβλεπτο.

Αυτή η ώρα είναι ώρα εθνική συνεννόησης !

Δεν υπάρχει η πολυτέλεια να λέει ο καθένας και κάτι, πολύ περισσότερο μπαρούφες που δημιουργούν προβλήματα στην δημιουργία εθνικού μετώπου. Ας το καταλάβουν αυτό τα κόμματα και ειδικά αυτοί που βάσισαν την πορεία τους στον λαϊκισμό, τον τυχοδιωκτισμό, την απάτη. Ας το καταλάβουν για το καλό τους. Τίποτα δεν είναι όπως χθες.Αν επιμείνουν σε αμετανόητες τακτικές , απλά θα απομονωθούν. Τίποτα δεν μπορεί να χωρίσει τους Έλληνες μπροστά σε υπαρκτούς κινδύνους που τώρα τους βλέπουν καθαρά και όχι θεωρητικά.

ΚΙΝΑΛ : ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑΘΕΡΑ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΣΤΗΡΙΞΑΝ

Δεν φαίνεται να μπορεί να προχωρήσει το ΚΙΝΑΛ. Η κρίση ταυτότητας, στίγματος , η έλλειψη σαφών και πειστικών θέσεων σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια της ηγεσίας του το οδηγεί σε αδιέξοδα. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση. Το ΚΙΝΑΛ συγκεντρώνει ποσοστό της τάξης του 5% σε οριακή απόσταση από το Κ.Κ.Ε και την Ελληνική Λύση που συγκεντρώνουν 4.6% και 4.3% αντίστοιχα. Η ηγεσία του δεν τόλμησε να διερευνήσει τα εκλογικά αποτελέσματα ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα πως έχασε την μάχη του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς. Δεν έδωσε καμία πειστική εξήγηση πως έγινε και δεν μπόρεσε να εισπράξει τίποτα από την φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Και βέβαια συνέχισε έτσι και μετεκλογικά.

Ο πολιτικός λόγος του ΚΙΝΑΛ στερείται βαρύτητας και οι ατάκες της Προέδρου του έρχονται να καλύψουν ανεπάρκεια και αδυναμία. Ο προσανατολισμός του δεν είναι σταθερός , ούτε οι στρατηγικές στοχεύσεις του. Αυτά χαρακτηρίζουν την πορεία του από τις εκλογές και μετά με μια επισήμανση: Το τελευταίο διάστημα όλη αυτή η νοσηρή κατάσταση δείχνει να επιδεινώνεται με την απογοήτευση ανάμεσα σε μεγάλο τμήμα φίλων και ψηφοφόρων του να είναι διάσπαρτη για το χάλι του χώρου και οι φυγόκεντρες δυνάμεις να είναι θέμα χρόνου πότε θα εκδηλωθούν καθοριστικά. Οι αυτοκρατορικές εμφανίσεις της Προέδρου του με δηλώσεις που περιλαμβάνουν απαραιτήτως την φράση « δεν θα ανεχτώ» προκαλεί γέλιο σε όσους έζησαν ένα ΠΑΣΟΚ πανίσχυρο μέσα από συγκρούσεις και προωθητικές συνθέσεις.

Ας είμαστε σαφείς. Το ΚΙΝΑΛ στο σημείο που βρίσκεται, πιεσμένο από την μία από τον Κ.Μητσοτάκη που έχει διεισδύσει στον χώρο της Κεντροαριστεράς και έχει καταλάβει το Κέντρο και από την άλλη λεηλατημένο από τον ΣΥΡΙΖΑ προς τον οποίο βλέπει ένα μικρό τμήμα του ακόμα που θέλει να νοιώσει ότι βρίσκεται σε χώρο εξουσίας, δεν έχει και πολλά να κάνει. Πρέπει να τολμήσει να διεκδικήσει νέους, απογοητευμένους  και χώρο από το Κέντρο, όπως και δυναμικά στρώματα, κάτι που σημαίνει απόσταση από τον αδιόρθωτο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ με τον οποίο υπάρχει χαώδης απόσταση από το 80% των ψηφοφόρων του. Μόνο που αυτό σημαίνει αλλαγές. Απαιτεί σύγχρονη, καινοτόμα, μεταρρυθμιστική ατζέντα, καινοτόμες θέσεις που θα του επιτρέπει να ασκεί αντιπολίτευση προς τη Ν.Δ από την πλευρά αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στην Ελληνική κοινωνία. Απαιτεί νέα ηγεσία. Το πρόβλημα είναι όμως ότι κανείς από τα « μεγάλα » ονόματα δεν μιλάει. Σαν να φοβούνται όλοι ή αν το έχουν πάρει απόφαση και αναζητούν επιβίωση σε ένα κόμμα του 3%-5% που θα φυτοζωεί μέχρι να σβήσει. Εντυπωσιακό...

Έτσι το ΚΙΝΑΛ χάνει την μια ευκαιρία ανασυγκρότησης και αντεπίθεσης μετά την άλλη. Έχασε την ευκαιρία τω Βουλευτικών Εκλογών. Έχασε την ευκαιρία να συζητηθούν σοβαρά θέματα στο τελευταίο δήθεν Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Αν αληθεύουν όσα ακούγονται για την Συνδιάσκεψη του Μαρτίου, θα προστεθεί κι αυτή στον κύκλο των χαμένων ευκαιριών.

Την ίδια ώρα σαν να άλλαξε προς το χειρότερο η όλη πολιτική συμπεριφορά του, η τακτική του μετά την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Καταψήφισε τον Νόμο για τον έλεγχο των ΜΚΟ, επιλογή που περιβάλλεται από πέπλο μυστηρίου με τον υπεύθυνο εισηγητή Γ. Καμίνη να ψελλίζει ανεπαρκή, ακατανόητα επιχειρήματα. Εμφανίστηκε ο Γείτονας να συναντιέται με τον Φλαμπουράρη και να συζητούν για μορατόριουμ. Επί δύο βδομάδες κυριαρχούσαν σενάρια περί προσέγγισης ΣΥΡΙΖΑ- ΚΙΝΑΛ που εκνεύριζαν και απογοήτευαν την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του. Κανείς εκτός από κάποιες άνευρες διαψεύσεις δεν μίλησε επί της ουσίας. Η επιστολή της Νάντιας Γιαννακοπούλου που ζήτησε να λειτουργεί η Κ.Ο και ζήτησε εξηγήσεις για όλα αυτά , αντιμετωπίστηκε ως « εσωστρέφεια» ή ακόμα και ως πρόθεση της νεαράς Βουλευτού που προς τιμή της μίλησε σε αντίθεση με άλλους , να πάει στην Ν.Δ Τρέλα, κακοήθεια, κακότεχνη αλλαγή ρόλων. Η Φώφη Γεννηματά προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και προσπάθησε να φανεί ότι κρατάει ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.

Ας προσέξουμε όμως ότι αυτή η αλλαγή αντιπολιτευτικής τακτικής που σημειώσαμε πριν , ταυτίζεται με την φημολογία περί νέας εποχής στις σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ. Τότε ξαφνικά καταψηφίστηκε ο έλεγχος των ΜΚΟ, τότε το « καταψηφίζουμε τα πάντα» φαίνεται να γίνεται γραμμή. Είναι δε χαρακτηριστική η δήλωση κάποιας νέας Βουλευτού από την Λάρισα άγνωστης στο πανελλήνιο που θέλοντας να ασκήσει « σκληρή » κριτική στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για την Αυτοδιοίκηση και το οποίο παρεπιπτόντως χαιρετίζεται από την μεγάλη πλειοψηφία του αυτοδιοικητικού κόσμου της χώρας, είπε ότι η Κυβέρνηση παίζει το παιχνίδι με τις κουκούλες γιατί θέλει να καλύψει με κουκούλες όσα κάνει! Τι εννοεί η κυρία αυτή; Ότι η Ν.Δ και το ΚΙΝΑΛ που στο θέμα της Προανακριτικής έχουν ταυτόσημες τακτικές και επιδιώξεις, παίζουν; Γιατί δεν την μάζεψαν από την ηγεσία η οποία έπαθε νευρική κρίση όταν με επιστολή της μια άλλη βουλευτής , η . Νάντια Γιαννακοπούλου είπε τα αυτονόητα; Υπάρχουν άραγε προστατευμενοι από τη ηγεσία βουλευτές και άλλοι που είναι στοχοποιημένοι, ανάλογα με το ποιοι λένε ΝΑΙ σε όλα ή όχι;

Κάτι κινείται δια της διολίσθησης λοιπόν. Καθοδηγείται από στελέχη που μόνιμα βρίσκονται πίσω από την κουρτίνα και πιθανότατα από επιχειρηματικά κέντρα που λάτρεψαν τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν το έκρυψαν. Μπορεί να μην είναι ένα σενάριο που θα φανεί άμεσα.Προωθείται όμως. Μόνο που στηρίζεται σε ένα λάθος λογαριασμό. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ θα εισπράξει ψίχουλα, ο Κ. Μητσοτάκης πολύ περισσότερα και οι θεωρητικοί της υπόθεσης θα καταλάβουν ότι διέλυσαν ένα κόμμα συνειδητά ή όχι. Αν πάλι κάποιοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να τραβήξουν δυνάμεις πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ , κάνοντας ότι κάνει, αυταπατώνται. Κανένας δεν επιστρέφει από τον ΣΥΡΙΖΑ που πήρε 31.5% στο ΚΙΝΑΛ της Φώφης Γεννηματά που θυμίζει μικρομάγαζο και δεν ξέρει τι θέλει και που πάει. 

Ανακεφαλαίωση: Με ανεπαρκή ηγεσία, με ηγετική ομάδα που λειτουργεί ως φράξια για να φιμωθεί όποιος διαφωνεί με τις επιλογές της, με λαϊκίστικη αντιπολιτευτική ατζέντα, δίχως στίγμα, δίχως πολιτικό λόγο με βάρος, βάθος και στόχευση , το ΚΙΝΑΛ δεν έχει πολύ χρόνο ζωής. Αν κάποιοι νοιάζονται, ας μιλήσουν τώρα. Αύριο θα είναι αργά και πολλοί θα έχουν ιστορικές ευθύνες. 

ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ;

Το πιο κωμικοτραγικό που συμβαίνει αυτές τις μέρες στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι ενώ ο Α. Τσίπρας κατάλαβε καλά ότι την πάτησε με την περίφημη αναφορά του περί ελέγχου των αρμών της εξουσίας και έτρεξε να τις δώσει διάφορες ερμηνείες θολώνοντας τα νερά, τα στελέχη του και τα φιλικά σ΄αυτόν Μέσα Ενημέρωσης επιμένουν να υποστηρίζουν κάτι το εξόφθαλμα αντιδημοκρατικό. Άλλωστε υπάρχει μεγάλο τμήμα του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που τα περί διακριτότητας των εξουσιών τα θεωρεί συστημικές λεπτομέρειες. Γαλουχήθηκε με την αντίληψη για την δικατατορία του προλεταριάτου και ότι Νόμος και αλήθεια είναι ότι συμφέρει το κόμμα, με την άποψη ότι είναι ορισμένοι εξ ουρανού προστάτες του λαού και επομένως  ότι και να κάνουν είναι για καλό.

Το είδαμε στην πρώτη φορά « Αριστερά» που κυβέρνησε πολύ αρμονικά με την Ακροδεξιά, σαν να ήταν ομοιδεάτες.Τι επεδίωξαν; Να παρέμβουν αντιθεσμικά στην Τράπεζα κηρύσσοντας πόλεμο στον κεντρικό Τραπεζίτη κάνοντας τα πάντα για να τον αλλάξουν, ενώ δεν μπορούσαν κιόλας. Επεδίωξαν να ελέγξουν τον Τύπο, να φιμώσουν την ελευθεροτυπία του αλά Όρμπαν, να μοιράσουν άδειες τηλεοπτικών αδειών με τρόπο αντισυνταγματικό σε δικούς τους επιχειρηματίες, μιας και αυτοί δεν ήταν απ΄ότι φαίνεται διαπλεκόμενοι. Επιστράτευσαν την Τράπεζα Αττικής για να διευκολύνει, ενώ παρότρυναν επιχειρηματίες να δανείζουν άλλους δικούς τους για να τα καταφέρουν. Προσπάθησαν να ελέγξουν Ανεξάρτητες Αρχές. Έκαναν τα πάντα να ελέγξουν την Δικαιοσύνη αξιοποιώντας μεταγγραφές και ασφαλώς τον Ράσπουτιν. Έστησαν σκευωρία απέναντι σε κορυφαία πολιτικά στοιχεία , οι υποθέσεις των οποίων έχουν αρχειοθετηθεί. Κοινώς ευτελίστηκαν, αποκαλύφτηκαν , ενώ έκαναν τα πάντα για να καλύψουν το σκάνδαλο NOVARTIS. Δεν εξέτασαν περίπου 4.000  εμπλεκόμενους γιατρούς και κάλυψαν την ίδια την Εταιρεία η οποία επί ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ γνώρισε πολύ καλές μέρες αύξησης του τζίρου και των κερδών της. Κατηγορούσαν την διαπλοκή και ταυτόχρονα δάνειζαν, χάριζαν πρόστιμα, « ξεχνούσαν »να ψηφίσουν Νόμους για πάταξη του λαθρεμπόριου καυσίμων και τσιγάρων. Ποιων επιχειρηματιών τα συμφέροντα υποστήριζαν άραγε;

Αυτά επιδιώχθηκαν και απέτυχαν. Η φασίζουσα ρητορική Πολάκη ( « να βάλουμε μερικούς φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές» ) αποκάλυπτε τα πραγματικά πιστεύω μεγάλου τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου οι σχέσεις με την Δημοκρατία ήταν και είναι προβληματικές. Ο αντιδυτικισμός, ο αντιευρωπαισμός, η αντίθεση στην ελεύθερη οικονομία, η αντίληψη ελέγχου των αρμών, η καταγγελία των πάντων που δεν συμφωνούσαν ως ύποπτοι για διεφθαρμένοι ( όπως επί Στάλιν η κατηγορία ήταν « εχθροί του λαού» ), η καταγγελία των ελίτ συνιστούν άλλωστε την κοινή πλατφόρμα όλων των ακροδεξιών και ακροαριστερών κινημάτων ανά τον πλανήτη.

Όλα αυτά δε εμπόδισαν την μεγάλης έκτασης  ήττα τετράκις μέσα σε λίγους μήνες. Προφανώς ο λαός αποφάσισε ότι δεν μπορεί να περιμένει τίποτα το καλό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένιωσε απέχθεια απέναντι στο πολιτικό, ιδεολογικό, οικονομικό, πολιτισμικό, ηθικό πρότυπο της πρώτης φοράς αριστερά. Γι αυτό και το 60%-65% δημιούργησε ένα μέτωπο « ΦΥΓΕΤΕ». Μα πως γίνεται και ένας χώρος που εξ ορισμού είναι ο εκφραστής της κοινωνικής δικαιοσύνης και των λαικών συμφερόντων – όπως θεωρούν – ηττήθηκε με τόσο μεγάλες διαφορές ; Ας το απαντήσουν οι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται ότι δεν μπορούν ή ότι δεν τους συμφέρει γιατί αν έβαζαν το μαχαίρι στο κόκκαλο μπορεί και να διαλύονταν. Ο περίφημος Απολογισμός πολλών σελίδων γράφτηκε για να βγάλει λάδι τον Α. Τσίπρα και να πει ότι η ήττα οφείλεται σ΄όλους τους άλλους που τους πολέμησαν! Κάθε μετεκλογική κίνηση, πρωτοβουλία και δήλωση δείχνει ότι αδυναμούν να αλλάξουν, να δεχτούν λάθη. Σ΄αυτό το σημείο έρχεται και η δήλωση του Α.Τσίπρα περί « αρμών». Ήθελε να πει από την μία προς τα μέλη « μην φοβάστε, δεν αλλάζουμε ιδεολογικά και πολιτικά» και από την άλλη να ξεφύγει από την ανάγκη πειστικών απαντήσεων για τις ήττες και την δημοσκοπική μείωση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την αυτοκριτική του. Όταν είδε τις αντιδράσεις « τα γύρισε». Ωστόσο οι άλλοι φίλοι του συνέχισαν με κορυφαίο παράδειγμα το τιτίβισμα του Πολάκη που σχεδόν απειλητικά μας ενημέρωσε ότι η δεύτερη φορά αριστερά αν και όταν υπάρξει όλα αυτά θα τα κάνει και ότι τότε όλα  « θα είναι αλλιώς». Ευτυχώς που μας το είπε. Για να ξέρουμε.

Ωστόσο, ανάμεσα σ΄όλα αυτά το πιο τρομακτικό και η πιο σκληρή απόδειξη της ανευθυνότητας και της ανθρώπινης και πολιτικής αναισθησίας του Α. Τσίπρα ήταν όταν κατηγόρησε την ηγεσία των Σωμάτων Ασφαλείας ότι στο Μάτι σχεδόν δούλευαν για τους αντιπάλους τους. Οι μοιραίοι, ανίκανοι και αναίσθητοι αυτοί πολιτικοί που την ώρα που καίγονταν άνθρωποι αυτοί παρίσταναν μπροστά στις κάμερες ότι δεν γνώριζαν για θανάτους και ότι συζητούσαν τι θα κάνουν , αποδεικνύουν τον καθεστωτισμό τους, την χονδροπετσιά τους. Αποδεικνύουν ότι είναι έτοιμοι να κατηγορήσουν οποιονδήποτε δεν είναι καθαρά και πειθαρχημένα πειθήνιοι σ΄αυτούς. Αυτό ήταν το πιο αποκαλυπτικό σημείο της ομιλίας του Α. Τσίπρα , το σημείο ντροπής.

Ο Α.Τσίπρας και οι βοηθοί του επιπέδου Πολάκη προσέφεραν μια μεγάλη υπηρεσία. Αυτοαποκαλύφτηκαν. Φανέρωσαν την αντιδημοκρατικότητά τους, τον τυχοδιωκτισμό, τον κυνισμό τους αλλά και τι απόσταση χωρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ με όσους πιστεύουν σε μια πραγματική Δημοκρατία Δυτικού τύπου. Αποκάλυψαν την αστειότητα της δήθεν πρόθεσής τους να φτιάξουν μια σύγχρονη Κεντροαριστερά. Ας προβληματίσει αυτό όσους από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς έσπευσαν να βοηθήσουν τον χαρισματικό. Καλό θα ήταν να μας πουν και αυτοί πως τα βλέπουν όλα αυτά. Εκτός και αν τους ενδιαφέρει μόνο μια προοπτική εξουσίας που μ΄αυτά και μ΄αυτά δεν θα έρθει κιόλας.

Πρέπει να προβληματίσει όμως και όσους πιστεύουν σε μορατόριουμ. Ιδεολογικό και πολιτικό μορατόριουμ μ΄αυτές τις αντιλήψεις δεν μπορεί να υπάρξει από όσες δυνάμεις από την Κεντροδεξιά ή την Κεντροαριστερά πιστεύουν στην Δημοκρατία, στην Πρόοδο. Ούτε πολύ περισσότερο μπορεί να υπάρχουν συγκλίσεις ή κοινά μέτωπα, όπως κάποιοι – ας μην κρυβόμαστε – εργάζονται σ΄αυτή την κατεύθυνση πίσω από τις κουρτίνες όπως πάντα.   Κάθε αντίθετη πολιτική κατεύθυνση απλά θα περιθωριοποιηθεί. Οι πολίτες είναι ήδη αλλού ......

ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ

Aν διαβάσει κανείς ορισμένα δημοσιεύματα από φιλικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ Μ.Μ.Ε θα καταλάβει καλά τι εννοούσε ο Α. Τσίπρας  όταν μιλούσε για τον έλεγχο των αρμών της εξουσίας. Δεν κρύβονται όπως κρύφτηκε στην δευτερομιλία του ο ίδιος ο Α.Τσίπρας προσπαθώντας να ανασκευάσει.

Οι φίλοι του όμως δεν κρύβονται. Ζητάνε έλεγχο της Δικαιοσύνης, των Ανεξάρτητων Αρχών , της ελευθεροτυπίας του Τύπου. Καλά κάνουν ,αλλά αυτό από τον διαφωτισμό και μετά δεν λέγεται Δημοκρατία. Είναι ο ορισμός του ολοκληρωτισμού. Είναι αυτό που έζησαν τα δήθεν σοσιαλιστικά καθεστώτα του πάλαι ποτέ υπαρκτού σοσιαλισμού. Είναι Δημοκρατίες αλλά Ερντογάν και Μαδούρο. Είναι κακέκτυπα λαϊκών καθεστώτων στην Λατινική Αμερική.

Σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα επανέρχονται στο πόσοι θα έπρεπε να είναι φυλακή μιμούμενοι τον Πολάκη που ζητούσε μερικούς φυλακή για να κερδίσουν εκλογές. Για αυτούς αρκεί μια κατηγορία και ένα λαϊκό δικαστήριο. Δεν υπάρχει δίκη, Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, τεκμήριο αθωότητας, ανάγκη για στοιχεία. Αρκεί μια κατηγορία που να ικανοποιεί κάποιους σε καφενεία. Δεν διδάχτηκαν τίποτα από την παραπομπή 10 πολιτικών  στελεχών και τον ευτελισμό τους με την αρχειοθέτησή των υποθέσεων. Δεν διδάχτηκαν τίποτα με το τι αντιμετωπίζει ο Ρασπούτιν και η παρέα του πιθανότατα από δημοσιογράφους που λειτουργούσαν σαν ραβασάκια και άλλους …. Δεν μας λένε γιατί αναζητώντας και καλά να διερευνήσουν το σκάνδαλο NOVARTIS , το συγκάλυψαν μη ψάχνοντας τα στοιχεία για 4.000 γιατρούς αλλά και τις ευθύνες ιθυνόντων της NOVARTIS ώστε να της επιβληθούν πρόστιμα όπως έγινε σε κάθε χώρα που εξετάστηκε η δράση της και η δικτύωσή της. Δεν μας λένε πως και επί της γιαλαντζί  « αντιδιαπλεκόμενης » αριστερής Κυβέρνησης η NOVARTIS αύξησε τζίρο και κέρδη.

Έπειτα μιλάνε για διαπλοκή. Καλά κάνουν. Σχέση Πολιτικών – Μ.Μ.Ε – Επιχειρηματιών υπήρχε και υπάρχει παντού. Τα λένε όμως αυτά « παρθένες»; Τα λένε άνθρωποι που κυβέρνησαν τεσσεράμισι χρόνια , που ανέβηκαν με την βοήθεια πολύ μεγάλου τμήματος του Κεφαλαίου και που πορεύτηκαν παρέα μ΄αυτό κάνοντας χατήρια, θάβοντας αλλαγές, χαρίζοντας εκατομμύρια πρόστιμα, μη προωθώντας μέτρα ελέγχου του λαθρεμπόριου καυσίμων και τσιγάρων ( σκέφτεστε μήπως κάποιους ;)  , φτιάχνοντας Πετσίτηδες, κρύβοντας τους λόγους «εμπορικών ταξιδιών» σε Βενεζουέλα παρέα με δικηγόρο ειδικευμένο σε offshore… και άλλα πολλά .

Μ ΄αυτά και μ΄αυτά μας πείθουν ότι δεν κατάλαβαν τίποτα, ότι είναι αμετανόητοι. Καλό κάνουν να συνεχίσουν να λένε και να γράφουν τα ίδια. Να μας δείχνουν την πραγματική αντίληψή τους για την Δημοκρατία. Συσπειρώνονται κάποιοι και καλά αριστεροί μ΄αυτά; Συσπειρώνεται και το 65%-70% που δεν θέλει ούτε να ακούσει για αυτούς, τουλάχιστον όσο πιστεύουν σε ολοκληρωτικές θεωρίες. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά , ότι όσο μένουν ίδιοι, δεύτερη φορά αριστερά στην Κυβέρνηση δεν θα υπάρξει… Η πρώτη φορά παρέα με την ακροδεξιά μας έπεισε. Τώρα πειθόμαστε κάθε μέρα και περισσότερο.

ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΛΑΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

Και ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται προς νέο δρόμο, δρόμο λαμπρών ανοιγμάτων και προόδου. Αυτό προσπαθεί να αποδείξει ο Αλέξης Τσίπρας. Μόνο που με τίποτα δεν μπορεί να κρύψει το πραγματικό ταλέντο του, που είναι ο λαϊκισμός, οι κωλοτούμπες χωρίς αρχές, η ψευτιά, η συκοφάντηση. Κάποιοι δημοσιολογούντες προσπαθούν να μας πείσουν ότι « έτσι είναι η Πολιτική στην Ελλάδα», ότι « πάντα η αντιπολίτευση στην Ελλάδα λέει και μια κουβέντα παραπάνω». Αυτό έχουν καταλάβει; Και αν ακόμα ήταν έτσι, αυτό θεωρούν άραγε ως φυσιολογική πολιτική συμπεριφορά κόμματος Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μετά από δέκα χρόνια κρίσης, μνημονίων, βασάνων του λαού;

Εν πάσι περιπτώσει, ότι και να πιστεύουν, ότι και να έχουν στο μυαλό τους οι γεφυροποιοί ΣΥΡΙΖΑ- ΚΙΝΑΛ που διαρρέουν μορατόριουμ, συγκλίσεις και άλλα περίεργα και όμως αληθινά, ο βαριά ηττημένος και ζαλισμένος ΣΥΡΙΖΑ προχωράει ολοταχώς προς τα πίσω. Ότι και να δηλώνει, ότι και να θέλει να εμφανίζεται, έχει στρίψει προς τα πίσω και τρέχει ολοταχώς. Όσο δε θα βλέπει πιθανή επιδείνωση των δημοσκοπικών επιδόσεών του, αυτή η εικόνα , αυτή η ροπή θα δυναμώνει. Ας πιστεύουν οι πρόθυμοι τέως Πασόκοι ότι πιθανά συντελούν σε μια νέα ίδρυση. Προς το παρόν περιμένουν στον θάλαμο αναμένοντες στους σπιτονοικοκύρηδες να τους δεχτούν.  Ας έχουν επενδύσει « όλα τα λεφτά» στον Α. Τσίπρα. Αυτός καθημερινά δίνει δείγματα επιστροφής στο χειρότερο παρελθόν του.

Μήπως δεν είναι ο ίδιος που κατάγγειλε σε πρόσφατη ανοικτή ομιλία του στην Άρτα την Κυβέρνηση για μιζάρισμα στην περίπτωση του φράκτη που ατυχώς κάποιοι σκέφτηκαν για την φύλαξη των θαλασσίων συνόρων; Μήπως ο ίδιος δεν δείχνει απύθμενο θράσος καταγγέλοντας την σημερινή Κυβέρνηση για την ανεπαρκή ως τώρα ασφαλώς διαχείριση του Προσφυγικού- Μεταναστευτικού προβλήματος, προσπαθώντας να μας κάνει όλους να ξεχάσουμε τι συνέβη σ΄αυτή την χώρα το 2015-2016; Ο ίδιος δεν είχε συμφωνήσει με τους Αμερικάνους για την Αμυντική Συμφωνία και σαν αντιπολίτευση δεν την ψήφισε; Ο ίδιος και ο Υπουργός του δεν αναζητούσαν ιδιώτη επενδυτή για την ΛΑΡΚΟ και τώρα μπαίνει μπροστά στον « δρόμο του αγώνα » με το σύνθημα « Κάτω τα χέρια από την ΛΑΡΚΟ», την ΛΑΡΚΟ των τριών αναδιαρθρώσεων , της μιας χρεωκοπίας και των 40.588 μέσου μισθολογικού κόστους; Αυτός , ο ηγέτης της οικολογικής ευαισθησίας που θέλει να εμφανιστεί ως μαχητής για την κλιματική αλλαγή, δεν εμφανίζεται τώρα ως αντιτιθέμενος στην μετάβαση στην αντιλιγνιτική εποχή; Αυτός δεν είναι που κατηγορεί για εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων την Πολιτική κλεισίματος των Λιγνιτικών Μονάδων όταν αυτό επιβάλλεται από την Ευρωπαική Περιβαλλοντική στην οποία αποτυπώνονται αιτήματα οικολογικών δυνάμεων που πάλεψαν σ΄αυτή την κατεύθυνση; Αυτός δεν είναι που ξαναμίλησε για λιποθυμίες μαθητών από την οικονομική ανέχεια; Αυτός δεν είναι που κατηγόρησε την Κυβέρνηση για μιζάρισμα στην περίπτωση των ταυτοτήτων;

Δεν ξέρω αν αυτή είναι η Ελλάδα κατά κάποιους. Γνωρίζω ότι αυτός ήταν και είναι ο Α. Τσίπρας που ποτέ δεν διακρίθηκε για την Παιδεία του και την συνέπειά του. Αυτός ήταν την περίοδο των δήθεν αντιμνημονιακών αγώνων, των δήθεν αγανακτισμένων και των κρεμάλων. Αυτός ήταν ολίγον μεταλλαγμένος για τις ανάγκες του ρόλου του και σαν Πρωθυπουργός που έπαιξε με τις τύχες της χώρας.Αυτός είναι και τώρα και θα είναι. Πολύ απλά, γιατί αυτό μπορεί να κάνει, αυτό ακριβώς είναι το ταλέντο του. Ξεχνάει όμως ότι κυβέρνησε και ότι δεν ήταν τόσο επιτυχής η θητεία του, ούτε και τόσο δα καθαρή. Αν δε το αντελήφθη , ας ξανακοιτάξει γύρω στον κύκλο του και τους φίλους τους.

Γι αυτό καλά θα κάνουν στο ΚΙΝΑΛ να σοβαρευτούν και να μην ανοίγουν τον δρόμο στον τυχοδιωκτισμό και τον λαϊκισμό, όπως δείχνουν να κάνουν το τελευταίο διάστημα. Αν θα έχουν λόγο ύπαρξης , θα έχουν ως εναλλακτική δύναμη, ως μεταρρυθμιστική, σύγχρονα οικολογική δύναμη. Κάθε διαγκωνισμός στον λαϊκισμό με τον original εκφραστή του στην χώρα, τον Α. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ρόλος του είναι να φερθεί με εθνική ευθύνη και σύγχρονο λόγο και όχι να σέρνεται πίσω από σχήματα που αφού το διασύρουν θα το καταπιούν

Γι αυτό καλά θα κάνουν στην Κυβέρνηση να μην μείνουν στα όποια θετικά βήματα έχουν κάνει,αλλά να επιταχύνουν τις παρεμβάσεις τους για να δοθούν λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας και να φανεί καθαρότερα η απόφασή της να προχωρήσουν σε τολμηρές Μεταρρυθμίσεις. Άλλωστε μόνο στο πεδίο μιας προοδευτικής μεταμόρφωσης της χώρας, θα τραβιέται το χαλί από όσους θέλουν να πορευτούν στον δρόμο της ψευτιάς, του διχασμού, της πολιτικής ανευθυνότητας.

Αυτό που είναι σίγουρο αυτή την στιγμή είναι ότι ακολουθώντας αυτόν τον δρόμο ο ΣΥΡΙΖΑ μόνο ηττημένος θα βγαίνει , με το 60%-65% των πολιτών να μην θέλει να ξαναζήσει την ατμόσφαιρα, την ουσία της Πολιτικής και το ήθος  όσων μεσουράνησαν ως Κυβέρνηση παρέα με την Ακροδεξιά από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Ιούλιο του 2019. Πολύ περισσότερο που δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τι μήνυμα τους έστειλε ο Ελληνικός λαός όχι μία φορά, αλλά τέσσερις. 

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΥΖΗΤΗΣΑΝ « ΤΥΧΑΙΑ» ΓΙΑ ... ΜΟΡΑΤΟΡΙΟΥΜ !

Και ξαφνικά πληροφορηθήκαμε ότι πραγματοποιήθηκε συνάντηση κορυφής μεταξύ των παλαίμαχων Αλέκου Φλαμπουράρη, γνωστού για το επιτυχημένο έργο του ως Υπουργός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και του Κώστα Γείτονα Υπουργού Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ επί πολλά χρόνια που δεν διαθέτει σήμερα κάποια επίσημη κοινοβουλευτική, πολιτική , κομματική ιδιότητα. Τι συζήτησαν; Την ανάγκη να υπάρχει ...μορατόριουμ! Ποιον εκπροσωπούσαν άραγε; Τι σημαίνει αυτή η συνάντηση; Τι σημαίνει μορατόριουμ;

Ο κ. Φλαμπουράρης σίγουρα εκπροσωπούσε  τον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως  τον Αλέξη Τσίπρα. Η συμμετοχή του είναι ορατώς κατ΄εντολήν και ο στόχος η επιδίωξη του Α. Τσίπρα να εμφανιστεί ως πραγματοποιών διεύρυνση, ως μεταλλασόμενος σε σύγχρονο κεντροαριστερό. Προϋπόθεση για να δείξει ότι κάτι επιτυγχάνει αφού το εγχείρημα έχει βαλτώσει, είναι να κάνει κίνηση προς το ΚΙΝΑΛ. Αναμενόμενο και σαφούς επιδίωξης. Η συνάντηση αυτή λοιπόν σε οποιαδήποτε περίπτωση, ακόμα και για να δημιουργήσει σύγχυση, τον βολεύει. Άρα την συνάντηση από την πλευρά του Τσίπρα την καταλαβαίνω.Την δουλειά του κάνει ή επιδιώκει να κάνει.

Ο Κώστας Γείτονας όμως τι ήθελε, τι επεδίωκε σ΄αυτή την συνάντηση; Ποιον εκπροσωπούσε για να μιλάει για μορατόριουμ και να φέρεται ότι σημείωσε το βαρύγδουπο μεν, άνευ πολιτικής σημασίας και αξίας δε απόφθεγμα « αντιπολίτευση δεν κάνεις σε αντιπολίτευση»! Σέβομαι την ιστορία του και την πορεία του αλλά αυτό αποτελεί παράδειγμα πολιτικής ανοησίας. Το κάθε κόμμα αντιπαρατίθεται με οποιοδήποτε άλλο, είτε είναι στην Κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση. Πρόκειται για βασική αρχή της δημοκρατικής λειτουργίας του Πολιτεύματος. Ωστόσο το ερώτημα είναι απλό: Υπάρχει απόφαση Συνεδρίου, Πολιτικού Συμβουλίου, Κοινοβουλευτικής Ομάδας , Ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ ή του ΚΙΝΑΛ που να αφήνει περιθώρια για τέτοια κίνηση; Απ΄ότι ξέρω μελετώντας ως Πολιτικός Αναλυτής τις Αποφάσεις όλων των κομμάτων, όχι, σαφέστατα όχι. Ποιος λοιπόν έδωσε αυτό το δικαίωμα στον τέως Υπουργό; Ποια παρέα του είπε προχώρα; Όλοι καταλαβαίνουν, όσο και αν πασχίζει το Γραφείο Τύπου του ΚΙΝΑΛ να μας πείσει για ανθρώπινη συνάντηση, ότι ο Κώστας Γείτονας δεν θα έπαιρνε τέτοια πρωτοβουλία αν δεν υπήρχε συμφωνία της Προέδρου του ΚΙΝΑΛ και του πολύ στενού κύκλου που ουσιαστικά αποφασίζει μόνο του για τα πάντα με την βοήθεια υποβολέων πίσω από την κουρτίνα που κάποιοι διακρίθηκαν ως στρατολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2012- 2015, όλως περιέργως χωρίς να αντιδρούν εκατοντάδες στελέχη του χώρου. Νομίζω ότι είναι σαφές αυτό. Μόνο που το ΚΙΝΑΛ δεν το βοηθάει μία τέτοια συνάντηση.

Γιατί έγινε αυτή η συνάντηση αυτή την χρονική στιγμή; Εκτιμώ ότι πρόκειται για συνάντηση αποτέλεσμα πανικού από την τελευταία φουρνιά δημοσκοπήσεων που δείχνουν τον Κ.Μητσοτάκη να έχει καταλάβει τον χώρο του Κέντρου και να συγκινεί σημαντiκό ποσοστό του χώρου της Κεντροαριστεράς, τα δύο κόμματα να χάνουν αξιοσημείωτες δυνάμεις γύρω στο ένα τρίτο με ένα τέταρτο της δύναμης που συγκέντρωσαν στις Βουλευτικές Εκλογές. Και πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ τον καταλαβαίνω, αν και δεν έχει να κερδίσει και πολλά. Τους επιτελείς του ΚΙΝΑΛ δεν καταλαβαίνω, αφού τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων του συμφωνούν με την Κυβερνητική Πολιτική , αποδέχονται τον Κ. Μητσοτάκη και συμφωνούν με βασικές Πολιτικές της Κυβέρνησης. Δεν καταλαβαίνουν επομένως, ότι λάθος κινήσεις που εκπέμπουν μηνύματα φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ, διευκολύνουν φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό του που θα οδηγούν τμήματά του και στην αγκαλιά του Α.Τσίπρα και του Κ.Μητσοτάκη , με κερδισμένο τον δεύτερο όπως δείχνουν τα στοιχεία όλων των δημοσκοπήσεων; Να έχουν σκεφτεί οι ίδιοι ότι τέτοιες κινήσεις μπορεί να καταστήσουν την Φώφη Γεννηματά μια νέα Μαρία Δαμανάκη που οδηγούσε το 1993 τον Συνασπισμό εκτός Βουλής.

Ας είναι λοπόν πιο προσεκτικοί ειδικά στο ΚΙΝΑΛ. Ας συνειδητοποιήσουν ότι το πρόβλημά τους δεν είναι αν κάνουν πολύ ηχηρή αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση, ούτε αν κάνουν αντιπολίτευση/ κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Φωνάζουν και παρ΄όλα αυτά πέφτουν. Άρα δεν πείθουν και κάτι φταίει. Το πρόβλημά τους πάλι δεν είναι αν θα κάνουν σήμερα μορατόριουμ με τον ΣΥΡΙΖΑ και αύριο σύμπραξη. Το πρόβλημα του ΚΙΝΑΛ – όπως και του ΣΥΡΙΖΑ - είναι πρόβλημα βαθιά ταυτότητας, πρόβλημα Στρατηγικό, Ιδεολογικό, Πολιτικό, Προγραμματικό, πρόβλημα αντιπολιτευτικής ατζέντας και συμμαχιών. Θα έλεγα δε, ότι το ΚΙΝΑΛ, θέλει δεν θέλει έχει πρόβλημα ηγεσίας.

Ας γυρίσουμε όμως στην στην συζήτηση και την συμφωνία για το περίφημο μορατόριουμ. Τι σημαίνει άραγε για το ΚΙΝΑΛ αυτό; Ότι θα ξεχάσουν ποιοι τους χαρακτήριζαν δοσίλογους, υποστηρικτές Κυβερνήσεων Τσολάκογλου, προδότες και ευρωλιγούρηδες, υποτακτικούς; Ότι θα ξεχάσουν ποιοι παράπεμψαν με παρακρατικές μεθόδους δέκα πολιτικά στελέχη ανάμεσά τους και τον Ε. Βενιζέλο; Ότι θα ξεχάσουν ποιοι έφτασαν την χώρα στον γκρεμό και κατακρεούργησαν τη μεσαία τάξη; Ποιοι προσπάθησαν να ελέγξουν Δικαιοσύνη, Ανεξάρτητες Αρχές και Μέσα Ενημέρωσης και ποιοι στηρίζουν καθεστώτα αλλά Μαδούρο; Ότι αύριο τα στελέχη του θα κάνουν κριτική στον Νόμο Βρούτση για το Ασφαλιστικό και « θα ξεχάσουν » να αναφερθούν στον χειρότερο Ασφαλιστικό Νόμο που εμφανίστηκε ποτέ στην χώρα αυτόν του κ. Κατρούγκαλου; Ότι θα μιλάνε για το Μεταναστευτικό και θα ξεχνούν τι συνέβη στο διάστημα 2015-2016 όταν στην χώρα έρχονταν, λιάζονταν και χάνονταν; Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Και αν μπορούν να τα κάνουν Πολιτικά πρόσωπα και επιχειρηματικά συμφέροντα που ευνοούν παρά φύσει σενάρια, δεν μπορούν να τα κάνουν εκατοντάδες χιλιάδες προοδευτικοί πολίτες που δεν μπορούν να ξεχάσουν, που βλέπουν ένα ΣΥΡΙΖΑ να μην έχει ζητήσει μια συγγνώμη και να συνεχίζει το μετέωρο λαϊκίστικο, αποιδεολογικοποιημένο βήμα του.

Ωστόσο, σε Δημοκρατία ζούμε. Όποιος θέλει να αυτοκτονήσει πολιτικά, μπορεί να το κάνει. Άλλωστε το Ιστορικό Νεκροταφείο είναι γεμάτο από ιστορικά κόμματα που θάφτηκαν αφού ευτελίστηκαν. 

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΟΥΝ

 νέος κύκλος δημοσκοπήσεων ήρθε να επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά αυτούς τους μήνες την απόλυτη κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο πολιτικό σκηνικό, χωρίς κανείς να τις αμφισβητήσει. Βρισκόμαστε επτά μήνες μετά τις Βουλευτικές Εκλογές και επομένως τα αποτελέσματα δεν μπορούν πια να ερμηνευτούν απλά ως ένδειξη κάποιας περιόδου χάριτος ή ανοχής. Άλλωστε δεν αναφερόμαστε σε ένα εύκολο επτάμηνο. Η ένταση στα Ελληνοτουρκικά, το ξέσπασμα του Μεταναστευτικού – Προσφυγικού προβλήματος, η αγωνία για μια νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας δεν άφηναν και δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια. Έπειτα η ύπαρξη μίας Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που θυμάται τον « επαναστατικό» εαυτό της την περίοδο 2010-2015 δεν είναι ότι το καλύτερο για μια χώρα που αναζητεί τον δρόμο της για το μέλλον μέσα από δυσκολίες εθνικού χαρακτήρα.

Ωστόσο, αυτό που εντυπωσιάζει στον νέο κύκλο δημοσκοπήσεων είναι ορισμένα κρίσιμα στοιχεία (έρευνα Opinion Poll ), όπως:

-          Η αποδοχή του τρόπου χειρισμού των προβλημάτων και των υποθέσεων της χώρας από το 55%, ενώ τον Σεπτέμβριο σύμφωνα με δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας ήταν 55.1%. Εν ολίγοις, σαν να μην πέρασε μια μέρα.

-          Η αποδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη ως Πρωθυπουργού από το 61.9% και το τεράστιο προβάδισμα στην προτίμηση για Πρωθυπουργός έναντι του Αλέξη Τσίπρα με 46.2% έναντι μόλις 20%, την στιγμή που η δημοφιλία του φτάνει το 62.4% ποσοστό που τον καθιστά τον μόνο Πολιτικό αρχηγό με θετικό ισοζύγιο με δημοφιλία περίπου διπλάσια από τον δεύτερο Αλέξη Τσίπρα 32.8%.

-          Η σταθερή συγκέντρωση μεγάλων κοινωνικών συναινέσεων σε όλα τα θέματα της πολιτικής ατζέντας με εξαίρεση μόνο το Μεταναστευτικό- Προσφυγικό που εμφανίζει αποδοχή της τάξης μόλις 18%, ποσοστό που σταθερά μειώνεται από τον Σεπτέμβριο που ήταν τότε στο επίπεδο του 27%. Σημειώνουμε την αποδοχή σε κάποιες πολιτικές και επιλογές: Καθιέρωση μέτρων για ψήφο Ελλήνων του Εξωτερικού 76.1%, Πολιτική της Κυβέρνησης έναντι της Τουρκίας 59.6% παρά την δριμύτατη έως ισοπεδωτική κριτική που δέχτηκε για το ταξίδι στις Η.Π.Α και την μη πρόσκληση της Ελλάδας στην Σύσκεψη του Βερολίνου, Οικονομική- Αναπτυξιακή Πολιτική 59.5%, Πολιτική Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη απέναντι στις καταλήψεις κ.λ.π 74.6%

Οι αριθμοί είναι σκληροί και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης της κυριαρχίας που αναφέραμε. Ωστόσο στα στοιχεία αυτά πρέπει να προστεθούν και ποιοτικά στοιχεία που δείχνουν την συμφωνία, αποδοχή ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ. Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν την διείσδυση του Κ. Μητσοτάκη στους ψηφοφόρους αυτών των δύο βασικών κομμάτων, αλλά και τα προβλήματα ταυτότητας, στρατηγικής, επιτυχημένης και σωστά στοχευμένης αντιπολιτευτικής ατζέντας και των δύο αυτών κομμάτων που δημιουργούν ρωγμές στα εκλογικά ακροατήρια τους.

Ας πάρουμε τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ: Το 27.9% συμφωνεί με την γενική Κυβερνητική Πολιτική και το 30.7% δηλώνει ικανοποίηση από τον τρόπο που χειρίζεται ο Πρωθυπουργός τις υποθέσεις. Το 51.1% συμφωνεί με την Πολιτική για τις καταλήψεις κ.λ.π, το 34.1% με την Πολιτική που ακολουθείται έναντι της Τουρκίας, το 30.3% με την Πολιτική για την Οικονομία και τις Επενδύσεις. Αυτά οδηγεί ένα 9%-10% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνει ότι θα ψήφιζε Κ. Μητσοτάκη σε Εκλογές!

Αν δούμε τους ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ, θα βρεθούμε μπροστά σε πολύ υψηλά ποσοστά αποδοχής:  Το 67.8% κρίνει θετικά το έργο της Κυβέρνησης και το 78% το έργο και την παρουσία του Πρωθυπουργού. Το 84.8% συμφωνεί με την τακτική του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το 72.9% με την Πολιτική έναντι της Τουρκίας και το 74.6% με την Οικονομική Πολιτική.

Τι συμπέρασμα προκύπτει; Ότι ο Κ. Μητσοτάκης καταφέρνει και βρίσκει σημαντικά ακροατήρια που τον στηρίζουν πέραν του 40% που πήρε η Ν.Δ στις Βουλευτικές Εκλογές. Έχει καταλάβει το Κέντρο και αγγίζει σημαντικά τμήματα της Κεντροαριστεράς. Αναφερόμαστε σε μια εντυπωσιακή διεύρυνση χωρίς αυτό να γίνεται με εξαγγελίες , αλλά στην βάση της ασκούμενης Πολιτικής. Σημαίνει αυτό ανέφελη πορεία; Ασφαλώς όχι. Το Μεταναστευτικό πρόβλημα, άλλα απρόσμενα γεγονότα ( βλέπουμε τι γίνεται με το Ποδόσφαιρο) , τυχόν λάθη του Επικοινωνιακού Επιτελείου που δεν δείχνει να πορεύεται και δίχως λάθη, τα προβλήματα της καθημερινότητας και η μεταρρυθμιστική ολιγωρία προς το παρόν, μπορούν να δημιουργήσουν ακόμα και εκρηκτικά προβλήματα. Σε δοκιμασία θα τίθεται ασφαλώς και η αντοχή του κορμού της Ν.Δ στα ανοίγματα, σε μια σύγχρονη μεταρρυθμιστική πολιτική αντίληψη.

Από την άλλη η Αντιπολίτευση και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ αν δεν αντιμετωπίσει γρήγορα τα ταυτοτικά, στρατηγικά, ιδεολογικά προβλήματά του και αν αφήσει χρόνο στον οποίο θα διατυπώνει ένα αντιπολιτευτικό λόγο που δεν πείθει κατά μέσο όρο το ένα τρίτο των οπαδών του, τότε θα συνεχίσει να αποσυσπειρώνεται και κινδυνεύει να ανοίγει τον δρόμο σε μια παραπέρα εδραίωση των θέσεων που καταλαμβάνει ο Κ. Μητσοτάκης. Ο χρόνος δεν δουλεύει για αυτόν και η θεωρία « Κυβέρνηση είναι, θα κάνει λάθη και θα το πληρώνει» δεν λύνει το δικό του πρόβλημα. Ο πολιτικός του λόγος μοιάζει με τον τροχό που γυρνάει στον αέρα. Μάλλον θα πρέπει να προβληματιστεί από την διαχρονική εμπειρία των Εργατικών στην Μ. Βρετανία. Το ίδιο  πρόβλημα αντιμετωπίζει το ΚΙΝΑΛ με τις δικές του ιδιομορφίες.

Η ζωή είναι μπροστά μας και το πολιτικό παιχνίδι θα έχει ενδιαφέρον. Άραγε ο Κ. Μητσοτάκης θα καταφέρει τελικά να μετατρέψει την τωρινή του κυριαρχία σε μακροχρόνια ηγεμονία; Αυτό παίζεται αυτή την ώρα. 

ΣΥΡΙΖΑ: ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΠΥΞΙΔΑ

Επτά μήνες από τις Βουλευτικές Εκλογές η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να ασκήσει μια συγκροτημένη, σοβαρή, στοχευμένη, πειστική αντιπολίτευση προς την Κυβέρνηση είναι φανερή. Το ίδιο και το Στρατηγικό, ιδεολογικό, πολιτικό, προγραμματικό κενό που έχει, αλλά και η αμηχανία του. Επτά μήνες μετά, τέσσερις μήνες από το Συνέδριό του εμφανίζει αδυναμία προσαρμογής στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί.

Είναι ο στρουθοκαμηλισμός για την διερεύνηση των αιτιών που οδήγησαν σε τέσσερις βαρύτατες ήττες και επομένως η χάραξη μίας νέας πορείας. Είναι η απουσία απουσία αντιπολιτευτικής ατζέντας. Είναι η τάση επιστροφής στο παρελθόν στην εποχή των συνιστωσών και των Κινημάτων και η επιμονή σε μειοψηφικές θέσεις σε κεντρικά προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας ( σχέσεις με Η.Π.Α, στάση απέναντι στην βία των μπαχαλάκηδων, υποστήριξη του Π.Παυλόπουλου για Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.ά) Είναι όλα αυτά, είναι όμως και η μη αίσθηση της πραγματικότητας, η απόσπαση από την αληθινή ζωή και η αέναη κίνηση στον κόσμο των ψευδαισθήσεων.

Ακούς στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και διαπιστώνεις ότι φέρονται περίπου ως νικητές των Εκλογικών αναμετρήσεων ενώ έφαγαν 9.5 μονάδες στις Ευρωεκλογές και 8.5 μονάδες στις Εθνικές. Τι εικόνα να σχηματίζει επομένως η Ελληνική κοινωνία; Τι να πιστέψει από την πρόταση για αντιδεξιό μέτωπο όταν ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβέρνησε αρμονικά με τους ΑΝΕΛ και τμήμα της Ν.Δ; Τι άποψη να διαμορφώσει κάποιος όταν ακούει τους ιδρυτές της Μόριας και τους εκπροσώπους μίας Ειδομένης να ασκούν κριτική στην Κυβέρνηση για την συνέχιση της λειτουργίας της Μόριας και ενώ έχει εξαγγελθεί η μετακίνηση μεταναστών στην ενδοχώρα;

Δεν είναι όμως γενικά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι το ίδιο το πάλαι ποτέ ισχυρό χαρτί του, ο Αλέξης Τσίπρας που δείχνει να μην έχει την δυνατότητα να αλλάξει ρότα και να βαδίσει σε νέους δρόμους κατανοώντας ότι η δεκαετία της κρίσης και η πενταετία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έκαναν την Ελληνική κοινωνία να παίρνει στα σοβαρά όσους πείθουν ότι διαθέτουν σχέδιο για το μέλλον, ότι ξέρουν τι θέλουν, ξέρουν προς τα που βαδίζουν. Προεκλογικά περιγραφόταν η Ν.Δ ως Κόμμα ακροδεξιό και νεοφιλελεύθερο ταυτόχρονα, ως κόμμα που αν κερδίσει τις εκλογές θα μειώσει μισθούς και συντάξεις.Τώρα όλα αυτά πέφτουν στο κεφάλι τους , αφού μειώθηκαν έστω λίγο ο ΕΝΦΙΑ, οι εισφορές και φόροι. Πρόσφατα περιγραφόταν η προσπάθεια ανακαταλήψεων ως απόδειξη αυταρχικού Κράτους που οικοδομείται; Ποιος να πειστεί αλήθεια; Στην συνέχεια περιγραφόταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αδύναμος να χειριστεί την Τούρκικη επιθετικότητα και ότι πήγε στις Η.Π.Α περίπου ως τουρίστας , για να δούμε στη συνέχεια τον μισό πλανήτη να τάσσεται έστω φραστικά υπέρ του δίκιου της χώρας μας.

Αντιφάσεις, συνεχείς διαψεύσεις, αντιπολίτευση τραβηγμένη από τα μαλλιά. Έτσι δεν πείθεις όμως κανένα. Όπως και όταν ο Α.Τσίπρας βλέπει φθορά της Κυβέρνησης και ότι η « η κοινωνική πλειοψηφία βρίσκεται σε κατάσταση άμυνας και διωγμού»!

Αμετανόητοι  αδύναμοι και μοιραίοι δεν μπορούν να δουν την αλήθεια και μοιάζουν να χτυπάνε γροθιά στο μαχαίρι με ότι σημαίνει αυτό. Επιμένουν σε βαρύγδουπες διαπιστώσεις σαν αυτές του π. Πρωθυπουργού που αναφέραμε αν και οι δημοσκοπήσεις τους διαψεύδουν σκληρά. Τι δείχνουν αυτές; Ότι η κοινωνική πλειοψηφία επικροτεί την συνολική Κυβερνητική Πολιτική, αλλά και όλες τις επιμέρους Πολιτικές της Κυβέρνησης με εξαίρεση αυτήν για το Μεταναστευτικό- Προσφυγικό. Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης απολαμβάνει υψηλότατης δημοφιλίας της τάξης του 60%-65%. Ότι προηγείται στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός είκοσι με εικοσιπέντε μονάδες. Ότι η Ν.Δ προγείται του ΣΥΡΙΖΑ από 13% καιπάνω. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε αποσυσπείρωση αν και γίνεται υποτίθεται ολόκληρη εκστρατεία ανοιγμάτων και νέων εγγραφών.

Δεν είναι καλά αυτά τα αποτελέσματα όλων των δημοσκοπήσεων για τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν δείχνουν εύκολη πορεία. Αυτή δε θα δυσκολεύεται στην συνέχεια ακόμα περισσότερο όσο υπάρχει η επιμονή ότι ο ήλιος ανατέλλει από την δύση. Μόνη λύση να αφήσουν τα σχήματα άνευ αντικρύσματος και η συνολική επανατοποθέτηση. Θα τα καταφέρει. Άγνωστο. Μέχρι στιγμή πάντως, κάνει τα πάντα για βαδίσει προς το πλήρες αδιέξοδο και την συρρίκνωση. Αν δε ως λύση βλέπουν οι πιο ευφυείς να « καταπιούν» το Κίνημα Αλλαγής προτείνοντας Κυβέρνηση « Ισπανικού τύπου» ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ, ίσως τους διαφεύγει ότι δεν υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι να αυτοκτονήσουν.Οι δύο στους τρεις ψηφοφόρος του ΚΙΝΑΛ βλέπουν σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις θετικά την πορεία και την παρουσία του Κ.Μητσοτάκη. Λέτε αυτοί να στήριζαν μια τέτοια Κυβέρνηση μετά από εκλογές με απλή αναλογική;

Αααααχ! Ψευδαισθήσεις, ψευδαισθήσεις, ψευδαισθήσεις. Κακή αρρώστια οι ψευδαισθήσεις! 

Προς τι τα άσφαιρα πυρά ;

Προς τι  τα άσφαιρα πυρά ;

Ομολογώ πως υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να κατανοήσω την στάση ή δηλώσεις στελεχών του ΚΙΝΑΛ ούτε από άποψη Πολιτικής ουσίας, ούτε από επικοινωνιακή σκοπιμότητα. Παρακολουθώ για παράδειγμα όλη την συζήτηση για τον νέο Εκλογικό Νόμο.

Είναι φανερό, ότι υπάρχουν δύο αντιλήψεις. Η μία του ΣΥΡΙΖΑ που στηρίζει την άποψη για Απλή Αναλογική. Ο ΣΥΡΙΖΑ την ψήφισε, ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει και την διατήρησή της και μάλιστα όχι για ιδεολογικούς λόγους. Αν ήταν τόσο πολύ προσηλωμένος σ΄αυτή, θα την ψήφιζε από την πρώτη στιγμή που σχημάτισε Κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ τον Ιανουάριο του 2015. Αντίθετα, άφησε τον χρόνο να κυλήσει και τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου πήγε σε αιφνιδιαστικές , πρόωρες εκλογές απλαμβάνοντας το bonus των 50 εδρών. Την Απλή Αναλογική την ψήφισε όταν οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για οδυνηρή ήττα μεγάλης έκτασης. Δεν τηρεί επομένως αυτή την στάση από ιδεοληψία. Την τηρεί γιατί θέλει να εμποδίσει τον σχηματισμό Κυβέρνησης μετά τις επόμενες εκλογές ελπίζοντας ότι μπορεί να σχηματιστεί Κυβέρνηση χωρίς το πρώτο Κόμμα αν είναι ξανά η Ν.Δ. Ελπίζει ότι ΚΙΝΑΛ και ΜΕΡΑ 25 και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ θα σχηματίσουν Κυβέρνηση; Μου φαίνεται ψευδαίσθηση, αλλά αυτό ελπίζει.

Η άλλη αντίληψη είναι των Κομμάτων που θέλουν να συνδυάζεται η μέγιστη δυνατή αναλογικότητα με την δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης, άρα στηρίζει την άποψη για την ύπαρξη ενός bonus στο πρώτο Κόμμα. Πάνω κάτω αυτή είναι η φιλοσοφία των Εκλογικών Νόμων τα τελευταία 14 χρόνια, με μικρές διαφοροποιήσεις και είναι Νόμοι που ψήφισαν Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Ο νόμος Σκανδαλίδη για παράδειγμα προέβλεπε 40 έδρες bonus, μετά αυτό έγινε 50. Η τωρινή πρόταση της Ν.Δ είναι για κλιμακωτό bonus, κάτι που είναι βήμα προσέγγισης προς την πρόταση του ΚΙΝΑΛ και bonus πάλι 50 εδρών. Το ΚΙΝΑΛ που προφανώς έχει την ίδια Φιλοσοφία προτείνει 35 έδρες bonus. Θα έλεγα πως δεν είναι και τόση η διαφορά και θα μπορούσε πιθανότατα να βρεθεί κοινή πρόταση. Σε τι λοιπόν διαπιστώσεις σαν αυτή που περιέχεται στην Ανακοίνωση του ΚΙΝΑΛ για την Απλή Αναλογική και αναφέρει « Η Ν.Δ φέρνει αυτή την πρόταση ακολουθώντας πιστά την συντηρητική λογική των πλαστών αυτοδυναμιών, και του τεχνητού δικομματισμού. Λογική που συντηρεί την πόλωση και διχάζει τον λαό μας. Επιχειρεί να επιβάλλει ένα τέτοιο σύστημα για να εκβιάσει και πάλι την ψήφο των πολιτών. Αλλά οδηγεί σε αδύναμες Κυβερνήσεις λαϊκής μειοψηφίας, που αδυνατούν να προχωρήσουν στις αλλαγές που χρειάζεται σήμερα η χώρα και απλά αναπαράγουν τα αδιέξοδα».

Δηλαδή το bonus των 35 ή 40 εδρών είναι δημοκρατικό και μια χαρά και το bonus των 50 εδρών ληστρικό, συντηρητικό και τροφοδότης πλαστών αυτοδυναμιών; Αστειότητες. Κανένας δεν πείθεται από τέτοια επιχειρήματα. Δικαίωμα του κάθε Κόμματος είναι να μην ψηφίζει μια Κυβερνητική πρόταση ή να καταθέτει δική του με επιχειρήαμτα όμως που πρέπει να είναι σοβαρά και αν μη τι άλλο στοιχειωδώς πειστικά. Και εδώ δεν πείθει το ΚΙΝΑΛ ότι εκφράζει μια άλλη φιλοσοφία. Έχει καλώς κακώς την ίδια φιλοσοφία με μικρές διαφοροποιήσεις με αυτήν της Ν.Δ. Θα έλεγα δε, ότι αν ήθελε Ν.Δ και ΚΙΝΑΛ εύκολα θ;α μπορούσαν να καταλήξουν την ίδια πρόταση. Προς τι επομένως τέτοιοι λεονταρισμοί;

Δεν πείθει με τέτοιες φραστικού τύπου ψευτοδιαφοροποιήσεις το ΚΙΝΑΛ για την διαφορετικότητά του, όπως δεν έπεισε κανένα όταν ψήφισε παρόν για την πρόταση Κεραμέως για κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Το ίδιο και όταν η κ. Φώφη Γεννηματά αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή της ότι « ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να πάψει να είναι προβλέψιμα πρόθυμος στα εθνικά θέματα». Τι ακριβώς ήθελε να πει; Ότι υπάρχουν πρόθυμοι και ατίθασοι; Γιατί να χρησιμοποιήσει χαρακτηρισμούς που θυμίζουν διχαστικούς χαρακτηρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ πριν ο ίδιος ψηφίσει Μνημόνιο για όλους τους άλλους;

Δεν κερδίζει έτσι το ΚΙΝΑΛ. Υπάρχει ένα ευρύ πεδίο θεμάτων που επηρεάζουν την πορεία της χώρας και την ζωή των πολιτών που θα μπορούσε να ασκήσει σκληρή πριν όμως Προγραμματική Αντιπολίτευση από μεταρρυθμιστική οπτική. Προς τι λοιπόν τα άσφαιρα πυρά ή οι επιθέσεις που δεν πείθουν κανένα;

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η όλη κατάσταση με το ποιος θα προταθεί για Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε ξεχειλώσει. Επί μήνες ονόματα επί ονομάτων έπεφταν στο τραπέζι, γράφονταν σε συνεχή ρεπορτάζ, σχολιάζονταν σε τηλεοπτικά πάνελ. Πολιτικοί διέδιδαν ονόματα, ενώ η λίστα όλο και αύξανε. Παράλληλα, ο καθένας περιέγραφε και κάποια χαρακτηριστικά που θα πρέπει να πληρεί ο νέος Πρόεδρος. « Να ξέρει από γεωστρατηγική», « να έχει διεθνείς διασυνδέσεις», « Να είναι Πολιτικός» και άλλα πολλά. Πολλοί βέβαια ξεχνούσαν ότι ο Πρόεδρος έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες και ότι πολλά από αυτά που απέδιδαν στις δυνατότητες του Προέδρου, πολύ απλά είναι και θα είναι ευθύνη της Κυβέρνησης, της οποιαδήποτε Κυβέρνησης.

Τον χορό τον έσυρε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Α. Τσίπρας που έκαναν τα πάντα για να αποδείξουν τους δεσμούς αίματος που τους συνέδεσαν με τον απερχόμενο Πρόεδρο. Πριν πολλούς μήνες ξεκίνησε την προσπάθεια να μας δείξει πως σαν τον Π. Παυλόπουλο κανείς, πως είναι δήθεν ανήθικο να μην ξαναπροταθεί, πως δεν είναι θεσμικά πρέπον( sic!) να μην τον υποστηρίξει ο Κ. Μητσοτάκης! Το γιατί κράτησε αυτή την στάση μόνο ο ίδιος ο Α. Τσίπρας το γνωρίζει. Ίσως πίστευε ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα στην Ν.Δ. Ίσως η συνύπαρξη με την ακροδεξιά και με τμήμα της " λαϊκής "Δεξιάς να του δημιούργησαν σύνδρομα. Σε κάθε περίπτωση « ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται».

Ωστόσο, τον χορό ακολούθησαν για τα καλά και από την Ν.Δ. Τόσα ονόματα που ακούσαμε και διαβάσαμε δεν δίνονταν από την Κουμουνδούρου.Όλο αυτό το διάστημα δίνονταν ονόματα άλλοτε για λόγους αποπροσανατολισμού, άλλοτε για να καούν και άλλοτε για να μετρηθούν αντιδράσεις. Μόνο που αυτό κράτησε μήνες και το τελευταίο διάστημα φτάσαμε σε όρια πια, σε όρια πραγματικού θεσμικού κατινισμού που δημιουργούσαν προβλήματα στον θεσμό του Προέδρου. Κάθε καθυστέρηση πια θα δημιουργούσε ζημιά και σοβαρή. Οι διαρροές ότι ο Κ. Μητσοτάκης θα δημοσιοποιήσει το όνομα μετά την ψήφιση του Εκλογικού Νόμου δεν είχα καμιά αξία. Τι θα γίνει δηλαδή στην ψήφιση του νέου Εκλογικού Νόμου; Απολύτως τίποτα το μη αναμενόμενο. Όλα είναι σαφή.

Είναι σημαντικό ότι ο Κ. Μητσοτάκης « έπιασε » αυτό το κλίμα, αυτή την παθογένεια και παρέμβηκε αιφνιδιαστικά αποσαφηνίζοντας την πρότασή του. Το έπραξε δε με τρόπο καταλυτικό, υπερβατικό, ανανεωτικό αποδεικνύοντας ότι πράγματι επιδιώκει την συναίνεση, ότι πράγματι ενδιαφέρεται για ένα διαρκές άνοιγμα στον χώρο του Κέντρου μέχρι και σε ζώνες της Κεντροαριστεράς. Πρότεινε μια νέα επιστημόνισσα, μια διακεκριμένη δικαστικό με σαφή προοδευτική πολιτική αντίληψη, μια άξια γυναίκα καταξιωμένη για την δημόσια λειτουργία της, μία πολίτη εκτός των κομματικών τειχών. Καθυστέρησε ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά παρουσίασε μία πρόταση που δύσκολα μπορεί ένα σοβαρό κόμμα να αρνηθεί να την ψηφίσει; Με ποιο επιχείρημα θα μπορούσε να το κάνει άλλωστε; Η συγκεκριμένη πρόταση ικανοποιεί όλες τις προϋποθέσεις που ανά διαστήματα ακούγονταν από κόμματα της Αντιπολίτευσης για να στηρίξουν μία πρόταση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ας το δούμε και στην πράξη λοιπόν. Ας δούμε την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου να εκλέγεται από τον μέγιστο αριθμό Βουλευτών όλων των κομμάτων. Αφού δεν μπορεί να συμβεί σε άλλο θέμα, ας συμβεί για αυτό. Θα είναι καλό για την χώρα, για την Δημοκρατία, για τον θεσμό του Προέδρου. Θα είναι μήνυμα ότι μπορεί να ελπίζουμε για το μέλλον.