Καλύτερα μια Κυβέρνηση που κάνει λάθη, παρά μια λάθος Κυβέρνηση.

    

 

Η αλήθεια είναι πως όταν πριν λίγο άκουσα ότι η κ. Φώφη Γεννηματά κατέθεσε ερώτηση για τον κορωνοιό στην Βουλή, χαμογέλασα. Το ίδιο και με το αντίστοιχο αίτημα του κ. Γιάνη Βαρουφάκη. Είναι δεν είναι μια βδομάδα που έγινε μία εφ όλης της ύλης συζήτηση στην Βουλή για τον κορωνοιό. Αφορμή ήταν το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εργασίας για το οποίο οι Πολιτικοί Αρχηγοί είπαν κάτι γενικούρες και κυρίως μίλησαν για την πανδημία. Υποτίθεται ότι ειπώθηκαν όλα. Πριν απ΄αυτή είχε προηγηθεί δεκαπέντε μέρες πριν πάλι συζήτηση στην Βουλή για το κορωνοιό. Πάλι ειπώθηκαν όλα. Αναρωτήθηκα τι επιπλέον θα πει. Συγκρίνοντας τις δύο ομιλίες της κ. Φ.Γεννηματά κατάλαβα ότι επαναλαμβάνει τα ίδια. Το ίδιο και στις ανακοινώσεις του Γραφείου Τύπου του ΚΙΝΑΛ. Είναι η Κυβέρνηση που φταίει για όλα, ο Τουρισμός που άνοιξε άναρχα, τα σχολεία που άνοιξαν χωρίς Σχέδιο, ατ Μέσα Μαζικής Μεταφοράς κ.λ.π, κ.λ.π. Από τα λεγόμενα βέβαια τα μισά δεν έχουν επαληθευτεί, αλλά ποιος δίνει σημασία σ΄αυτά.

Είναι φανερό ότι η Αντιπολίτευση βρίσκεται σε νευρική κρίση και φέρεται αλόγιστα. Επί μήνες φώναζαν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ για παράδειγμα για επιτάξεις Κλινικών. Όταν η Κυβέρνηση προχώρησε σε κάποιες επιτάξεις, η ΕΦ.ΣΥΝ κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο « Σωσίβιο για Κλινικάρχες»! Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε την μείωση εισφορών , άσκησε κριτική για τον διπλασιασμό του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος τον Δεκέμβριο, ενώ   η κ. Γεροβασίλη προέβαλε την μοναδικής παγκόσμια σύλληψη ότι έχουμε lock down …γιατί δεν έχουμε πολλές Μ.Ε.Θ! . Ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο νέο Ε.Σ.Υ που φιλοδοξεί να δημιουργήσει και η « ΑΥΓΗ» έγραψε ότι « η Έκθεση Πισσαρίδη περιορίζει τις αλλαγές στο Ε.Σ.Υ στον ψηφιακό φάκελο του ασθενούς»! Ανάθεμα αν ο συγγραφέας έχει διαβάσει την Έκθεση. Η « ΑΥΓΗ » κυκλοφορεί καθημερινά με παραλλαγές του « Αποτύχατε» και τόσο αυτή όσο και ο Α.Τσίπρας περιγράφουν μια χώρα ράκος, μια Κυβέρνηση που παραπαίει , ένα λαό που υποφέρει από τον αυταρχισμό, που πεινάει και που υγειονομικά έχουμε μετατραπεί σε Ιταλία ( εκεί που όπως σε Ισπανία και Γαλλία έχουν πεθάνει περίπου από 40.000 μέχρι τώρα).

Φαίνεται όμως πως από κοντά ακολουθεί πια  και το ΚΙΝΑΛ σε ένα διαγκονισμό λαϊκισμού. Το ΚΙΝΑΛ του πρώτου κύματος δεν υπάρχει πια. Υπάρχει πια το ΚΙΝΑΛ που η ηγεσία του ( μειοψηφία στο εσωτερικό του Κινήματος όπως έδειξε έρευνα της OPINION POLL ) βλέπει την ουσιαστική στασιμότητα των δημοσκοπικών του επιδόσεων και πιστεύει πια ότι με ολίγον συριζαϊσμό μπορεί να εισπράξει κάτι. Μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλαν (!) τον Πρωθυπουργό γιατί επισκέφθηκε την Θεσσαλονίκη για να δει την υγειονομική πορεία στην χώρα! Τον κατήγγειλαν μάλιστα για show!!! Εν ολίγοις, όταν η Φ. Γεννηματά ή ο Α. Τσίπρας επισκέπτονται κάποιο Νοσοκομείο ή κάποια πόλη είναι πολύ σημαντικές παρεμβάσεις ενώ όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας πράξει το αυτονόητο, τότε κάνει show. Μιλάμε για παραλογισμό! Εκεί όμως που το ΚΙΝΑΛ άγγιξε τις επιδόσεις Πολάκη ήταν όταν με αφορμή την διατίμηση του rapid test και του Μοριακού τεστ , κατήγγειλε την Κυβέρνηση ότι άφηνε μήνες Εταιρείες να κερδοσκοπούν! Μιλάμε για αθλιότητα. Φαίνεται ότι ο στενός κύκλος που διοικεί το ΚΙΝΑΛ έχει πολύ άγχος και προσπαθεί να πείσει ότι δεν την αφορούν οι απόψεις του π. Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη για το τι σημαίνει σοβαρή, εποικοδομητική αντιπολίτευση. Δεν είναι περίεργο. Και για την Έκθεση Πισσαρίδη παρατηρείται έντονη κινητικότητα στο fb και στο twitter στελεχών που κατακεραυνώνουν την Έκθεση λίγες ώρες μετά την νέα παρέμβαση Κώστα Σημίτη. Από τον ΣΥΡΙΖΑ θα το περίμενα. Από το ΚΙΝΑΛ που έχει κορμό το ΠΑΣΟΚ που έχει βιώσει την αντίδραση απέναντι στην Έκθεση Σπράου και το Ασφαλιστικό Γιαννίτση λανθασμένα μάλλον , δεν το περίμενα. Λέω λανθασμένα, γιατί τωρινοί σύμβουλοι της Προέδρου πρωτοστάτησαν τότε στις αντιδράσεις και φαίνεται ότι δεν έχει αλλάξει και τίποτα στον τρόπο που σκέφτονται.

Μ΄αυτά και μ΄αυτά η αντιπολίτευση ως σύνολο δεν πείθει, παραπαίει και μάλλον έχει αρχίσει να κουράζει κιόλας Δεν καταλαβαίνει αυτό που κατανοεί η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο και ότι έχει χρέος να συμβάλει στην νίκη. Πως να το κάνουμε. Άλλο Αντιπολίτευση με προτάσεις και με κριτική και άλλο μια Αντιπολίτευση που την ώρα της μάχης μηδενίζει, ισοπεδώνει, εμφανίζει μια ψεύτικη εικόνα και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η χώρα και πολύ μα πολύ χειρότερα  μια μεγάλη σειρά από χώρες. Το ζήτημα είναι ότι δεν κερδίζει κιόλας και ασφαλώς με μια από τα ίδια, το ίδιο αποτέλεσμα θα έχεις. Σίγουρα βέβαια η τακτική που ακολουθούν τα κόμματα της  Αντιπολίτευσης έχει επηρεαστεί τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων.

Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου έχουν πραγματοποιηθεί επτά έρευνες γνωστών Εταιρειών Δημοσκοπήσεων. Αναφέρομαι στις Έρευνες των OPINION POLL, GPO, KAPA RESEARCH, MRB, METRON ANALYSIS, ALCO, PULSE. Σ΄αυτές υπάρχουν ασφαλώς κάποιες αποκλίσεις, αλλά τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι κατά βάση κοινά. Αυτά είναι:

1.    Η κυβέρνηση υφίσταται σχετική φθορά, αλλά είναι φθορά διαχειρίσιμη. Είναι φορά της τάξης του 1%- 1.5%. Περίπου ενάμισυ χρόνο από τις Βουλευτικές Εκλογές μια τέτοια φθορά θα ήταν φυσιολογικό να υπάρχει ακόμα και αν δεν είχαμε πανδημία οικονομική κρίση λόγω του κορωνοιού κ.ά. Κατά εντυπωσιακό τρόπο οι έξι από τις επτά έρευνες δίνουν στην Ν.Δ την ιδια δημοσκοπική επίδοση της τάξης του 37.5%.

2.     Άρα η Ν.Δ και η Κυβέρνηση επιδεικνύει απόθεμα πολιτικής ασφάλειας και, κυρίως, επιδεικνύει υψηλό πολιτικό κεφάλαιο προσωπικά του Πρωθυπουργού που προηγείται του Α. Τσίπρα .Ο Πρωθυπουργός προγείται του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ από 18% έως και 32% στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός

3.    Η φθορά των κυβερνητικών ποσοστών οφείλεται κυρίως στους χειρισμούς στο δεύτερο κύμα της πανδημίας – χειρισμούς, που η αποδοχή τους απέχουν πολύ από τα συντριπτικά ποσοστά της περασμένης άνοιξης, που έτσι κι αλλιώς ήταν τρεατώδη και της τάξης του 75%-80%. 

4.    Πρώτη αγωνία των πολιτών αυτή την στιγμή είναι η υγειονομική κρίση, αλλά στο βάθος καραδοκεί η οικονομία. 

5.    Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να μην επωφελείται ούτε από την φθορά της κυβέρνησης, ούτε από την αγωνία των πολιτών για την πανδημία. Δεν πείθει ότι μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική διακυβέρνηση. Σημειώνω ότι στην δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ παρατηρείται πολύ μεγάλη απόκλιση ανάμεσα στα αποτελέσματα των Ερευνών. Σε αντίθεση με την ταυτόσημη πρόβλεψη πο έχουμε για την δύναμη της Ν.Δ , για τον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουμε αποτελέσματα από 18.8% έως και 24.3%. Ο μέσος όρος πάντως των μετρήσεων δίνει περίπου 21.5% στον ΣΥΡΙΖΑ.

6.    Η Ν.Δ προηγείται με μεγάλη διαφορά, πολύ μεγαλύτερη από την διαφορά με την οποία νίκησε και στις Εθνικές και στις Ευρωεκλογές.Η διαφορά κυμαίνεται από 13,1% έως και 18.8% ( αυτή η διαφορά στα αποτελέσματα οφείλεται στην διαφορά που αναφέραμε στην διαφορά που υπάρχει στην μετρούμενη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ). Ο μέσος όρος πάντως της διαφοράς είναι περίπου 16%. Σημειώνουμε  σ΄αυτό το σημείο ότι μιλάμε για αποτελέσματα σε απλή πρόθεση ψήφου.Αν δούμε αναγωγή επί των εγκύρων και πολύ περισσότερο με αναγωγή όλων των αναποφάσιστων, η διαφορά μεγαλώνει κι άλλο. Πρακτικά μιλάμε για αποτέλεσμα με την Ν.Δ στο 43%-45% και τον ΣΥΡΙΖΑ στο 23%- 25%.

7.    Το ΚΙΝΑΛ βρίσκεται ουσιαστικά σε κατάσταση στασιμότητας με μέσο όρο μετρούμενης δημοσκοπικής επίδοσης περίπου στο 6.3%. Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει και για τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα επτά δημοσκοπήσεων ενάμισυ περίπου χρόνο περίπου μετά τις Εκλογές και ενώ η Κυβέρνηση δίνει αγώνα δρόμου για να αντιμετωπίσει την πανδημία, την οικονομική κρίση λόγω του κορωνοιού, την Τουρκική επιθετικότητα αλλά και άλλα σημαντικά θέματα όπως Μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο, την Παιδεία, την Υγεία, την Εργασία και την Αυτοδιοίκηση , το Μεταναστευτικό, την προετοιμασία για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Στήριξης κ.ά. Οφείλεται αυτό στο ότι έχουμε μια αλάθητη Κυβέρνηση που δεν έχει κάνει λάθη , που δεν έχει δείξει ολιγωρίες και αδυναμίες; Όχι. Όχι ασφαλώς, αν και σημειώνεται ότι υπάρχει ως πλειοψηφική η θετική άποψη για την σοβαρότητα, το σχέδιο, την ειλικρίνεια και την μεθοδικότητα του Πρωθυπουργού. Οφείλεται λοιπόν σ΄αυτό το δεδομένο αλλά και σε μια Αντιπολίτευση που λαικίζει, δεν έχει στρατηγική , απαξιώνεται μέσα από τις δηλώσεις , τις υπερβολές και τον μηδενισμό της.

Έτσι, φαίνεται η κοινή γνώμη να λέει το εξής απλό: Καλύτερα μια Κυβέρνηση που κάνει λάθη, παρά μια λάθος Κυβέρνηση. Η Αντιπολίτευση πρέπει να προβληματιστεί για την πορεία της. Οι έρευνες που αναφέρομαι πραγματοποιήθηκαν σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για την χώρα και την κοινωνία. Κάποιοι βέβαια μιλάνε για κατάρρευση της Κυβέρνησης υπό την πίεση των προβλημάτων.Άλλοι για να συσπειρώσουν έστω τις κομματικές δυνάμεις μιλάνε για τον κίνδυνο πρόωρων εκλογών. Τα αποτελέσματα δείχνουν κάτι διαφορετικό. Αν κάποιος κινδυνεύει αυτή την ώρα είναι βασικά τα κόμματα της Αντιπολίτευσης αν συνεχίσουν με την ίδια τακτική, την ίδια αντίληψη. Σκεφτείτε ότι αυτά τα αποτελέσματα προέκυψαν σ΄αυτές τις συνθήκες. Τι θα γίνει όταν θα υποχωρήσει η πανδημία και όταν θα κυριαρχήσει η ελπίδα του εμβολίου, ενώ ταυτόχρονα η Οικονομία μπαίνει σε πιο κανονικούς ρυθμούς και αρχίσει η απορρόφηση των περίφημων 72 δις. ευρώ από κοινοτικούς πόρους ;

Ας αφήσουμε την ζωή και τις μετρήσεις του μέλλοντος να απαντήσουν. Το σίγουρο,πάντως είναι παντού και πάντα, ότι όσο κυριαρχεί κανονικότητα, τόσο δέχεται ισχυρό πλήγμα κάθε είδους λαϊκισμός,

ΑΣ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΨΗ

 

                                        

 

Όταν πριν λίγες μέρες ο Κώστας Σημίτης έγραφε το περίφημο πια άρθρο για το πως θα έπρεπε να πορεύεται η Αντιπολίτευση , για το τι σημαίνει σωστή Αντιπολίτευση κάποιοι έσπευσαν να γράψουν ότι περίπου ο πρώην Πρωθυπουργός υπεράσπιζε τον Πρωθυπουργό. Αυτά κυρίως από στελέχη και δημοσιογραφους του ΣΥΡΙΖΑ. Από το ΚΙΝΑΛ δεν υπήρχε κάποια επίσημη αντίδραση, αν και ο Γραμματέας του έκρινε σκόπιμο να γράψει άρθρο που ουσιαστικά απαντούσε στον Κώστα Σημίτη για να εξηγήσει ότι η αντιπολίτευση είναι καθήκον της Αντιπολίτευσης.Τόσο αυτός, όσο και άλλα στελέχη του ΚΙΝΑΛ κυρίως έκαναν μία εναγώνια προσπάθεια για να πείσουν ότι κινούνται σε πλαίσιο που περιέγραφε ο πρώην Πρόεδρός τους. Δια της γνωστής δε μεθόδου  των διαρροών έκαναν σαφή την δυσαρέσκειά τους. Κοινώς, δεν θεωρώ ότι κατάλαβαν και πολλά, αν και ο τρόπος αντιπολίτευσης δεν μπορεί με τίποτα να συγκριθεί με τον λαϊκισμό, την χυδαιότητα και τον τυχοδιωκτισμό που πορεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ο Ε. Βενιζέλος σημείωσε σε συνέντευξή του ότι οι πρακτικές της Αντιπολίτευσης είναι αμήχανες και αντιφατικές οι συνήθεις πολιτικοί αναλυτές έπιασαν δουλειά πάλι. Ανακάλυπταν τους « συνήθεις κρυφοδεξιούς». Θέλουν να κατακεραυνώνουν όλοι και να ισοπεδώνουν την Κυβέρνηση για το τι έκανε για την αντιμετώπιση του δεύτερου ισχυρότερου σ΄όλο τον πλανήτη κύματος της πανδημίας. Αυτό μάλιστα. Για αυτούς είναι « σοβαρή αντιπολίτευση». Όλοι οι άλλοι είναι ύποπτοι και με ροπές προς την Ν.Δ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Κι όμως τα ευρήματα των ερευνών δεν δικαιώνουν την αντιπολιτευτική τακτική τους. Στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL ικανοποιημένοι από την αντιπολιτευτική Πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε το 13% ( 14% ον Οκτώβριο)! Μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ δε, μόνο το 28.3% δήλωνε ικανοποιημένο! Το δε κόμμα συγκεντρώνει 18.7% στην Πρόθεση ψήφου και ο Αλέξης Τσίπρας συγκεντρώνει μόνο το 18.2% των προτιμήσεων για Πρωθυπουργός. Αποτέλεσμα : Η διαφορά Ν.Δ- ΣΥΡΙΖΑ αν και εμφανίζει μια οριακή κάμψη βρίσκεται στο 18.7%. Πέραν όμως των ποσοστών που δίνονται , καμία έρευνα – πλην μιας – δεν αναδεικνύει καμία μεγάλη συρρίκνωση της διαφοράς. Το ΚΙΝΑΛ από την πλευρά του βρίσκεται στο 6.5% ( 6.7% τον Οκτώβριο) ενώ καμία μέτρηση οποιασδήποτε Εταιρείας δεν του δίνει πάνω από 7%, ενώ ο μέσος όρος των ευρημάτων βρίσκεται στο 6.5%. Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία; Δείχνουν ότι κάτι δεν κάνουν σωστά, ότι δεν πείθουν και μάλιστα σε μια περίοδο που η Κυβέρνηση βρίσκεται στο « τρίγωνο του διαβόλου» ( πανδημία, οικονομική κρίση, ένταση στις Ελληνοτουρκικές και ωμή επιθετικότητα από την Τουρκική πλευρά). Δεν φαίνεται όμως να τους προβληματίζουν τα στοιχεία αυτά.Ούτε καν ότι ακόμα και σήμερα δηλώνει ικανοποιημένο το 58% από την διαχείριση της πανδημίας από την  Κυβέρνηση ( 8% πτώση από τον Οκτώβριο) , με το 38.6% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και το το 63.5% του ΚΙΝΑΛ να έχει την ίδια άποψη.

Να φταίει άραγε ότι η Κυβέρνηση τα κάνει όλα τέλεια; Ασφαλώς όχι. Η Κυβέρνηση εφησύχασε μετά το πρώτο κύμα , πήρε καθυστερημένες αποφάσεις ( το 53% πιστεύει ότι έπρεπε να παρθεί πιο έγκαιρα η απόφαση του lock down), δεν προετοιμάστηκε έγκαιρα σε κρίσιμους τομείς όπως η έγκαιρη ενίσχυση του στόλου Λεωφορείων , η έγκαιρη ενίσχυση του Ε.Σ.Υ με νέες προσλήψεις γιατρών μπροστά στο τσουνάμι που ερχόταν  κ.ά. Διαφεύγει όμως ότι της Αντιπολίτευσης ότι όσες Μ.Ε.Θ δημιουργήθηκαν επί 40 χρόνια επί Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ , ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ , δημιουργήθηκαν μέσα σε 9 μήνες και αυτό το γνωρίζουν οι Έλληνες. Οι πολίτες επίσης διαβάζουν ρεπορτάζ και ανακοινώσεις ακόμα και Διεθνών Οργανισμών, ακούνε ραδιοφωνικές εκπομπές, βλέπουν τηλεόραση, ακούνε στελέχη όλων των κομμάτων και κατανοούν αν μη τι άλλο, ότι μιλάμε για πόλεμο, ότι η πανδημία σαρώνει παντού, πιέζει και τα πιο σύγχρονα και δυνατά Συστήματα Υγείας όπως της Γερμανίας. Έτσι μια ισοπέδωση, ένας μηδενιστικός λόγος όπως του ΣΥΡΙΖΑ ή ένας περίεργα αυτάρκης λόγος του ΚΙΝΑΛ απλά  δεν πείθουν. Ακόμα και τώρα που οι καταστάσεις είναι κρίσιμες, η Ελλάδα βρίσκεται στην 33^η θέση στην κατά κεφαλήν πλήθος κρουσμάτων στην Ευρώπη ανάμεσα σε 36 χώρες και στην 30^η θέση στην κατά κεφαλήν πλήθος θανάτων στην Ευρώπη.

Έχω την πεποίθηση ότι η αντιπολίτευση γνωρίζει και πολύ καλά αυτά τα ευρήματα ερευνών ( άλλωστε τα κόμματα κάνουν και δικές τους έρευνες) , όπως και τα αντικειμενικά στοιχεία των επισήμων Αρχών και Οργανισμών σε Ελλάδα, Ευρώπη και διεθνώς. Το πρόβλημα είναι η αδυναμία ανταπόκρισης στις ανάγκες της συγκυρίας, οι αδυναμία να κάνουν τις αναγκαίες προσαρμογές, το άγχος των μετρήσεων με κομβική στιγμή τις έρευνες του Μαΐου που αναδείκνυε τον Κυριάκο Μητσοτάκη με τεράστια ποσοστά αποδοχής . Αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να οφείλεται στον λαϊκισμό, τον τυχοδιωκτισμό ισχυρών δυνάμεων στο εσωτερικό του, η πολυφωνία που βρίσκονται πια στο DNA του. Στο ΚΙΝΑΛ που βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να οφείλεται στην αυτάρκεια, στον μετεωρισμό ανάμεσα σε μια απόλυτη και μια δημιουργική αντιπολίτευση που εκπέμπει συχνά θολό μήνυμα, στην ηγεσία που βλέπει καχύποπτα κάθε αντίθετη άποψη διώχνοντας ή παγώνοντας χρήσιμες δυνάμεις. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Πολυτεχνείου που κάθε νοήμων καταλάβαινε ότι δεν θα μπορούσε να γίνει πορεία. Κι όμως το Κ.Κ.Ε δήλωσε ότι θα κάνει αντιμετωπίζοντας θρησκευτικά την πορεία θυμίζοντας  κάποιους πιστούς που πήγαιναν κρυφά στις Εκκλησίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε ευκαιρία να καταγγείλει αυταρχισμό και στυνομοκρατία, να υπογράψει κοινά κείμενα, ενώ ο ίδιος και σωστά δεν πήγε στην πορεία. Ήθελε όμως την φασαρία , την καταγγελία.Για ποιον λόγο; Γιατί η Κυβέρνηση είπε ότι πιστεύει το 890% των Ελλήνων. Ότι δηλαδή έλεγε η απλή λογική.Από την πλευρά του το ΚΙΝΑΛ κράτησε μια πολύ σωστή τακτική. Αισθάνθηκε ταυτόχρονα την ανάγκη να καταγγείλει την πόλωση για την οποία έφταιγε και η Κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή έπεσε σε μια τακτική ίσων αποστάσεων. Κατά την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ δηλαδή αυτοί που είπαν πως ο Νόμος θα εφαρμοστεί και πρέπει να εφαρμόζεται πάντα από όλους και αυτοί που έπαιζαν στο ταμπούρλο που αυτοί και η δήθεν αριστερή συμμαχία είχαν πάρει στα χέρια τους. Ταυτόχρονα η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ μέσα στην αμηχανία και ανασφάλεια  της ηγεσίας του ρέπει σε τακτικές ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όσο και τις Δημοσκοπήσεις.Αναπτύσσει σύνδρομο αχινού επιτιθέμενη κατά όποιου αναδεικνύει την αλήθεια ή δεν την « προσκυνά».

Το κόμμα πάντως που οι παρεμβάσεις στελεχών του και του Α. Τσίπρα δείχνουν ότι μέσα στην συρρίκνωση των δυνάμεών του καθίσταται επικίνδυνο για την εθνική συστράτευση που είναι απαραίτητη αυτές τις στιγμές, είναι αναμφίβολα ο ΣΥΡΙΖΑ. Συχνά είχαμε μόνο τον Π.Πολάκη που τα συνεχή τιτιβίσματά του, οι ύβρεις κατά πάντων τον καθιστούσαν όχι απλά γραφικό αλλά κυρίως αποκρουστικό. Ο πολιτικός πολιτισμός του δεν παραπέμπει και τόσο σε προοδευτικά χαρακτηριστικά και σε κάθε περίπτωση προκαλεί ζημιά στον ΣΥΡΙΖΑ, αν και πολλοί λένε ότι Πολάκης ίσον το άλλο πρόσωπο του Α.Τσίπρα. Το θέμα είναι όλα αυτά που βλέπουμε και τις τελευταίες μέρες. Επιθέσεις κατά του Καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα. Ανάρτηση της « ΑΥΓΗΣ» με δήθεν ανοικτούς λάκκους για τους νεκρούς από τον κορονοιό, ανάρτηση που κατέβασε ντροπιασμένη μετά από λίγο ζητώντας συγγνώμη. Χυδαίο , ανιστόρητο , πολιτικά νοσηρό δημοσίευμα της « ΑΥΓΗΣ» ότι οι εθελοντές είναι ο φερετζές του ...νεοφιλελευθερισμού! Δήλωση του Βουλευτή εκ Βορρά ότι η Κυβέρνηση εγκληματεί, δολοφονεί ανθρώπους. Δήλωση του ίδιου του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ότι γίνεται εμπόριο ελπίδας με το εμβόλιο, όταν όλη η ανθρωπότητα ελπίζει στον γρήγορο εμβολιασμό. Τι είναι όλα αυτά; Δεν είναι μόνο αμηχανία, ζαλάδα, αδυναμία διατύπωσης ενός σύγχρονου λόγου και μιας ολοκληρωμένης αντιπολιτευτικής τακτικής που να πείθει ότι θέλει να συμβάλει στην εθνική προσπάθεια, ασκώντας και αυστηρή αλλά στοιχειοθετημένη κριτική στην Κυβέρνηση. Είναι παθογένεια, κραυγές , αποκρουστικά αντανακλαστικά που δημιουργούν πολλά ερωτηματικά και σε πολλούς για το αν θέλει λύσεις ή ποντάρει στην καταστροφή είτε είναι υγειονομική, είτε οικονομική, κοινωνική, εθνική επενδύοντας σ΄αυτήν για να επανέλθει. Αυταπατάται και θα το πληρώσει.

Βρισκόμαστε σε πολύ κρίσιμο σημείο για την Υγεία και την Ζωή μας, για την οικονομική  κατάσταση των νοικοκυριών και των Επιχειρήσεων, ακόμα και για να αντιμετωπίσουμε εθνικούς κινδύνους. Αυτή είναι μια μεγάλη ευκαιρία εθνικής κοινωνικής και πολιτικής συστράτευσης. Όποιοι δείχνουν ότι επιδιώκουν κάτι διαφορετικό, ότι νοιάζονται μόνο για μικροκομματικά παιχνίδια θα έχουν μεγάλο κόστος που δεν μπορούν και δεν μπορούμε να το υπολογίσουμε σήμερα. Ας το έχουν υπόψη...

 

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

 

Όταν διάβασα το πρόσφατο άρθρο – παρέμβαση του Κώστα Σημίτη στα « ΝΕΑ » για τον ρόλο της Αντιπολίτευσης, χαμογέλασα. Αμέσως στο μυαλό μου έφερα τι του θα του έσουρναν. Σίγουρα θα τον έλεγαν « σπόνσορα του Μητσοτάκη», ότι δεν έχει παρακολουθήσει τα λάθη της Κυβέρνησης ή ότι τα συγκαλύπτει, ότι κάνει ζημιά και στο Κόμμα του και άλλα φοβερά και τρομερά. Πράγματι δεν έπεσα έξω. Όλα αυτά και με το παραπάνω γράφτηκαν βασικά από εφημερίδες και αρθρογράφους φίλα προσκείμενους στον ΣΥΡΙΖΑ, αν και δεν έλειπαν διαρροές για « δυσαρέσκεια της Χαριλάου Τρικούπη».

Όλα αυτά είναι για γέλια αν δεν ήταν για κλάματα. Γιατί ο Κώστας Σημίτης με το άρθρο του εξέπεμψε κραυγή αγωνίας για τον τρόπο που αντιπολιτεύονται βασικά ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για την Υγεία και την Ζωή των Ελλήνων, για την Οικονομία και το εισόδημα των νοικοκυριών, αλλά και μια κρίσιμη στιγμή για τα εθνικά συμφέροντα με την επιθετικότητα Ερντογάν πάντα παρούσα. Γιατί παρέδωσε μαθήματα δημιουργικής, σωστής αντιπολίτευσης ώστε να υπάρχει η θετική συμβολή τους στην υπέρβαση των τεράστιων και έκτακτων δυσκολιών που αντιμετωπίζει η χώρα. Σε τελευταία ανάλυση τους έδειξε τον δρόμο πως θα επενδύσουν και πολιτικά ως υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις που μπορούν να εμπιστευτούν οι πολίτες.

Ας δούμε όμως τι συμβαίνει. Η χώρα αντιμετωπίζει ένα επιθετικό δεύτερο κύμα της πανδημίας που χτυπάει εκρηκτικά και θανατηφόρα όλες τις χώρες της Ευρώπης , του πλανήτη ολόκληρου. Μαζί μ΄αυτό έρχεται ορμητικό και το τσουνάμι της Οικονομικής κρίσης. Η Ελλάδα αντιμετώπισε αποτελεσματικά και με βαθμό άριστα το πρώτο κύμα και στάθηκε όρθια στην οικονομική πίεση λαμβάνοντας έμπρακτα « βραβεία» από τις αγορές. Άνοιξε τον Τουρισμό όπως παντού, προσπάθησε να κρατήσει σε λογικά επίπεδα την διάδοση και γενικά το κατάφερε μέχρι περίπου τα μέσα του Οκτωβρίου όταν οι καμπύλες ανέβηκαν κατακόρυφα πάνω. Κράτησε Επιχειρήσεις και σε καλά επίπεδα την ανεργία. Στο ίδιο διάστημα φύλαξε τα σύνορα στον Έβρο δίνοντας χαστούκι στον Ερντογάν και δημιούργησε ένα πλέγμα ισχυρών συμμαχιών κόντρα στον Τουρκικό επεκτατισμό.

Έγιναν λάθη από την Κυβέρνηση; Υπήρξαν ολιγωρίες; Ασφαλώς και πολλές. Θα μπορούσε κάποιος να γράψει σελίδες. Για αυτά καλά έκανε η Αντιπολίτευση και  άσκησε κριτική. Ωστόσο όλα αυτά μαζί συμβιβάζονται με εκτιμήσεις όπως  « Η Κυβέρνηση διακρίνεται για την συγκλονιστική ανεπάρκειά της»( Α.Τσίπρας) ή « η Κυβέρνηση οδεύει από αποτυχία σε αποτυχία;» ( Φώφη Γεννηματά); Συμβιβάζονται με άρνηση της κοινωνικής ευθύνης όταν βλέπαμε ο καθένας να κάνει ότι θέλει από πλατείες και συγκεντρώσεις μέχρι πάρτυ και συναυλίες; Συβιβάζονται με άρθρα δήθεν  υπερασπιστών των νέων ανθρώπων όταν κάποιος τολμούσε να γράψει ή να πει ότι καθίστανται βασικός φορέας μετάδοσης; Συμβιβάζονται με ατάκες όπως ότι « η Κυβέρνηση άνοιξε την πόρτα του ιού στην χώρα » ( Φώφη Γεννηματά) ή ότι « το lock down αποτελεί ήττα της Κυβέρνησης » όταν παγκόσμια έχουμε μια τεράστια έκρηξη στον αριθμό των κρουσμάτων και των θανάτων; Συμβιβάζεται μήπως με την συμβουλή του ΣΥΡΙΖΑ « κάντο όπως στην Ισπανία» , όταν στην χώρα αυτή έχουν πεθάνει από τον Μάρτιο μέχρι τώρα πάνω από 30.000  και μετά την τραγωδία του πρώτου κύματος , ζουν μια τραγωδία και τώρα, όπως και στην Γαλλία, την Γερμανία, το Βέλγιο και σε σειρά χωρών; Συμβιβάζεται με επιθέσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Σωτήρη Τσιόδρα;

Συνιστούν τα παραπάνω στοιχεία μίας σοβαρής αντιπολιτευτικής τακτικής ; Υπάρχει Έλληνας πλην των σκληρώ πυρήνων κάποιων κομμάτων που να πιστεύουν τέτοιες εκτιμήσεις ή να υιοθετούν τέτοιες συμπεριφορές; Δεν το νομίζω, αλλά επειδή αυτό δεν είναι στοιχειοθετημένη θέση, ας δούμε κάποια αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας της ΟPINION POLL στα μέσα Οκτωβρίου, σχετικά με τον κορονοιό . Σ΄αυτή ο 67% δήλωνε ικανοποιημένο από τον τρόπο που έχει χειριστεί την πανδημία η Κυβέρνηση Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Το πρόβλημα για ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ το πρόβλημα έγκειται και στο εξής: Το ίδιο δήλωνε και το 50% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ... 81.6% των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ! Συμπέρασμα; Ο πολιτικός λόγος τους , η αντιπολιτευτική τακτική τους δεν υιοθετείται από τους ίδιους τους ψηφοφόρους τους. Η ισοπέδωση , η μετωπική αντιπολίτευση, οι υπερβολές , η παράβλεψη της παγκόσμιας και Ελληνικής πραγματικότητας μετατρέπουν τον πολιτικό λόγο της αντιπολίτευσης σε τροχό που γυρίζει και δεν αγγίζει το έδαφος. Που οδηγεί αυτό; Στο απλό γεγονός ότι, ακόμα και αν λένε κάποια σωστά πράγματα δεν τα ακούει κανείς, όχι γιατί είναι αποκλεισμένοι αλλά γιατί έχοντας χάσει σε αξιοπιστία, χάνουν και σε πειστικότητα. Είναι χαρακτηριστικό, ότι στην ίδια έρευνα μόνο το 14% δήλωνε ικανοποιημένο με την αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν για πρώτη φορά με 18% στην πρόθεση ψήφου. Στο δε ΚΙΝΑΛ το πρόβλημα είναι η συνεχής μετακίνηση από δύναμη δημιουργικής αντιπολίτευσης , σε δύναμη που δείχνει να ζηλεύει την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ ή που έχει την ψευδαίσθηση ότι αν κάπως τον μιμηθεί, θα αξιοποιήσει τις πτωτικές τάσεις του.

Όλα αυτά βοηθούν εν τέλει τον Κ. Μητσοτάκη, αν και το πρόβλημα δεν είναι αυτό αλλά αν βοηθούν την χώρα. Αν συνεχίσουν έτσι θα αποτελούν μόνιμους χορηγούς της Κυβέρνησης.Αυτοί είναι και θα είναι οι σπόνσορές της και όχι ο Κ. Σημίτης όπως έγραψαν διάφοροι.

 

ΟΤΑΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΤΣΙΟΔΡΑ

 

 

Τα 1295 κρούσματα του κορονοιού που ανακοινώθηκαν την Τρίτη, μας σόκαραν όλους μας προβλημάτισαν για την έκταση που μπορεί να πάρει η διάδοση του επικίνδυνου ιού. Η παρουσία του κ. Τσιόδρα στην συνέντευξη τύπου ήταν σημαντική και μας αφύπνισε μας έβαλε σε ένα νέο τρόπο σκέψης για την συμπεριφορά μας. Έπρεπε να είσαι πολύ μικρόψυχος και ζαλισμένος από την πορεία του κόμματός σου για να βγεις να του ασκήσεις κριτική. Κι όμως φάνηκε ότι υπάρχουν τέτοια στελέχη που επιτέθηκαν στον Καθηγητή σύμβολο για την άριστη αντιμετώπιση της πρώτης φάσης της πανδημίας σε συνεργασία με μια Κυβέρνηση που πήρε έγκαιρα μέτρα και βέβαια την συμμόρφωση του λαού. Αναφερόμαστε στον Ν. Παππά και τον Χ. Γιαννούλη , γνωστά για το πολωτικό και διχαστικό τόνο εκφοράς του πολιτικού λόγου, οι οποίοι εξέφραζαν ασφαλώς και όλο τον ΣΥΡΙΖΑ αφού εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση για μια αναφορά στα λεωφορεία , με την επίσημη κομματική ιδιότητα ως Τομεάρχης και Αναπληρωτής Τομεάρχης Συγκοινωνιών. Πρόκειται για ανακοίνωση ντροπή, χαρακτηριστική του επικίνδυνου τρόπου σκέψης που έχουν.

Η κοινή αυτή δήλωση ξάφνιασε με το θράσος, την ασέβεια και την αμετροέπεια. Ωστόσο, κακώς ξάφνιασε. Δυστυχώς ποτέ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είδε με καλό μάτι  την παρουσία του κ. Τσιόδρα παρουσιάζοντάς τον ότι παίζει το παιχνίδι της Κυβέρνησης λόγω της επιτυχίας στην αντιμετώπιση της πρώτης φάσης. Είναι κοινό μυστικό, ότι όταν τότε ο κ. Ξανθός είχε δηλώσει πως και ακόμα και αν υπήρχε Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Τσιόδρα θα φώναζαν ως επιστημονικό υπεύθυνο, δεν φάνηκε να εκφράζει και πολύ το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θυμόμαστε δε τις δηλώσεις ότι « στο τέλος θα τα πούμε», « στο τέλος θα κάνουμε τον λογαριασμό». Η εθνική ομοψυχία που εμφανιζόταν από αναλυτές και δημοσιογράφους ποτέ δεν υπήρχε κατ΄ουσία. Στην κοινωνία υπήρχε, στα κόμματα και βασικά από πλευρά ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρχε.  Τότε , μόνο το ΚΙΝΑΛ από την Αντιπολίτευση διαδραμάτιζε ένα θετικό ρόλο με ιδέες και προτάσεις.Αυτή είναι η αλήθεια. Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: Θεωρεί ότι μόνο σε ερείπια μπορεί να κάνει πολιτική. Το είχε και το έχει και σήμερα. Έτσι ανέβηκαν μετά τα πρώτα Μνημόνια με πόλωση, διχαστικό μίσος και ψέματα , έτσι θεωρούν ότι μπορούν να ξανανέβουν. Κάνουν λάθος εκτίμησης και θα το πληρώσουν. Ήδη το πληρώνουν δημοσκοπικά. Αυτό όμως είναι δικό τους θέμα.

Ας δούμε δε καθαρά, ότι ειδικά μετά τις δημοσκοπήσεις του Μαΐου και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το ΚΙΝΑΛ υπάρχει η επιλογή μιας μετωπικής αντιπολίτευσης και για τον κορονοιό και για την οικονομική κρίση λόγω του κορονοιού και για την όξυνση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Θα σημείωνα δε , ότι κάποιες φορές δείχνουν να συναγωνίζονται σε τόνους αν και δεν φαίνεται ότι αυτή η τακτική τους ευνοεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει φτάσει στο 18%-19% δημοσκοπικά και το ΚΙΝΑΛ ΣΤΟ 6.5%-7%. Γι αυτό και αυτή την περίοδο έχουμε ακούσει διάφορα περίεργα. Είναι φανερό: Η καταγραφόμενη σ΄όλες τις έρευνες απόλυτη κυριαρχία του Κ. Μητσοτάκη έχει φοβίσει, αλλά αυτό δεν τροφοδοτεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης μια ανασύνταξη, κάποια διαφοροποίηση στην αντιπολιτευτική τακτική. Το αντίθετο. Συνεχίζουν να μηδενίζουν τα πάντα. Να παρουσιάζουν ότι η Κυβέρνηση προχωράει από αποτυχία σε αποτυχία! Πρόκειται για ατάκες με τις οποίες διαφωνεί το 70% των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ και τουλάχιστον το 30-40% του ΣΥΡΙΖΑ. Ας συνεχίσουν έτσι... Προσφέρουν μεγίστη προσφορά στον Κ. Μητσοτάκη.

Ας επιστρέψουμε όμως στα 1295 κρούσματα. Αν θέλει κάποιος να το δει ψύχραιμα θα πρέπει να κάνει μια διπλή διαπίστωση : Είναι πολύ περισσότερα από τις αρχές Σεπτεμβρίου ή Οκτωβρίου – Ακόμα και μ΄αυτό τον αριθμό η Ελλάδα δείχνει να απέχει πολύ από τις τραγικές διαστάσεις που έχει πάρει η πανδημία στην Γαλλία , στην Ιταλία και Ισπανία που έζησαν μια τραγική εμπειρία με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και στην πρώτη φάση, αλλά και τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Η χώρα μας εξακολουθούσε  να βρίσκεται από πολύ χαμηλά έως μέτρια επίπεδα επιδημιολογικού φορτίου sars-cov-2, σύμφωνα με τη αξιολόγηση των Ευρωπαϊκών χωρών από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) για την εξέλιξη της επιδημίας του κορονοϊού πέντε μέρες πριν. Εκείνη την μέρα είχαν εντοπιστεί 882 κρούσματα στην χώρα. Σ΄αυτές τις μέρες φτάσαμε τα 1295 και την ίδια στιγμή η Γαλλία συμπληρώνει τρίτη μέρα με 50.000 κρούσματα, Ιταλία- Ισπανία- Ηνωμένο Βασίλειο ξεπερνούν τα 20.000 κρούσματα ημερησίως. Η Τσεχία με πληθυσμό αντίστοιχο με τον δικό μας έχει φτάσει τα 15.000 κρούσματα ημερησίως , η Ολλανδία στέλνει ασθενείς σε Μ.Ε.Θ στην Γερμανία  οποία δεν τα πάει και ιδιαίτερα καλά. Στην Ελβετία με μισό πληθυσμό από τον δικό μας είχαν 1200 κρούσματα την μέρα πριν 12 μέρες, 5.600 πριν 5 μέρες και έφτασε 13.000.

Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία; Ότι η Ελλάδα είναι προς το παρόν σε πολύ καλύτερο σημείο από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Μιλάμε όμως για ένα ιδιαίτερα επιθετικό δεύτερο κύμα με βάση την διεθνή εμπειρία και γι αυτό κανείς δεν ξέρει την δυναμική που μπορεί να υπάρχει στην χώρα μας. Αυτό είναι το πρόβλημα και όχι όσα στο πρόχειρο και με ανευθυνότητα έλεγαν διάφοροι τους τελευταίους μήνες . Το Μάιο ο ΣΥΡΙΖΑ έβλεπε κίνδυνο από το άνοιγμα των σχολείων και διαψεύστηκε οικτρά.  Τον Μάιο έκανε κριτική που δεν άνοιγε η Κυβέρνηση τον Τουρισμό και στην συνέχεια έκανε κριτική που τον άνοιξε, αν και τα στοιχεία έδειχναν ότι  υπήρχε μικρή σχετικά επίδραση στα κρούσματα. Κατά την διάρκεια του Καλοκαιριού στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ , αλλά και του ΚΙΝΑΛ όσους μιλούσαν για τον ρόλο των νέων στην μετάδοση του ιού. Τώρα που τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά, σιωπούν Στελέχη και των δύο κομμάτων κατακεραύνωναν και όσους τόνιζαν την αξία της ατομικής ευθύνης και τους  παντούσαν ότι συγκαλύπτουν τις Κυβερνητικές ευθύνες! Γι αυτούς δεν υπήρχαν πάρτυ , συγκεντρώσεις, ξενυχτάδικα. Στην συνέχεια εντόπιζαν ότι με το σχέδιο λειτουργίας των σχολείων που είχε καταρτίσει η Υπουργός Παιδείας , θα μετατρέπονταν τα σχολεία σε εστίες υπερμετάδοσης. Πουθενά δεν το είδαμε. Εν ολίγοις, από την μία διάψευση στην άλλη και ούτε μια συγγνώμη για την αρλουμπολογία.

Σημαίνει, ότι η Κυβέρνηση δεν έχει ευθύνες; Ασφαλώς όχι . Διεφάνη μέσα από τις αποφάσεις της ότι υπήρχαν πιο καθυστερημένα αντανακλαστικά από αυτά του Μαρτίου, από ένα σχετικό εφησυχασμό και από ένα ορατό φόβο για την πορεία της Οικονομίας. Διεφάνη και από την ασάφεια ανά διαστήματα του μηνύματος  που περνούσε , μα και την ανυπαρξία ελέγχων. Διεφάνη από την καθυστέρηση να ληφθούν από πολύ πιο πριν μέτρα ενίσχυσης των ΜΜΜ και βασικά του στόλου λεωφορείων σε συνεργασία με ιδιώτες, χωρίς βέβαια να μπορεί να αλλάξει ριζικά η κατάσταση και στα λεωφορεία, πολύ περισσότερο στο Μετρό και στον Ηλεκτρικό. Ακόμα και τα τελευατία δύο νέα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός θα μπορούσε να ανακοινωθούν τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν.

Τώρα είμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη κατάσταση. Η τόλμη να αποφασιστούν τοπικά lock down όταν κρίνεται απαραίτητο με αυστηρά υγειονομικά κριτήρια και η ατομική ευθύνη όλων μας για την τήρηση των μέτρων που έχουν αποφασιστεί θα κρίνουν την συγκράτηση ή την έξαρση της πανδημίας. Το ίδιο και οι αυστηροί έλεγχοι και η αντιμετώπιση των επικίνδυνων ιδεοληπτικών των δήθεν κινημάτων κατά της μάσκας , αλλά και η τήρηση της νέας Νομοθεσίας για τις συγκεντρώσεις . Σ΄αυτή την φάση οι πολίτες έχουμε κάθε λόγο να δώσουμε από κοινού την μάχη. Η Υγεία και η Ζωή Είναι υπόθεση όλων μας. Αν κάποιες ηγεσίες ή κάποια στελέχη θέλουν να δηλητηριάζουν την δημόσια σφαίρα, να λένε ανούσιες προτάσεις ή και να επιτίθενται απέναντι ακόμα και στον Σωτήρη Τσιόδρα ας το κάνουν. Η κρίση της κοινωνίας θα είναι πολύ σκληρή για τέτοιες συμπεριφορές.

Τώρα είναι η ώρα της συνείδησης, η ώρα της καρδιάς που τόνισε και ο Σ. Τσιόδρας.

ΚΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ

 

                            

 

Παρακολουθώντας την συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Υπουργού Οικονομικών Χ. Σταικούρα , αναρωτήθηκα πολλές φορές ποιος ήταν ο πολιτικός, επικοινωνιακός στόχος του Α. Τσίπρα. Ένα είδα και κατάλαβα σίγουρα: Ότι και να είχε στο μυαλό του ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας, οδήγησε το κόμμα του  σε μια πολιτική, επικοινωνιακή ήττα. Έδωσε την δυνατότητα στην Ν.Δ να συσπειρωθεί παραπέρα, να ακουστούν θέματα που καίνε τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έχει πια κυβερνητικό παρελθόν που δεν εκρίθη και θετικά αφού οδήγησε σε ένα τσουνάμι από βαριές ήττες. Τι να φταίει λοιπόν; Γιατί ο Α. Τσίπας αντί να επιλέξει άλλα πεδία αντιπαράθεσης ίσως πιο προνομιακά για αυτόν, μόνιμα το τελευταίο διάστημα κάνει λάθη, το ένα μετά το άλλο και μάλιστα με φρενήρη ρυθμό;

Δεν μπορώ να εντοπίσω τις αιτίες παρά σε σε τρεις βασικές :

ΠΡΩΤΟ: Ακόμα δεν έχει χωνέψει την ήττα και όχι μόνο αυτό. Οι δημοσκοπήσεις η μία μετά την άλλη αναδεικνύουν κάτι το μοναδικό. Αντί  δεκαπέντε μήνες μετά την νέα διακυβέρνηση η Ν.Δ να εμφανίζει φθορά πολύ περισσότερο έχοντας να αντιμετωπίσει πανδημία- οικονομική κρίση λόγω αυτής – όξυνση στις Ελληνοτουρκικές , πτώση εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ!  Όλες οι δημοσκοπήσεις δίνουν διαφορές από 16% στην καλύτερη περίπτωση μέχρι 21%. Για πρώτη φορά δημοσκοπήσεις δίνουν μάλιστα τον ΣΥΡΙΖΑ στο 18%- 19%! Εν ολίγοις ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει τον ενα στους τρεις ψηφοφόρους του, με το 13%-15% των ψηφοφόρων του να οδεύει προς την Ν.Δ .Ταυτόχρονα οι προτιμήσεις για τον Α.Τσίπρα ως καταλληλότερο Πρωθυπουργό απέχουν έτη φωτός από τον Κ.Μητσοτάκη αλλά πολύ και από τον κανένα, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με 17%-18%.

Τα δεδομένα αυτά φαίνεται ότι αντί να ωθήσουν σε αναγκαίες προσαρμογές, φαίνεται ότι δημιουργούν ζαλάδα και πανικό. Κακός σύμβουλος λοιπόν το άγχος και ο πανικός. Αν συνεχίσει έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπει σε μεγαλύτερες περιπέτειες και θα αυξηθεί η αμφισβήτηση της δυνατότητας του Α. Τσίπρα να ηγηθεί στις νέες συνθήκες. Η πρόταση δυσπιστίας δείχνει να εντάσσεται σε μια τακτική χωρίς λογική και αποσαφηνισμένη στρατηγική.

ΔΕΥΤΕΡΟ: Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο η δημοσκοπική πτώση του, αλλά και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της. Σημαντικό τμήμα της εκλογικής βάσης του φαίνεται να αντιμετωπίζει θετικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τις πολιτικές επιλογές του. Στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL ( 15-10 ) προκύπτει ότι το 50% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι ικανοποιημένο από τον τρόπο που αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση την πανδημία,το 44.1% τον τρόπο που χειρίζεται τα προβλήματα με την Τουρκία και το 30.9% δηλώνει ικανοποιημένο από το συνολικό έργο της Κυβέρνησης.Ταυτόχρονα το 69.1% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει λίγο ή καθόλου ικανοποιημένο από την αντιπολιτευτική τακτική του , ενώ το 20% θεωρεί καταλληλότερο για Πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη ( 42% τον Α. Τσίπρα και 36% τον Κανένα).

Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία; Έντονα σημάδια ιδεολογικής, πολιτικής αποσύνθεσης και μια διόλου ευκαταφρόνητη διείσδυση του Κ. Μητσοτάκη και σ΄αυτό το πολιτικό ακροατήριο. Είναι φανερό ότι χαλαρώνουν έως και σπάνε οι δεσμοί που οδήγησαν το 31.5% να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ πέρυσι τον Ιούλιο. Αυτό το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με τακτικές της περιόδου 2011- 2015. Όσο πρυτανευουν τέτοια σκεπτικά, τόσο τα προβλήματα αυτά θα εντείνονται, ακόμα και αν η Ν.Δ υφίσταται ζημιές και φθορές. Το ίδιο ισχύει και αν υπάρχει επιμονή μιας τακτικής μηδενισμού της Κυβερνητικής παρέμβασης στα καυτά προβλήματα της εποχής, αφού στην κοινή γνώμη υπάρχει διαφορετική κυρίαρχη άποψη και αυτό εκφράζεται και στον χώρο του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αυτό φαίνεται και από την αδιαφορία  με την οποία υποδέχτηκε η κοινή γνώμη την πρόταση δυσπιστίας.

ΤΡΙΤΟ : Με δεδομένη την ιδεολογική – πολιτική – προγραμματική απροσδιοριστία του ΣΥΡΙΖΑ , αλλά και την απομάκρυνση από την εξουσία που έχει φθείρει την συγκολλητική ουσία που εξασφάλιζε σιωπή, εκφράζονται πια πιο ανοιχτά οι διαφορετικές απόψεις σχεδόν σ΄όλα τα θέματα. Δεν είναι μόνο αν ο Τσακαλώτος αμφισβητεί τον Α. Τσίπρα. Είναι πως όταν υπάρχει λαϊκισμός στα κοινωνικά και οικονομικά, πατριωτικός εθνικισμός στα εθνικά, μηδενικός απολογισμός για το παρελθόν, ανύπαρκτο αφήγημα για τοι μέλλον και απουσία συγκεκριμένων εναλλακτικών πολιτικών , λείπει η πλατφόρμα  ενιαιοποίησης και αυτό ενισχύει και θα ενισχύει τις φυγόκεντρες δυνάμεις. Πολύ περισσότερο όταν είναι ανοιχτό και το ταυτοτικό, φυσιογνωμικό πρόβλημά του που παίρνει  υπαρξιακές διαστάσεις.

Όταν υπάρχουν τόσα και τέτοιας ποιότητας ανοικτά θέματα, πρωτοβουλίες σαν την πρόταση δυσπιστίας δεν ενώνουν, δείχνουν αδυναμία, ενισχύουν την εχθρότητα όλων όσων δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και δεν συμβάλλουν στο σπάσιμο του τείχους απομόνωσης του ΣΥΡΙΖΑ όπως εκφράστηκε και στις εκλογές, όπως συνεχίζει να εκφράζεται και στην συνέχεια.

Αυτές οι τρεις βασικές αιτίες φαίνεται να είναι πίσω από την αποσπασματικότητα, τον λαϊκισμό , τον τυχοδιωκτισμό πρωτοβουλιών του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές είναι και οι αιτίες που έσπρωξαν σε μια κίνηση σαν την πρόταση δυσπιστίας και μάλιστα όχι ενάντια στην Κυβέρνηση αλλά κατά του Χ. Σταικούρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει λαβωμένος από αυτή την διαδικασία, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα μεγάλο δώρο στον Κ.Μητσοτάκη .

Μάλλον στον ΣΥΡΙΖΑ  πρέπει να τα ξανασκεφτούν τα θέματα και το ίδιο ισχύει και για άλλες δυνάμεις της Αντιπολίτευσης.Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύον θανάσιμα...

 

 

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

 

Λίγες ώρες μας χωρίζουν από την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης για τη Χρυσή Αυγή. Το παραπεμπτικό βούλευμα την χαρακτηρίζει εγκληματική οργάνωση, που δρα υπό τον μανδύα πολιτικού κόμματος. Ακριβώς επ αυτού, θα αποφασίσει το Α΄Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, και αυτό καθιστά την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου ως μεγάλη μέρα για την Ελληνική Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία μας. 

 

Ο Ελληνικός λαός πριν από δεκαπέντε μήνες έδωσε ένα σκληρό μάθημα στη νεοναζιστική, εγκληματική οργάνωση, αφήνοντάς την έξω από την Βουλή. Τώρα, πια είναι η ώρα της Δικαιοσύνης, που διαθέτει το κύρος, τη θεσμική ευθύνη, τα στοιχεία, και έχει πλήρη επίγνωση του ρόλου της, ώστε να πάρει δίκαιη απόφαση. Δεν χρειάζεται ούτε υποβολείς, ούτε φωνές ούτε όψιμες αντιφασιστικές κορώνες ουτε βεβαια συλλαλητήρια. Η Τετάρτη ανήκει στην Δικαιοσύνη και μόνο.  Προσωπικά είμαι αισιόδοξος. Θεωρώ ότι με την απόφαση οι νεοναζί θα δεχτούν άλλο ένα σκληρό πλήγμα. Προσωπικά ευρισκόμενος υπό καθεστώς απειλών γι αυτά που έγραφα όταν η Χρυσή Αυγή ξεκινούσε την ανοδική της πορεία, όπως και για τη μέτρηση της ΟPINION POLL που πρώτη έδειχνε ότι η εγκληματική οργάνωση έχει μπει σε πορεία που θα την οδηγούσε εκτος Βουλής είμαι πολύ ικανοποιημένος ότι σύσσωμος ο πολιτικος κόσμος είναι κάθετα αντίθετος στους φασίστες. Γι αυτο και δεν έχει κανένα  νόημα κάποιοι με γενικόλογα συνθήματα να προσπαθουν τώρα « που πέφτει η αυλαία» να εμφανιστούν ως δήθεν καθαρόαιμοι αντιφασίστες, ως πιο πολύ εν πάσει  περιπτώσει αντιφασίστες σε σχέση με άλλους.

 

Ιστορική ημέρα λοιπόν η Τετάρτη Αυτή ακριβώς τη στιγμή, έχουμε χρέος να αναλογιστούμε:

 

ΠΡΩΤΟ: Ότι αυτή η δίκη δεν θα γινόταν ποτέ, αν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν έδινε την αφορμή για μια συνολική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής και όχι μόνο όσων ενεπλάκησαν στη θρασύδειλη επίθεση και δολοφονία στο Κερατσίνι. Λόγω αυτού του χειρισμού, βρισκόμαστε σήμερα σ αυτή την στιγμή! Οι χειρισμοί της Κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου και προσωπικά του Νίκου Δένδια. Το πιο ευκολο ήταν ο Ρουπακιάς και κάποιοι ακόμα  να παραπεμφθούν σε δίκη μόνο για το συγκεκριμένο έγκλημα και  να είναι ήδη φυλακή κι όχι σαν τον Ρουπακιά που ακόμα « τη περνάει» σπιτι του. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

 

ΔΕΥΤΕΡΟ: Πως μια περιθωριακή, νεοναζιστική οργάνωση κατόρθωνε να αποκτήσει μαζική βάση, να εισέρχεται με την λαϊκή ψήφο στη Βουλή, να αποκτά πρόσβαση στους νέους και στα λαϊκά στρώματα. Τώρα, το βλέπουμε καθαρά: Ο λαϊκισμός, η βιαιότητα αντιδράσεων στα πρώτα χρόνια των Μνημονίων, ο διχαστικός λόγος, οι τυφλές καταγγελίες απαξίωσης και ενοχοποίησης συλλήβδην του Πολιτικού Συστήματος άρα και της Δημοκρατίας τροφοδοτούσαν με οξυγόνο τη νεοναζιστική συμμορία. Το μπλοκ της Χρυσής Αυγής ήταν  εκεί στην Πλατεία μαζι με τους άλλους αγανακτισμένους  διαφόρων ιδεολογικών και πολιτικών προσανατολισμών κάτω από το πανό « Η Χούντα δεν έφυγε το 1974» Όλα την νομιμοποιούσαν, της έδιναν χώρο. Το μίσος,  ο αντιευρωπαϊσμός της έδιναν ασυλία. Άλλωστε συμμετείχε και στο μπλοκ των δυνάμεων που έριξε τη Κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου καταψηφίζοντας την υποψηφιότητα του Σταύρου Δήμα ως Προέδρου της Δημοκρατίας , όπως και στο μπλοκ  του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015. Κάποιες δε φορές αποδεικνυόταν και αρκετά χρήσιμη στην Βουλή...  

 

ΤΡΙΤΟ: Η Χρυσή Αυγή αναπτυσσόταν. Τα γενικόλογα περί χτυπήματος των φασιστών δε έπιαναν.  Χρειάστηκαν η συστηματική αποκάλυψη της «ιδεολογίας» της, καμπάνιες ενημέρωσης, οι προσπάθειες πολιτικής απομόνωσης και βασικά  στο τέλος ο ανοικτός χαρακτηρισμός της ως εγκληματικής οργάνωσης και η παραπομπή της μ΄ αυτη τη κατηγορία σε δίκη, για να φτάσουμε στο σήμερα. Στις βουλευτικες εκλογές μετά το 2012 η Χρυσή Αυγή συγκέντρωνε ποσοστά 69.7%( Μάιος 2012), 6.92% ( Ιούνιος 2012), 6.28% ( Ιανουάριος 2015),  6.99% ( Σεπτέμβριος 2015) Εν ολιγοις    διατηρούσε τις δυνάμεις της και μετά την δολοφονία του Π.  Φύσσα. Περίπου 400.000 πολίτες την ψήφιζε και μετά την δολοφονία. Μάλιστα στην Β Πειραιά,  στις γειτονιές του Παύλου η  Χ.Α επαιρνε στις δυο Βουλευτικες Εκλογες μετά τη δολοφονία 8.18% κι 8.4%!!!!

 

ΤΕΤΑΡΤΟ: Ολως περιέργως η δίκη κράτησε πεντέμισι χρόνια! Κάποτε η ηγεσία της Δικαιοσύνης αλλά και η Πολιτική Ηγεσία, η Κυβέρνηση της εποχής η οποία ήταν και Κυβέρνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί συνέβη αυτό. Ήταν συνήθεις ολιγωρίες ή και σκοπιμότητες; Οφείλονται απαντήσεις οι οποίες βέβαια θα κριθούν.

 

Ας τα κρατήσουμε αυτά στο μυαλό μας. Η Δημοκρατία δείχνει άλλη μια φορά τη δύναμή της κατά όσων την επιβουλεύονται, όμως ο κίνδυνος του νεοναζισμού είναι πάντα παρών.Στις δημοσκοπήσεις που γίνονται , το άθροισμα Χ.Α και κόμματος Κασιδιάρη φλερτάρει με το 2%. Η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και των θεσμών της, η εξάλειψη κάθε παράγοντα διασποράς κλίματος μίσους και διχασμού, η αποτελεσματική αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων, ιδιαίτερα στη δύσκολη εποχή που διανύουμε, αλλά και η συνεχής ενημέρωση, ιδιαίτερα των νέων, για τις αποκρουστικές ιδέες κατάλυσης της Δημοκρατίας από τους φασίστες είναι τα πιο αποτελεσματικά αντισώματα απέναντι σε κάθε επανεμφάνιση νεοναζιστικών ,ρατσιστικών,  εγκληματικών συμμοριών.

 

 

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

 

 

Αν έχω καταλάβει καλά, την ώρα που η χώρα δίνει σκληρές μάχες για την μη διάδοση του κορονοιού, για να αντιμετωπιστεί η Τουρκική επιθετικότητα και βέβαια η Οικονομική κρίση σαν αποτέλεσμα της πανδημίας, στον ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοίξει μια πολύ σοβαρή συζήτηση για το αν πρέπει ή όχι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απατεώνα τον Πρωθυπουργό της χώρας. Οι τόνοι της αντιπαράθεσης δε έχουν ανέβει για τα καλά, αφού ο κ.Ε. Τσακαλώτος είπε ότι δεν είναι και πρέπον, εδώ που τα λέμε. Αστεία εικόνα ενός πολύ αριστερού κόμματος που κυβέρνησε παρέα με την ακροδεξιά για τεσσεράμισι χρόνια και τώρα ψάχνει να βρει τι είναι και που πάει, βλέποντας ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την Ν.Δ να προηγείται στην Πρόθεση ψήφου από 16% έως 20% ( η οποία απογειώνεται κι άλλο αν κάποιος κάνει πλήρη αναγωγή) , τον ΣΥΡΙΖΑ πακτωμένο κάπου στο 20% κατά μέσο όρο ( 11.5% κάτω της εκλογικής επίδοσής του)  και τον Α. Τσίπρα να υπολείπεται του Κ. Μητσοτάκη 25%-30% στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός.

Αντί να δούμε μία αντιπαράθεση για την ουσία μιας αντιπολιτευτικής πολιτικής που εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται να πείθει ή για τα αίτια της ήττας σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις ή για την πτωτική πορεία και την συρρίκνωση της επιρροής του ή για την φυσιογνωμία και ταυτότητα που επιλέγει να διαμορφώσει, βλέπουμε μία αντιπαράθεση ιδεολογικής και πολιτικής παρακμής. Απ΄ότι φαίνεται ο Α. Τσίπρας επιλέγει μια τακτική βασισμένη στην επίθεση, στις ύβρεις, μια ολοκληρωτική επιστροφή στον λαϊκισμό  και ενοχλείται πολύ πια από όποιον λέει έστω δειλά « πρέπει να το ξαναδούμε». Γι αυτό και η ένταση μιας και είναι πια υπό συζήτηση αν ο Α. Τσίπρας είναι το ισχυρό χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος το γνωρίζει, αλλά και κατανοεί ότι μ΄αυτές τις δημοσκοπήσεις μάλλον εύκολος αντίπαλος είναι για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Πολύ απλά επομένως δημιουργεί ή θα προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα αυστηρά προσωποπαγές κόμμα, ώστε να αντιμετωπίσει τους κραδασμούς μετά από μια ακόμα ήττα. Συμπέρασμα; Όσοι πίστεψαν στα αλήθεια  για επανιδρύσεις, για ευρείες προοδευτικές παρατάξεις, για σύγχρονες Κεντροαριστερές μάλλον αρχίζουν να αισθάνονται άσχημα για τις ευγενείς αυταπάτες τους.

Αν δε έχουν ψευδαισθήσεις, ας κοιτάξουν και γύρω τους. Βρίσκονται στον ίδιο χώρο με μια Βουλευτή που αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό της χώρας άπατρι, με ένα αψύ στέλεχος που αφού έβρισε τους πάντες και μετά έτρεχε να κρυφτεί πίσω από την Βουλευτική ασυλία εβγαλε άχρηστο και τον Καθηγητή Σύψα, όπως και με ένα πρώην διανοούμενο του εκσυγχρονισμού που μετά τα 70 ανακάλυψε την ορμή της εξέγερσης και μας δηλώνει ότι θα έβαζε αυτός τις φωτιές στην Μόρια, όπως και ότι θα αντισταθεί(!) κατά τυχόν προληπτικών μέτρων για τους 65 και άνω που είναι η πιο επικίνδυνη ηλικιακά κατηγορία απέναντι στον κορονοιό.

Ας κοιτάξουν την νεολαία αυτού του κόμματος που αφού πήγε στον Γράμμο για κατασκήνωση για να μας θυμίσει τον εμφύλιο, στηρίζει τώρα τις καταλήψεις των μαθητών παρέα με τους ψεκασμένους και τους γραφικούς συνωμοσιολόγους. Ας σκεφτούν καλά την στάση τους απέναντι στην Κυβέρνηση που δημιουργει την εικόνα ανθρώπων που θα ήθελαν μια υγειονομική, οικονομική ή και εθνική καταστροφή, μήπως και ρεφάρουν και ας διαβάσουν καλά τις εξελίξεις με την υπόθεση Παπαγγελόπουλου ή και του παλιού γνώριμου για πολλούς απ΄αυτούς Χρήστου Καλογρίτσα.

Μιλάμε για μια τραγωδία με ένα κόμμα που κατηγορεί την Κυβέρνηση γιατί δεν παίρνει έγκαιρα μέτρα για τον κορονοιό για να τα αμφισβητήσει και να τα ειρωνευτεί δια στόματος αρχηγού , όταν αυτά προωθούνται.  Για ένα κόμμα που οικονομικά ζητάει απλά πιο πολλά, σε πιο πολλούς και μάλιστα εμπροσθοβαρώς από τον Μάρτιο, σαν να λέει « θα τιναχτεί κάποια στιγμή η μπάνκα στον αέρα, που θα πάει». Για ένα κόμμα που οδηγείται από αδιέξοδα σε αδιέξοδα και με αυτά που λέει και κάνει βοηθάει πολύ, μα πάρα πολύ τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Κρίμα, γιατί θα ήταν χρήσιμο ένα μεγάλο, σύγχρονο , Κεντροαριστερό κόμμα που να μιλάει με την γλώσσα της αλήθειας, της λογικής και του μέλλοντος. Φαίνεται όμως μέχρι στιγμής ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει και επομένως κινδυνεύει από ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση. Τώρα είναι η ώρα του ΚΙΝΑΛ θα έλεγε κάποιος, αλλά δεν φαίνεται κι αυτό να μπορεί. Ένα κόμμα που στην πρώτη φάση της πανδημίας έδωσε δείγματα πολύ σοβαρής τακτικής, παρασύρεται, νομίζει ότι αν μιμηθεί λίγο τον ΣΥΡΙΖΑ κάτι θα « τσιμπήσει». Με χάιδεμα των νέων, με αποφυγή παραδοχής της ατομικής ευθύνης, με φράσεις σαν « η Κυβέρνηση παίζει κορώνα γράμματα την Παιδεία και την Υγεία» με ανακάλυψη αυταρχισμού ενάντια στις καταλήψεις σχολείων( πολύ γραφικό αυτό!) δεν εμφανίζει κάτι νέο, κάτι διαφορετικό. Αφού η original δύναμη που λέει τέτοια κενού περιεχομένου φραστικά σχήματα υπάρχει και συνήθως ο original κερδίζει τον μικρό που πάει να τον μιμηθεί. Το ΚΙΝΑΛ έχει χώρο, αρκεί να εκφράσει κριτικά πειστικό λόγο απέναντι στις Κυβερνητικές ολιγωρίες ή και τα λάθη, προτείνοντας λύσεις, δείχνοντας ότι είναι μια χρήσιμη δύναμη. Ας το κάνει όμως γιατί με τις γενικόλογες καταγγελίες ή την αλαζονεία του « εμείς τα είχαμε πει έγκαιρα» κινδυνεύει να πέσει σε τοίχο.

Τα δύσκολα για την χώρα είναι μπροστά ακόμα, όμως όπως παίζεται το πολιτικό παιχνίδι μέχρι στιγμής το κερδίζει άνετα ο νυν Πρωθυπουργός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν υπάρξει ολιγωρίες, ορατά  σφάλματα, δείγματα αλλαζονείας. Σημαίνει ότι η Αντιπολίτευση με τον ανερμάτιστο, αγχωμένο, στείρα καταγγελτικό λόγο της του προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες. Την ώρα που κοινωνικές κατηγορίες μπορεί να αγανακτούν με την Κυβερνητική Πολιτική, σηκώνουν το κεφάλι, κοιτάνε γύρω και τρομάζουν. Οι εναλλακτικές λύσεις είναι τόσο μα τόσο φτωχές και κάποιες από αυτές τόσο μα τόσο επικίνδυνες.

Κρίμα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, αν υπήρχε δηλαδή σοβαρή, συγκροτημενη Αντιπολίτευση και η χώρα και το Πολιτικό Σύστημα και η Δημοκρατία και οι πολίτες θα έβγαιναν κερδισμένοι.  

ΜΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΙΜΟΣ

 

                                            

 

Tελικά η μεγάλη αλλαγή, η συνταρακτική μετάλλαξη για μια μεγάλη Προοδευτική Παράταξη  του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία μετά από τόσους μήνες επί μηνών συζητήσεις ήταν η μετάθεση του Π.Σκουρλέτη από την θέση του Γραμματέα σ΄αυτή του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και η ανάληψη της θέσης από τον Δημήτρη Τζανακόπουλο, άντε ακόμα και κάποιες μικροαλλαγές σε κάποιες θεσεις; Συγγνώμη, αλλά πολύ φτωχό το αποτέλεσμα και βασικά πολύ προβληματικό. Προβληματικό γιατί δείχνει αδυναμία, παραλυτικές ισορροπίες και οπωσδήποτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ούτε ελεύθερος, ούτε ωραίος είναι για να κάνει ότι θέλει, αν το θέλει κιόλας βέβαια. Το σίγουρο είναι, ότι μεγάλοι χαμένοι είναι οι Πασοκογενείς που έκαναν τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα του 35.5 ή του 31.5% αργότερα. Βουλευτές είναι βέβαια πολλοί από αυτούς , αλλά στίγμα στην Πολιτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν βάζουν εκτός και αν αντί να επηρεάσουν ιδεολογικά, προγραμματικά και πολιτικά απλά απορροφήθηκαν και δίνουν μαθήματα πίστης στον μεγάλο αρχηγό για να επιβιώσουν. Εδώ που τα λέμε, τι να κάνουν; Μήπως νέο κόμμα ή να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ ή το ΚΙΝΑΛ που πέραν της μέχρι τώρα δημοσκοπικής καχεξίας του, τους έχει χαρακτηρίσει στελέχη από κάτω ράφι, λες και όλο το πάνω ράφι έμεινε σ΄αυτό.

Οι μέρες , οι εβδομάδες, οι μήνες περνούν και το νέο εγχείρημα για μια μεγάλη, σύγχρονη προοδευτική παράταξη με πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα δεν φαίνεται να προχωρεί. Αρχίζει ή τουλάχιστον αρχίζει  να γίνεται καλαμπούρι ή κάτι σαν ανέκδοτο. Την ίδια περίοδο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταλάβει τον χώρο του Κέντρου και εισπράττει 12%-14% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται γύρω στο 20%- 21% στις διάφορες δημοσκοπήσεις και το χειρότερο είναι η πλήρης αδυναμία του να ασκήσει τον ρόλο του ως Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ψηφίζει ΠΑΡΩΝ στις Συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο, μιλάει γενικώς για απουσια στρατηγικής στα εθνικά ( τι ακριβώς εννοεί άραγε; )  κινδυνολογεί για τον κορονοϊό , βλέπει κατάρρευση της χώρας , καταγγέλει την Κυβέρνηση που καταστρέφει την Ελλάδα αλλά βέβαια δεν ζητάει εκλογές. Ποιος έχει όρεξη άλλωστε ο « αήττητος» να φάει και τέταρτη ήττα μετά από τις Ευρωεκλογές, τις Αυτοδιοικητικές και Εθνικες πέρυσι.

Κάποια χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ από πέρυσι τον Ιούλιο μέχρι σήμερα είναι σταθερά και θέλουν ή δεν θέλουν να το καταλάβουν τα στελέχη του τον καθηλώνουν σε ένα ρόλο πιθανά μόνιμου δεύτερου, χωρίς ουσιαστική επίδραση στις εξελίξεις.

-          Δεκατέσσερις μήνες μετά από την βαριά ήττα τα στελέχη του ήττα δεν δείχνουν απλά αδυναμία να κάνουν μία στοιχειώδη αυτοκριτική για τις ήττες που υπέστησαν, αλλά μιλάνε σαν να μην συνέβη και τίποτα, σαν να ήταν ένα λάθος της κοινωνίας. Αυτό εκνευρίζει όσους ανήκαν στο ρεύμα « Να φύγουν» που τώρα έγινε « Μη ξαναγυρίσουν, είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως»

-          Κάποιοι απλά αναφέρονται στον πόλεμο που τους έγινε, πόσο τους κυνήγησε το Σύστημα, πόσο κακά είναι τα Μέσα Ενημέρωσης. Δε έγιναν λάθη άραγε από την Κυβέρνησή τους; Δεν προκάλεσαν την κοινωνία πολιτικές, λόγια, τακτικές, πρακτικές, προκλήσεις στελεχών και η αίσθηση ότι πάνε πάσει θυσία να εγκαθιδρύσουν καθεστώς;

-          Δεκατέσσερις μήνες δεν έχουν καταφέρει να δείξουν ότι κάτι άλλαξε, ότι κάτι νέο αναζητούν. Μα με το αναμάσημα των ίδιων και των ίδιων δεν οδηγείσαι πουθενά.Αν δεν κατανοήσεις ότι μία πολιτική ήττα είναι πολιτική ιδεολογική, προγραμματική, αισθητική, ηθική  δεν μπορείς και να χαράξεις μία νικηφόρα πορεία.Είναι τόσο απλό.

-          Δεκατέσσερις μήνες και ιδιαίτερα μετά τον Έβρο και την πρώτη φάση του κορονοϊού, μοιάζουν σαν τα παιδιά που παρακαλάνε να χτυπήσει κανείς το πόδι του μήπως και τον βάλουν στην ομάδα. Αναζητούν αντίβαρα για το Μάτι, για την Συμφωνία των Πρεσπών , μοιάζουν να παρακαλάνε μια καταστροφή, μοιάζουν  να μην έχουν να πουν κάτι που να συμβάλει στην πορεία μιας χώρας που αυτη την στιγμή αντιμετωπίζει μία τριπλή πρόκληση: Πανδημία- Οικονομική Κρίση – Ελληνοτουρκικά και ανοικτές προκλήσεις Άγκυρας. Έτσι παραδίδουν όλο το γήπεδο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ελπίζοντας να βάλει τέσσερα- πέντε αυτογκόλ μήπως και υπάρξει comeback. Δεν γίνεται όμως έτσι Πολιτική και γιατί ακόμα και σ΄αυτ΄την περίπτωση να μην εισπράξει άλλος την όποια φθορά;

 

 Oυσιαστικά δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι ότι προχωράει με μια από τα ίδια, ότι είναι μη μεταρρυθμίσημος και αυτό φθείρει την ιδέα της Προοδευτικής Παράταξης αφού όλα γίνονται με διακανονισμούς των κλασσικών ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ , τον αποσπά από την κοινωνία όλο και περισσότερο, τον καθιερώνει ως δύναμη που δεν μπορεί να ξεκολήσει άρα όχι ως δύναμη του μελλοντος. Αν δε υπήρχε ένα κεντροαριστερό κόμμα με ισχύ, σύγχρονο λόγο και επιθετική , μεταρρυθμιστική παρουσία δεν θα αισθανόταν και πολύ άνετα. Βέβαια στην Πολιτική δεν παραμένουν τα κενά ες αεί. Αν δεν τα καλύπτεις, τα καλύπτει κάποιος άλλος. Το 1974 ο Α. Παπανδρέου τόλμησε και προχώρησε σε μία νέα ίδρυση πιάνοντας το κλίμα της εποχής, μιας κοινωνίας που περνούσε σε νέα φάση αναζητώντας Δημοκρατία, Ανάπυξη, Πρόοδο.

Τι συγκρίνω όμως τώρα.....

ΕΔΩ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΕΚΕΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ;

 

Διαβάζεις τα ονόματα που συνθέτουν πια την νέα Κυβέρνηση, μπορεί να έχεις τις σκέψεις σου , τους προβληματισμούς σου, τις θετικές ή και αρνητικές απόψεις σου και τότε γίνεται το « θαύμα ». Διαβάζεις αρχικά την σχετικη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ και αρχίζεις να γελάς, να απελπίζεσαι που αυτό το κόμμα αδυνατεί να ασκήσει στοιχειώδη αντιπολίτευση σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση, στοιχείο απαραίτητο σε ένα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί εύρυθμα.

Ωστόσο, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει βαθύ υπαρξιακό πρόβλημα και αυτό δεν κρύβεται ούτε από την γεμάτη αμηχανία ανακοίνωσή του. Κατ΄αρχήν ξεκινάει   με την εκτίμηση « γνωρίζαμε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την οικονομική και υγειονομική κρίση». Αναφέρεται ασφαλώς στον Πρωθυπουργό που λίγες εβδομάδες όλες μα όλες οι δημοσκοπήσεις μετρούσαν ικανοποίηση από τον τρόπο που ασκεί τα καθήκοντά του κατά μέσο όρο στο 65%! Ο ίδιος Πρωθυπουργός σύμφωνα με μετρήσεις της OPINION POLL είχε 85% ικανοποίηση για τον τρόπο που αντιμετώπισε την Τούρκικη πρόκληση στον Έβρο, 83% για τον τρόπο που αντιμετώπισε την υγειονομική κρίση και περίπου 50% για τον τρόπο που χειρίστηκε από την έναρξη του lock down μέχρι και πρόσφατα τα θέματα της οικονομίας. Στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν ότι ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί... Μάλλον πάσχουν από ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΑ υπέρμετρη απόσταση από την πραγματικότητα αφού ποσοστά 20% έως 30% ανάλογα με το ερώτημα, οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν θετικά τις πρωτοβουλίες του, ενώ ένα 14% των ψηφοφόρων του τον Ιούλιο του 2019 δηλώνει ότι θα ψηφίσει Κ. Μητσοτάκη και Ν.Δ! Από εκεί και πέρα, η αμήχανη ανακοίνωση « παίζει» με παιδικές σφήνες για πρόσωπα , ενώ ανακαλύπτει την νεοφιλελεύθερη ατζέντα που ενισχύεται επειδή αναβαπτίστηκε ο Θ. ΣκυλαΚάκης και έγινε Αναπληρωτής Υπουργός ο Π. Τσακλόγλου γνωστός μάλλον για τους κεντροαριστερούς προσανατολισμούς.Αλλά δεν έχει και σημασία Η λέξη νεοφιλελευθερισμός στην Ελλάδα χρησιμοποιείται τόσο συχνά στην Ελλάδα , αν και θεωρώ ότι οι περισσότεροι που την χρησιμοποιούν δεν γνωρίζουν και τι σημαίνει. Φτώχεια λοιπόν, αμηχανία, εκτός τόπου και χρόνου ανακοίνωση για τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πολύ, μα πολύ μακρύ δρόμο να διανύσει μέχρι να καταλάβει γιατί έχασε , γιατί χάνει το ένα τρίτο των δυνάμεών του στις δημοσκοπήσεις, γιατί ο πολιτικός του λόγος δεν πείθει και μοι΄ζει σαν τον τροχό που γυρίζει μη πατώντας στο έδαφος.

Ωστόσο, η έκπληξη δεν ήρθε τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο από την φλύαρη ανακοίνωση του ΚΙΝΑΛ που κάνει πολύ σημαντικές « ανακαλύψεις».  Η ηγεσία του δείχνει να πιστεύει ότι μπορεί να καλύψει το κενό αντιπολίτευσης λόγω αδυναμίας ΣΥΡΙΖΑ με προσπάθεια μίμησης παλιών ηρωικών στιγμών του. Διαπιστώνει βαθιά συντηρητική πολιτική, διαπιστώνει τον νεοφιλελεύθερο ρόλο του Θ.Σκυλακάκη που θα επηρεάσει όλη την Κυβέρνηση, βλέπει αποτυχία σε εγασία – τουρισμό- αγροτική πολιτική ( ούτε ο superman του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού να ήταν) . Κρίμα για την ηγεσία του , αλλά χαρούμενη που στις τελευταίες δημοσκοπήσεις φαινόταν στο 5.5% - 6% δείχνει άγχος, μη κατανόηση του τι συμβαίνει παγκόσμια από την οικονομική κρίση λόγω του κορονοιού και πως αυτό εκφράζεται ιδιαιτερα σε χώρες που έχουν μεγάλο βαθμό εξάρτησης από τον Τουρισμό. Έτσι κουνάει ανέξοδα και μικρομέγαλα το δάχτυλο σημειώνοντας με νόημα « αναλαμβάνει τις ευθύνες» ( αναφερόμενη στον Πρωθυπουργό) .Σώπα! Και εμείς νομίζαμε ότι στην Δημοκρατία μας τις ευθύνες τις έχει αναλάβει ο Αρχιεπίσκοπος. Λέει κι άλλα όμως, όπως ότι η Κυβέρνηση κοιτάει τους ισχυρούς και όχι τα μεσαία στρώματα. Φαίνεται ότι στην χώρα μας οι ισχυροί είναι περίπου το 65% , όσοι δηλαδή βλέπουν θετικά την Πρωθυπουργική θητεία του Κ. Μητσοτάκη. Λέει κι άλλα όμως. Τα ρίχνει στην Επιτροπή Πισσαρίδη, κάτι βέβαια που δεν προκαλεί εντύπωση , πρώτον γιατί μάλλον δεν διάβασε και δεύτερο γιατί ήταν το ΠΑΣΟΚ που κυρίως μηδένισε επί Σημίτη το πόρισμα Σπράου για το ασφαλιστικό και πέταξε στο καλάθι των αχρήστων τον Νόμο Γιαννίτση.Φαίνεται ότι η ηγεσία του περιστοιχισμένη από όσους ακριβώς πρωτοστάτησαν εντός Κόμματος και στο συνδικαλιστικό Κίνημα για να αποσυρθεί ο Νόμος για τον οποίο μετά από πολλά χρόνια όλοι νοσταλγούσαν και διαπίστωναν πόσα θα άλλαζαν αν τότε ψηφιζόταν. Η ηγεσία του αντί να επιλέξει μία σταθερή μεταρρυθμιστική γραμμή πλεύσης, ταλαντευεται μία από εδώ και μία από εκεί. Γι αυτό και βρίσκεται στο 5.%-6% , την στιγμή που σε αλλεπάλληλες έρευνες οι ψηφοφόροι του κατά 65% και πάνω τάσσεται υπέρ όλων των βασικών επιλογών της σημερινής Κυβέρνησης. Κάνει όμως και ένα πολύ άσχημο ατόπημα η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Μιλάει για βούληση του Πρωθυπουργού ελέγχου των πόρων του Ταμείου Ανασυγκρότησης.Αν εννοεί ότι θέλει να ελέγχει τα πάντα για να προχωρήσουν όλα γρήγορα και να μην μείνει ανεκμετάλλευτο ούτε ένα ευρώ, τότε καλά κάνει ο Κ. Μητσοτάκης και ας φωνάζει το ΚΙΝΑΛ. Αυτό εννοεί όμως; Νομίζω ότι καλό θα ήταν να μας το πεί το ίδιο.

Πάντως οι ανακοινώσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ ήταν δυστυχώς για γέλια και για κλάματα. Αρκούσε να κάνει κάποιες οριακές, χειρουργικές κινήσεις στο Κυβερνητικό σχήμα ο Κ. Μητσοτάκης και φάνηκε όλο το ιδεολογικό, πολιτικό, δομικό, υπαρξιακό πρόβλημα και των δύο βασικών δυνάμεων της Αντιπολίτευσης. Κρίμα για τα ίδια, κρίμα για την χώρα. Η χώρα δοκιμάζεται αυτή την περίοδο από την δυναμική επανεμφάνιση του κορονοιού και την αγωνιώδη προσπάθεια να κρατηθεί ο Τουρισμός και η Οικονομία, από την ωμή επιθετικότητα του Ερντογάν, από το κύμα της διεθνούς Οικονομικής κρίσης. Θα ήταν πολύ σημαντικό να διατυπώνεται πολιτικός λόγος εθνικά υπεύθυνος , να ακούγονται ουσιαστικές προτάσεις και όχι πολιτικά φληναφήματα. Θα ήταν πολύ σημαντικό να δείξουν ωριμότητα και διάθεση να βάλουν πλάτην για την πατρίδα. Μάλλον ζητάμε πολλά. Καλό πάντως θα ήταν να ξανασκεφτούν τι θέλουν. Γιατί οι ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ πέρα από άλλα έχουν ένα ανατριχιαστικά κοινό σημείο: Προαναγγέλλουν καταστροφες, λιμούς, καταποντισμούς, πείνα, ανεργία, θανάτους. Να πιστεύουν άραγε αυτά που γράφουν ή τους βγαίνει η εκτίμηση που κάνουν ότι θα λυγίσει η Κυβέρνηση υπό το βάρος των προβλημάτων και αυτά θα κερδίσουν. Αν σκέφτονται έτσι θα πρέπει να ντρέπονται, αλλά δείχνουν ότι λειτουργούν και ανιστόρητα. Απατώνται αν νομίζουν ότι με φλυαρίες άνευ ουσίας θα παίξουν ρόλο ακόμα και αν η Κυβέρνηση λύγιζε. Στην ζωή και στην Πολιτική τα κενά καλύπτονται από φρέσκες δυνάμεις  που έχουν κάτι νέο  να πουν.

Μέχρι να γίνει το τέλος των πάντων πάντως  που προαναγγέλλουν, ο Κ.Μητσοτάκης σαρώνοντας ψευτο διαχωριστικές γραμμές κυριαρχεί απόλυτα όχι στον χώρο μόνο της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς, αλλά και του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς Ας το λάβουν αυτό τα επιτελεία των κομμάτων της Αντιπολίτευσης.  

ΑΣ ΤΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΝ ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Κάτι παραπάνω από σοβαρό συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ και « δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του», δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι. Βαριά ηττημένος πριν ένα χρόνο, ακολουθεί μία φθίνουσα πορεία με την Ν.Δ να προηγείται κατά μέσο όρο 20% στις δημοσκοπήσεις και το 12%-13% των ψηφοφόρων του να μετατοπίζεται προς την Ν.Δ. Δεν είναι όμως μόνο αυτό, ούτε ότι δεν έχει βρει τον αντιπολιτευτικό βηματισμό του ή ότι δεν έχει τολμήσει μία πραγματική κριτική αποτίμηση των αιτιών που τον οδήγησαν σε βαριές ήττες και ακόμα σε χειρότερη πορεία μετεκλογικά. Στην επιφάνεια έχει βγει ουσιαστικά όλο το υπαρξιακό του πρόβλημα μαζί με μια σωρεία αποκαλύψεων που τον φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση, αφού φαίνεται ότι έσπασε κάθε ρεκόρ σκελετών στην ντουλάπα  για κόμμα που κυβέρνησε  τεσσεράμισι χρόνια.

Ας πάρουμε ορισμένα τελευταία συμβάντα, σχολιάζοντας προκαταβολικά ότι πολιτικός λόγος που στηρίζεται σε επιχειρήματα για « μετεμφυλιακό καθεστώς που θέλουν να στήσουν» ή για « παρακολουθήσεις» και « δημοκρατία των κασετών» είναι τουλάχιστον χωρίς περιεχόμενο, χωρίς σοβαρότητα και δεν μπορεί να τον πάρει κανείς στα σοβαρά. Οι τελευταίες αποκαλύψεις έχουν πλήξει παραπέρα το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, αλλά και την αξιοπιστία του. Επιπλέον, όταν το σύνολο των αποκαλύψεων συνθέτουν ένα σχεδόν μαφιόζικο σκηνικό ανθρώπων που έπληξαν θεσμούς και Δημοκρατία, ποιος να ακούσει τον Τζανακόπουλο ή τον Παππά ή πολύ περισσότερο τον Πολάκη; Ο εξουσιαστικός νεοπλουτισμός , ο λαϊκισμός και η συνεχής ρητορική του κενού λόγου τον εκθέτει ακόμα περισσότερο.

Περιστατικό ένα: Η συζήτηση στην Βουλή για το πόρισμα της Επιτροπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη μεγίστη ηθική, πολιτική, ιδεολογική και συμβολική ήττα.  Κανένα στέλεχός του πλην ίσως του εισηγητή του κ. Λάππα δεν φάνηκε να θέλει και να μπορεί να σηκώσει το βάρος. Οι υπόλοιποι ομιλητές έδιναν την εικόνα ότι μιλούσαν γιατί έπρεπε να μιλήσουν. Έδιναν στο σύνολό τους την εικόνα ποδοσφαιρικής ομάδας που έχει φάει τρία γκολ το πρώτο πεντάλεπτο. Δεν φταίνε κιόλας. Αυτά που αποκαλύφτηκαν στην Επιτροπή δεν άφηναν και πολλά περιθώρια. Άντε να δινόταν μία μάχη για να μην αισθανθεί ο κ. Παπαγγελόπουλος ότι τον αφήνουν ανυπεράσπιστο, κάτι αρκετά επικίνδυνο.

Από την πλευρά του ο κ. Τσίπρας επέλεξε να μιλήσει για τα Εθνικά. Θετικό έστω και αν αποτελεί υπεκφυγή και ομολογία αδυναμίας, μόνο που θα μπορούσε να το πάρει πάνω του το θέμα. Δεν το έκανε και δεν είναι τυχαίο. Επιπλέον η διατύπωση για την Εθνική συναίνεση με την προϋπόθεση της μη συνέχισης των « διώξεων» και των ερευνών  ήταν τουλάχιστον παρεξηγήσιμη. Το σκηνικό ολοκληρώθηκε με την αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ που αφήνει περιθώρια να θεωρεί κάποιος ότι Βουλευτές του θα μπορούσαν να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής Παπαγγελόπουλου. Η συνέχεια προμηνύεται μάλλον πολύ πιο ζοφερή.

Περιστατικό δεύτερο:  Επί τέσσερις μέρες οι ηγέτες των Κρατών μελών της Ε.Ε έδιναν σκληρή μάχη για το Ταμείο. Τελικά κατέληξαν και μάλιστα με την Ελλάδα να είναι από τις κερδισμένες χώρες. Την μέρα που η ΑΥΓΗ κυκλοφορούσε με φωτο από την συνάντηση Μέρκελ με τους ηγέτες του Νότου και τίτλο « Πήγε μόνο για τις φωτογραφίες» , ο Κυριάκος Μητσοτάκης γυρνούσε με 32 συν 40 δις. Ευρώ, σύνολο 72 δις.ευρώ. Πώς να πάρει κάποιος στα σοβαρά αυτή την εφημερίδα και αυτόν τον τίτλο; Αυτή ήταν και η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ τις προηγούμενες μέρες και ενώ ο Πρωθυπουργός έδινε σκληρή διαπραγματευτική μάχη. Ότι δηλαδή είναι άφαντος, ότι δεν μιλάει, δεν χτυπάει το χέρι στο τραπέζι, βγάζει μόνο φωτο. Όταν λες τέτοια η αυτογελιοποίηση δεν απέχει πολύ και να που ήρθε. Τι άφαντος είναι αυτός που γύρισε με 72 δις. Ευρώ; Είναι σοβαρή αντιπολίτευση αυτή;

Περιστατικό τρίτο: Η Τουρκία προβαίνει από την μία πρόκληση στην άλλη. Αμφισβητεί τα πάντα, παίζει με την φωτιά , αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματά μας, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της την Διεθνή Κοινότητα. Το θερμόμετρο έχει ανέβει και ο κίνδυνος ενός θερμού επεισοδίου είναι πιο ορατός από ποτέ. Τι λέει πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ ; Ότι ο Πρωθυπουργός είναι άφαντος ( θα τους αρέσει η λέξη απ΄ότι φαίνεται , όπως και η λέξη άχαστος…) .Ποιον να πείσουν και πάλι; Αυτός ο άφαντος είναι που έδωσε σκληρό μάθημα στον Ερντογάν λίγους μήνες πριν στον Έβρο. Ο ίδιος έθεσε θέμα κυρώσεων από την Ε.Ε στην Τουρκία, έχει συνάψει άξονα με Γαλλία , μίλησε με Μέρκελ και Πούτιν. Όμως δεν είναι αυτό μόνο το πρόβλημα. Την ώρα που είναι σε εξέλιξη ένας τέτοιος κίνδυνος , ο ρόλος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι να καταγγέλλει τον Πρωθυπουργό, να ζητάει ντιλ για να συμβάλει στην εθνική ενότητα ζητώντας σταμάτημα των ερευνών ή να πηγαίνουν οι Ευρωβουλευτές του στην Κομισιόν και να καταγγέλλουν την χώρα τους υιοθετώντας την προπαγάνδα του Ερντογάν.

Κάτι δεν πάει λοιπόν καλά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ανακαλύπτει χουντικούς Νόμους, αυταρχισμό, παρακολουθήσεις, αποτυχία παντού. Την ίδια ώρα δέχεται συνεχή πλήγματα από τους δικούς του: καταγγελίες Καλογρίτσα, διάλογοι Παππά- Μιωνή για μαγαζιά και παραμάγαζα, αποκαλύψεις για καταγγελίες της ΕΥΠ προς τον Τσίπρα για παρακρατικό κύκλωμα με σημαντικό ρόλο Π. Καμμένου μαζί με εν ενεργεία και απόστρατους  αξιωματικούς και ανατριχιαστικές καταγγελίες του εμπειρογνώμονα για πιέσεις και εκβιασμούς για να συγκαλύψει τα αίτια και τους υπεύθυνους για τους 102 νεκρούς στο Μάτι.

Μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν από την αρχή στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν συνεχίσουν έτσι είτε λόγω αδυναμίας, είτε λόγω αγκυλώσεων, είτε λόγω φόβου μπροστά σε τσουνάμι αποκαλύψεων που λέγεται ότι έρχεται, δεν θα τα καταφέρουν. Όχι να ανέβουν , αλλά ακόμα και να κρατηθούν στα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα.