Το 2016 δεν μας επεφύλασε τις δυνατες συγκινήσεις του 2015 ,τότε που το
θρυλικό δίδυμο Τσίπρα- Βαρουφάκη μας οδήγησε στο χείλος της καταστροφής μας
χρέωνε 85 δις. ευρώ ,ένα ακόμα Μνημόνιο και τα capital controls που μας συντροφεύουν από τότε . Ωστόσο, δεν
ήταν μια εύκολη χρονιά . Ήταν η χρονιά εφαρμογής όσων αυτή η αλλοπρόσαλη
αριστεροδεξιά Κυβέρνηση μας προικοδότησε. Η Οικονομία συνέχισε να καταρρέει και
μαζί της η φτωχοποίηση ευρύτατων στρωμάτων της Ελληνικής Κοινωνίας , η ανεργία
συνέχισε να χτυπάει κόκκινο απκτώντας μόνιμα χαρακτηριστικά με υψηλή
μακροχρόνια ανεργία και 350.000 οικογένειες στος οποίες κανένα μέλος της δεν
εργάζεται . Η αριστερή φορολογία μας έπνιξε για τα καλά την ίδια ώρα που οι
δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν ώστε να βολευτεί ο κομματικός στρατός και οι
συντάξεις μειώθηκαν παραπέρα .
Ήταν μια δύσκολη χρονιά με το τέλος της να έχει σασπένς και να μας
προιδεάζει για ένα επικίνδυνο, κρίσιμο νέο έτος . Η δεύτερη αξιολόγηση
που ο συνεπής και φιλαλήθης Πρωθυπουργός μας θα την έκλεινε μέχρι τος 5
Δεκέμβρη παραμένει ανοικτή τροφοδοτώντας πολιτική και οικονομική αστάθεια και
πολλά ερωτηματικά για τις προθέσεις του Μαξίμου. Η ποσοτική
χαλάρωση παραπέμπεται για μετά από τρεις , τέσσερεις μήνες με ότι αυτό σημαίνει
για την Οικονομία και την κατάσταση των Τραπεζών . Η πολιτική αστάθεια
χαντακώνει κάθε σχέδιο για ανάπτυξη ( αν υπήρχε ποτέ τέτοιο βέβαια ), οι
ιδιωτικοποιήσεις καρκινοβατούν , την ίδια ώρα που η Κυβέρνηση δείχνει να παίζει
με την αγωνία και την οργή της μεγάλης πλειψηφίας των πολιτών και να αποδεκνύει
ότι τελευταίο φεύγει το χούι.
Η Κυβέρνηση αυτή μας
κοροιδεύει ακόμα και σήμερα , φανερώνοντας ότι αρέσκεται στο ψέμμα , στον
τακτικισμό και στον λαικισμό ,πολύ περισσότερο που δημοσκοπικά καταρρέει και
ιδεολογικά- πολιτικά- στρατηγικά- προγραμματικά μοιάζει με άδειο πουκάμισο.
