ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΝ

Το rebranding του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί μια απλή υπόθεση. Όσοι θεωρούν ότι ο πολιτικός « που πιάνει πουλιά στον αέρα» μπορεί με ολίγον επικοινωνία, πολύ αμετροέπεια, ψευδολογία, θράσος και επανάληψη της ίδιας συνταγής θα επανέλθει νικητής και τροπαιούχος, αυταπατάται. Αυτά δεν γίνονται  ακόμα και αν σε στηρίζει ο Πάπας. Ποτέ και πουθενά δεν μεταλλάχτηκε παγκόσμια κόμμα με τα ψέματα. Τα όρια επομένως του εγχειρήματος Τσίπρα  έχουν φανεί και φάνηκαν πολύ καθαρά τόσο με την ομιλία του άχαστου στην Κ.Ε, όσο  και με το κείμενο της νέας Διακήρυξης, αλλά και τις τοποθετήσεις κάποιων αμετανόητων που δεν κατάλαβαν τίποτα από το τόσο μαύρισμα που έφαγαν.

Το κακό ξεκινάει βέβαια από την τρομακτική ατολμία και αδυναμία να κάνουν την παραμικρή αυτοκριτική. Κατά την άποψη του Α. Τσίπρα και των στελεχών του φαίνεται ότι όλα τα έκαναν πολύ καλά και δεν τους κατάλαβε ο ηλίθιος λαός ή ότι όλα οφείλονται στα κακά Μ.Μ.Ε αν και ποτέ Κυβέρνηση και μάλιστα μέσα σε τέσσερα χρόνια δεν κατάφερε να στηρίζεται τόσο πολύ και από τόσα πολλά Μ.Μ.Ε, ενώ Κανάλια κατάργησαν μέχρι τα συνήθη talk show για να μην δέχονται πιέσεις και εκβιασμούς ή και για να εξυπηρετήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βλέπει κανένα λάθος σε μια πορεία που ισοπέδωσε την μεσαία τάξη, έφερε ένα αχρείαστο Μνημόνιο, επέβαλε capital controls και παραχώρησε όλη την δημόσια ακίνητη περιουσία στο Υπερταμείο για 100 χρόνια, δύσκολα μπορεί να πείσει κανένα. Αν δε σ΄αυτά προσθέσει κανείς τις αθλιότητες με τους θεσμούς, την κυριαρχία της διχαστικής λογικής « ή αυτοί ή εμείς», την λογική αντιμετώπισης του Μεταναστευτικού- Προσφυγικού και την πλήρη διαχειριστική ικανότητα που στην περίπτωση της πυρκαγιάς στο Μάτι κόστισε πάνω από 100 ζωές, κανείς δεν θα τους παίρνει στα σοβαρά. Θα υπάρχει βέβαια ένα ποσοστό που θα φοβάται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές ή που είναι αντιδεξιοί από την δεκαετία του ΄70 και του ΄80, στρώματα που θα θίγονται και ο Α. Τσίπρας να ελπίζει σ΄αυτό για να δημιουργήσει μια συσπείρωση φόβου και μόνιμης καθυστέρησης. Αυτό όμως δεν το λες και σύγχρονη, μεταρρυθμιστική Προοδευτική Παράταξη που κοιτάει προς το μέλλον της χώρας.

Δέστε πόσο αθλιότητα κρύβουν ακόμα οι τοποθετήσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Έγινε η εξέγερση στην Μόρια. Ποιος την δημιούργησε άραγε; Πότε από την Ευρώπη την ονόμαζαν κάτεργο; Ποιος δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει έστω αυτό το πρόβλημα; Αν δεν απατώμαι όλα αυτά συνέβησαν επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και κανείς ευαίσθητος αντιρατσιστής δεν ψέλλισε κουβέντα. Ίσως γιατί πάρα πολλοί απ΄αυτούς βρέθηκαν σε δομές ή σε Μ.Κ.Ο. Πότε παρέλαβε το πρόβλημα η νέα Κυβέρνηση; Πριν δυόμισι μήνες. Είναι δυνατόν να φταίει αυτή για το πρόβλημα; Μόνο στα μυαλά κάποιων φανατικών που ψάχνουν συγχώρεση για το Νταχάου της Μόρια που δημιούργησαν. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι η Κυβέρνηση έδειξε πλήρη ετοιμότητα. Ωστόσο, το να κάνουν κριτική Γεροβασίλη, Βίτσας, Μουζάλας και όλη αυτή η παρέα είναι δείγμα απύθμενου θράσους. Μήπως όμως το ίδιο δεν φάνηκε και οταν ο Κ. Μητσοτάκης μιλώντας για την κλιματική αλλαγή στον Ο.Η.Ε αναφέρθηκε στο Μάτι. Αμέσως βγήκαν σχεδόν πανηγυρίζοντας οι άθλιοι που έπαιζαν θέατρο στην γνωστή σύσκεψη την ώρα που καίγονταν οι άνθρωποι , για να πουν ότι ο Πρωθυπουργός παραδέχτηκε ότι έκανε λαϊκίστικη κριτική την περίοδο εκείνης της τραγωδίας. Θέλει πολύ θράσος να είσαι ο Σκουρλέτης, η Δούρου, ο Τσίπρα, ο Πολάκης και να πηγαίνεις να βγεις δικαιωμένος.

Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Ας πάρουμε τον διαγωνισμό για τα ΕΛ.ΠΕ. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ψήφισε την παραπέρα ιδιωτικοποίηση και μάλιστα έκανε δύο φορές τον διαγωνισμό, άσχετα αν απέβησαν άκαρπες οι προσπάθειες. Τώρα πυροβολεί την Κυβέρνηση που  λόγω της « νεοφιλελεύθερης πολιτικής» της προχωράει τον διαγωνισμό! Θράσος, κοροιδία, απίστευτη ψευδολογία.  Ας πάρουμε την Δ.ΕΗ που τα στοιχεία δείχνουν ότι την χρεοκόπησαν μέσα από σειρά λαθεμένων χειρισμών και μίας δήθεν κοινωνικής πολιτικής που στην ουσία έκρυβε τα ανοικτά χρέη μεγαλοοφειλετών, αλλά και πολύ συζητήσιμες πρωτοβουλίες όπως η περίφημη αγορά του εργοστασίου μαϊμού στα Σκόπια. Τώρα λέει ότι η Κυβέρνηση απαξίωσε συνειδητά την Δ.Ε.Η για να την ...ξεπουλήσει! Πότε αλήθεια πρόλαβε και το έκανε ο Χατζιδάκης; Μέσα στον Αύγουστο; Ούτε ο Τσακ Νόρρις να ήταν.

Αυτός είναι το ΣΥΡΙΖΑ και αυτός θα είναι με ή χωρίς νέο όνομα. Γιατί; Μα γιατί χωρίς αφήγημα για το παρελθόν με κριτική αποτίμηση της πορείας και χωρίς αφήγημα για το μέλλον δεν πας πουθενά. Αναμασάς ανοησίες ή κατηγορίες που εξαγριώνει ακόμα περισσότερο αυτούς που σε άφησαν, αυτούς που σε μαύρισαν. Μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτεί ο Α. Τσίπρας. Γιατί ας μη ξεχνάει τι τράβηξαν οι Εργατικοί για να ξαναδούν εξουσία μετά από πολλές εκλογές. Και μην ξεχνάει και τι τραβάει ο « συγγενής « του Κόρμπιν που απέναντι σε ένα επικίνδυνο,αστείο λαϊκιστή έρχεται δεύτερος και ίσως έρθει και τρίτος. 

ΚΙΝΑΛ: Σε δρόμο μαρασμού και συρρίκνωσης

Όσοι θεώρησαν ότι η υπόθεση της αφίσας του ΚΙΝΑΛ ήταν απλά ένα επικοινωνιακό λάθος, έπεσαν έξω ή ήθελαν συνειδητά να κάνουν ότι δεν κατάλαβαν. Η ηγεσία του μέσα στο άγχος για επιβίωση οδηγεί το κόμμα σε ένα αδιέξοδο δρόμο δήθεν αριστερής στροφής, ‘εχοντας έτσι την ψευδαίσθηση ότι θα τραβήξει ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν δείχνει να κατάλαβε τίποτα από την πλήρη αποτυχία της να πετύχει τους εκλογικούς στόχους της και που συμπυκνώνονταν στην ανάγκη να αλλάξουν οι εκλογικοί συσχετισμοί ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Ο Α.Τσίπρας κέρδισε κατά κράτος αυτή την μάχη με ποσοστό τετραπλάσιο από του ΚΙΝΑΛ και έκτοτε η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ αντί να προσπαθήσει να δώσει εξηγήσεις γι αυτό , αντί να απολογηθεί και να χαράξει μια σωστή στρατηγική, προσπαθεί να πείσει ότι τα πήγε καλά. Στην κατεύθυνση αυτή ξεχνάει τα στοιχεία των εκλογικών μαχών των τελευταίων χρόνων  που δείχνουν μια θανάσιμη στασιμότητα και μια συρρίκνωση στις πιο μικρές ηλικίες ψηφοφόρων( Σύμφωνα με τα exit polls των Εκλογών το ΚΙΝΑΛ ήταν πέμπτο στις ηλικίες μέχρι 30 ετών).

Ωστόσο, η ηγεσία της δεν κατανοεί και την κατάσταση που διαμορφώνεται κατά το τελευταίο τρίμηνο. Βρίσκεται  σε πλήρη αναντιστοιχία με τις επιλογές της μεγάλης πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος και των ψηφοφόρων του χώρου. Στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL τo 63.46% των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ δηλώνει πιο αισιόδοξο για την πορεία της χώρας και το ίδιο ποσοστό δηλώνει ικανοποιημένο από την πορεία της Κυβέρνησης. Το 88.46% θεωρεί ότι καλώς ψηφίστηκε η κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου( οι βουλευτές του ΚΙΝΑΛ ψήφισαν παρών) και το 61.54% θεωρεί πιο ικανό για Πρωθυπουργό έναντι ενός μόλις ενός  3.85%  που επιλέγει τον Α. Τσίπρα! Επίσης το εκλογικό ποσοστό της πάει στο 5.5% ( στις άλλες έρευνες το ποσοστό της κυμαίνεται στο 5.5%- 6% ), χάνοντας δύο έως διόμισυ μονάδες από το 8.1%. Δεν το λες και μικρή απώλεια. Η κ. Φώφη Γεννηματά είναι πια τέταρτη στην δημοφιλία των πολιτικών αρχηγών ( την πενάει ο Δ. Κουτσούμπας) και με την αντιπολιτευτική πολιτική του ΚΙΝΑΛ συμφωνεί το 13.62% ( πολύ κοντά η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ με 12.21% και η ΜΕΡΑ 25 με 11.8%) , ενώ το Κ.Κ.Ε προγειται πια και του ΣΥΡΙΖΑ σ΄αυτόν τον δείκτη με 18.13% ( ΣΥΡΙΖΑ 17.59%).

Όλα αυτά δεν τα λαμβάνει υπόψη η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Υποτίθεται ότι κρατάει μια τακτική ίσων αποστάσεων ανάμεσα στην Ν.Δ και τον ΣΥΡΙΖΑ που πρακτικά οδηγεί σε ένα αστείο διαγκωνισμό μίας ξεπερασμένης αριστεροσύνης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό και δεν ήταν τυχαία η αφίσα που μαζεύτηκε άρον άρον και  παράπεμπε σε αφίσες του Κ.Κ.Ε την δεκαετία του ΄70 ή και αριστερίστικων σχημάτων. Γι αυτό και δεν ψήφισε την πρόταση Κεραμέως για το Πανεπιστημιακό Άσυλο αντιπροτείνοντας μία άλλη πρόταση φοβούμενη μην επικρατήσει αστυνομοκρατία στους Πανεπιστημιακούς χώρους ( sic!). Γι αυτό καταψήφισε τις Νομοθετικές ρυθμίσεις γα το Ελληνικό. Γι αυτό ακόμα και στην περίπτωση της « σκευωρίας Ρασπούτιν» ασκεί κριτική και στον ΣΥΡΙΖΑ και στην Ν.Δ της οποίας διώχθηκαν οκτώ στελέχη. Γι αυτό και όποιος διαβάσει την Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΙΝΑΛ για την απόφαση του ΣτΕ ( παρακαλώ βρείτε την και διαβάστε την γιατί είναι απερίγραπτα γελοία) για τα Θρησκευτικά δεν ξέρει αν πρέπει να κλάψει ή να γελάσει, αν δε δεν δει ποιος την υπογράφει, θα πιστεύει ότι είναι Ανακοίνωση του ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή του Κ.Κ.Ε Μ-Λ.

Αυτό είναι το χάλι ενός κόμματος που αναζητεί τον δρόμο του χωρίς πυξίδα, χωρίς σύγχρονο λόγο, αποποιούμενο ολόκληρες φάσεις τις Ιστορίας του από μία αδύναμη ηγεσία, πουλώντας ρετρό αριστεροσύνη που δεν χρησιμοποιεί καν ο ΣΥΡΙΖΑ , ακόμα και το Κ.Κ.Ε. Είναι φανερό, ότι αν συνεχίσει έτσι, το ΚΙΝΑΛ θα συρρικνωθεί. Ίσως κάποιοι θέλουν ένα μικρό και εύχρηστο « μαγαζί», ένα ελεγχόμενο από μία μικρή ομάδα κομματίδιο – προσωπικό μηχανισμό. Το σίγουρο είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία του χώρου θέλει ένα κόμμα σύγχρονο, που θα πρωταγωνιστεί με ριζοσπαστικές προτάσεις που συμβάλουν στην επιστροφή στην κανονικότητα και την Ανάπτυξη της χώρας. Ας μην γελιόμαστε όμως. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση , η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ ανοίγει  απλόχερα τον χώρο στον Κ. Μητσοτάκη και τον Α. Τσίπρα να πάρουν ότι απέμεινε.

Κρίμα για το Κόμμα της Αλλαγής και στην συνέχεια του εκσυγχρονισμού, για το Κόμμα που έσωσε την χώρα από την άτακτη χρεοκοπία!

ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ « ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟ»

Κι όμως. Ο Α. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ παρακαλάει ουσιαστικά να τον παραπέμψουν για την NOVARTIS και ο Κ. Μητσοτάκης δεν του κάνει το χατήρι. Όλη η Ελλάδα καταλαβαίνει πως ο κ. Παπαγγελόπουλος δεν θα τολμούσε να κάνει τις δηλώσεις και τις μεθοδεύσεις για παρακρατική δράση μέσα στην Δικαιοσύνη – όπως καταγγέλλεται- για να εξοντωθούν πολιτικοί αντίπαλοι του καθεστώτος ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, αν δεν συμφωνούσε, αν δεν είχε  κλείσει» το μάτι και ο π. Πρωθυπουργός. Ωστόσο δεν τον παραπέμπουν και πολύ καλά κάνουν.Δεν είναι πολιτικά ηλίθιοι ούτε στην Ν.Δ ούτε στο ΚΙΝΑΛ. Δεν θα δώσουν οξυγόνο στον « χαμένο στα άστρα» Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Θα αποδείξουν την σκευωρία ολοκληρωτικής αντίληψης δια του πρώην Διοικητή της ΕΥΠ και αν ανοίξουν τα στόματα κάποιων  εδώ είμαστε.

Πράγματι, δεν υπάρχει πιο βρώμικο, μαφιόζικο στήσιμο υπόθεσης από την παραπομπή των δέκα κορυφαίων στελεχών της Αντιπολίτευσης για το σκάνδαλο Novartis. H Κυβέρνηση Τσίπρα επεδίωκε από την μια να θάψει τις ευθύνες για το σκάνδαλο μη αγγίζοντας 10.000 περίπου γιατρούς που ενέχοντο σε χρηματισμό και διασφαλίζοντας την αύξηση των κερδών της Φαρμακευτικής Εταιρείας και από την άλλη να ενοχοποιήσει βασικούς αντιπάλους παραπέμποντας Κυβερνητικά στελέχη που συνέδεσαν το όνομά τους με την μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και αφήνοντας έξω π.χ την κ. Ξενογιαννακοπούλου ή τον κ. Κουρουμπλή. Οι μαρτυρίες στήθηκαν, καταθέσεις προστατευμένων μαρτύρων τις διαβάζαμε πριν δοθούν στο DOCUMENTO και ο Πολάκης φώναζε να μπει κανείς στην φυλακή μήπως και γυρίσει το παιχνίδι ο ΣΥΡΙΖΑ ( Ήξεραν από τότε καλά τι έδειχναν δημοσκοπήσεις ). Αποτέλεσμα; Τραγέλαφος. Οι φάκελοι για τους 7 μπήκαν ήδη στο Αρχείο, προστατευμένοι μάρτυρες αλλάζουν τις καταθέσεις τους και οι Σαμαράς,Βενιζέλος, Λοβέρδος κατάθεσαν μηνλυσεις υπερασπιζόμενοι την υπόληψή τους, με τον κ.Αγγελή να συγκλονίζει με τις καταγγελίες του και τον κ. Παπαγγελόπουλο να οδεύει σε δύσκολους δρόμους. Πως τα φέρνει η ζωή.Οι θύτες γίνονται θύματα και οι κραυγές τους δεν μπορούν να κρύψουν την προσπάθεια ελέγχου της Δικαιοσύνης, το ποδοπάτημα των θεσμών, την παρακρατική λειτουργία, την ανηθικότητα. Τα άλλα θα φανούν και εκτιμώ ότι θα συγκλονίσουν πολλούς.

Όλα λοιπόν μπήκαν σε άλλο δρόμο και ο Α. Τσίπρας στεναχωριέται γιατί δεν του δίνουν την ευκαιρία να εμφανιστεί ως διωκόμενος, αν και το ήθελε πολύ, πάρα πολύ. Θα μπορούσε άλλωστε να μιμηθεί και τον Α. Παπανδρέου.Γιατί το ήθελε ; Γιατί βρίσκεται στο πουθενά όπως έδειξαν και οι εμφανίσεις του στην Δ.Ε.Θ. Ατονικός, δίχως προτάσεις και αφήγημα, ζαλισμένος από τις τρεις αλλεπάλληλες και μεγάλης έκτασης ήττες, πικραμένος, αρνούμενος να δεχτεί ότι έχασε και με πονοκέφαλο για το αν και πως θα προχωρήσει το εγχείρημα της επανίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ που ήδη αποσυσπειρώνεται. Γνωρίζει πολύ καλά, ότι από την μία πλευρά υπάρχει μία Κυβέρνηση που δείχνει να προχωρά με σχέδιο και κοινωνική αποδοχή και από την άλλη μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που ψάχνει τον βηματισμό της, αδύναμη και χάνει έδαφος. Οι φωνές για την άρση της βουλευτικής ασυλίας του Πολάκη ή την αντικατάσταση της κ Θάνου, το επιχείρημα ότι η νέα Κυβέρνηση κάνει ότι κάνει γιατί τα βρήκε έτοιμα δεν πείθει ούτε τους οπαδούς του γιατί αναρωτιούνται γιατί δεν προώθησε μέτρα σαν της νέας Κυβέρνησης αν είναι έτσι. Οι φωνές για την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου ή τις Επιχειρήσεις της ΕΛΑΣ πέφτουν στο κενό, αφού ακόμα και ένα ποσοστό πάνω από το 50% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν με τις Κυβερνητικές πρωτοβουλίες.

Σαν να μην έφτανε αυτό, γελοιοποιείται από διάφορα σχήματα που φαντασιώνεται και δεν ντρέπεται να τα προβάλει. Ας πάρουμε το παράδειγμα των πλεονασμάτων. Ο Πρωθυπουργός που κατάγγελλε τα πλεονάσματα για να λιώσει την μεσαία τάξη με υπερπλεονάσματα κατάγγελνε τον Κ. Μητσοτάκη γιατί δεν έχει θέσει ακόμα ζήτημα των πλεονασμάτων που ο ίδιος ψήφισε, για να « ανακαλύψει» οτι είχε κάνει Συμφωνία για την μείωση των πλεονασμάτων! Χρειάζεται άραγε κάποιο σχόλιο για αυτή την γελοιότητα; Υπάρχουν όμως κι άλλα. Ανακάλυψε πρωτοποριακά ότι για να έρθει η Αναπτυξη πρέπει πρώτα να αυξηθούν οι μισθοί, εύρημα που οδήγησαν χιλιάδες Οικονομολόγους παγκόσμια στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. « Ανακάλυψε» ότι γίνονται επενδύσεις με δανειοδοτήσεις και μάλιστα θεωρεί κάτι τέτοιο αντιλαϊκό!

Τι να πρωτοπεί κάποιος. Το σίγουρο είναι ότι ο Α. Τσίπρας βρίσκεταI σε μια εναγώνια προσπάθεια να βρει ένα νέο λαϊκίστικο αφήγημα, αλλά δεν μπορεί, δεν βρίσκει περιθώρια. Όχι δεν βρίσκει, αλλά και διαψεύδεται για όλα όσα κινδυνολογικά έλεγε προεκλογικά για αυτούς που έρχονται για να ρουφήξουν το αίμα των εργαζομένων, να απολύσουν και να « μαστιγώσουν» και αυτοί οι « επικίνδυνοι» μειώνουν ΕΝΦΙΑ, φόρους, επιταχύνουν την απόδοση των συντάξεων κ.ά

Δύσκολη περίοδος για τον δήθεν χαρισματικό. Ίσως μια παραπομπή του να τον έσωζε, να του έδινε μια μπαλιά. Όμως ο Κ. Μητσοτάκης είναι πολύ σκληρός, δεν του κάνει το χατήρι, καταδικάζοντάς τον να πορεύεται στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Δύσκολη καιροί για λαϊκισμό στην Ελλάδα. 

ΕΝΑ ΝΕΟ, ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

Τα αποτελέσματα της πρόσφατης Έρευνας της OPINION POLL  δύο ακριβώς μήνες μετά τις Εθνικές Εκλογές της 7^ης Ιουλίου και λίγες ώρες πριν την παρουσία του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην Δ.Ε.Θ, προβλήθηκαν ξεχωριστά και  τροφοδότησαν αρκετές συζητήσεις. Λογικό. Στο σύνολό τους τα αποτελέσματα σκιαγραφούν ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Βασικό  συμπέρασμα: Η νίκη της Ν.Δ τον Ιούλιο δεν αποτέλεσε απλά μια αλλαγή φρουράς, αλλά την είσοδο σε μία νέα πολιτική φάση, με νέα χαρακτηριστικά και προτάγματα.

Στην Έρευνα φαίνεται ότι η ετοιμότητα που έδειξε η Κυβέρνηση, η κινητικότητά της, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της αλλά και γενικότερα οι πρωτοβουλίες της συναντούν μεγάλη αποδοχή, της δημιουργούν πολιτικό κεφάλαιο, εδραιώνουν την θέση της και την ενισχύουν.  Ταυτόχρονα δημιουργούν ένα νέο κλίμα αισιοδοξίας και ελπίδας στην κοινωνία και υψηλές προσδοκίες για το μέλλον.

Είναι χαρακτηριστικά μερικά αποτελέσματα στα ερωτήματα που τέθηκαν: Το 53.27% δηλώνει πιο αισιόδοξο για το μέλλον της χώρας και της Οικονομίας, ενώ πιο απαισιόδοξο δηλώνει το 24.48%. Το 55.14% είναι ικανοποιημένοι από την Κυβέρνηση έναντι ενός 41.55% . Το 61.5% είναι ικανοποιημένο από την συνολική παρουσία του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη έναντι ενός 34.52%, ενώ ο Πρωθυπουργός εμφανίζει υψηλή δημοφιλία της τάξης του 61.3%. Είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός που παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο στις απόψεις για το πρόσωπό του. Οι πολίτες ιεραρχούν την πορεία της Οικονομίας, την αντιμετώπιση της ανεργίας και την Ανάπτυξη ως τα τρία βασικά θέματα που πρέπει να πιαστεί η Κυβέρνηση με ποσοστά 43.15%, 31.19% και 22.49% αντίστοιχα. Ακολουθούν η κατάσταση στον χώρο της Υγείας, η ασφάλεια των πολιτών / αντιμετώπιση της ανομίας και η μείωση των φόρων με 20.32%, 17.97% και 17.47% αντίστοιχα. Μεγάλη απήχηση έχουν πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης όπως η κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου με 74.1%, η μείωση του ΕΝΦΙΑ και άλλων φόρων με 88.49%, οι επιχειρήσεις της ΕΛΑΣ για την ανακατάληψη των δημοσίων και ιδιωτικών χώρων από το 83.82%. Είναι σημαντικό ότι αυτές για παράδειγμα οι πρωτοβουλίες συναντούν μεγάλη απήχηση και ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ με 48.73%, 75.13% και 70% αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, το 73.31% θεωρεί ότι φέτος υπήρχε μια μεγαλύτερη ετοιμότητα και καλύτερος συντονισμός για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών.

Είναι επομένως λογικό ο Κ. Μητσοτάκης να θεωρείται με 50.56% πιο ικανός για Πρωθυπουργός έναντι 20.75% για τον Α. Τσίπρα με τον κανένα να παίρνει την δεύτερη θέση. Είναι φανερό, ότι « πάρει το κλίμα» και διαθέτει την πρωτοβουλία των κινήσεων ως επικεφαλής μίας Κυβέρνησης που δεν θυμίζει μία στενά νεοδημοκρατική Κυβέρνηση. Η επιλογή ενός δυναμικού ανοίγματος στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς είναι σαφής.

Απέναντι στο πολύ θετικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί για τον Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση και τις πρωτοβουλίες τους, οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης δεν πείθουν για τον τρόπο αντιπολίτευσής τους, δείχνουν αμήχανες. Ας πάρουμε τον ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο το 17.59% είναι ικανοποιημένοι από  την αντιπολιτευτική πολιτική του, με το 35.68% μόνο των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνει ικανοποιημένο! Είναι σαφής η αμηχανία, η σύγχυση, η μη ικανοποίηση από την μέχρι σήμερα αντιπολιτευτική πολιτική του Α.Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι άραγε περίεργο; Όχι, μιας και το 31.5% που πήρε στις εκλογές ήδη δεν υπάρχει, φαντάζει « μαγική εικόνα». Δεν ήταν τίποτε άλλο από την συσπείρωση μίσους και φόβου εντελώς ανομοιογενών δυνάμεων απέναντι στην Ν.Δ και τον Κ. Μητσοτάκη. Ήταν μια συσπείρωση που δεν πραγματοποιήθηκε στην βάση ενός αφηγήματος, μίας εναλλακτικής πρότασης. Αυτό το στοιχείο συνιστά ακριβώς και την αχίλλειο πτέρνα του ΣΥΡΙΖΑ. Στην έρευνα, κάποια αποτελέσματα δείχνουν εντυπωσιακά και πολύ χαρακτηριστικά. Το 48.73% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται υπέρ της κατάργησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου, ενώ το 70% τάσσεται υπέρ των Επιχειρήσεων της ΕΛΑΣ για την ανακατάληψη δημοσίων και ιδιωτικών κτιρίων. Ο κίνδυνος για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι σαφής. Η κεντρική πολιτική γραμμή του να μην εκφράζει την πλειοψηφία των πρώην ψηφοφόρων και ενώ δεν βρίσκεται στην εξουσία που θα μπορούσε να λειτουργεί σαν συγκολλητική ουσία . Ο Κ. Μητσοτάκης καταλαμβάνοντας τον χώρο του Κέντρου να εξωθεί όλο και περισσότερο τον Α.Τσίπρα προς τον χώρο μίας ξεπερασμένης και φθαρμένης από τον κυβερνητικό κύκλο της Αριστεράς που θα συρρικνώνεται. Ο πολιτικός του λόγος να μοιάζει όλο και περισσότερο με τροχό που γυρνάει στον αέρα. Θα μπορέσει να αντιδράσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Πρόβλημά του. Πάντως μη συζητώντας για τα αίτια των ηττών και τον ριζικό επαναπροσδιορισμό της Στρατηγικής του και του πολιτικού λόγου του, σίγουρα όχι.

Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης.που εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά ικανοποίησης για τον τρόπο που αντιπολιτεύονται. Ας πάρουμε το ΚΙΝΑΛ του οποίου η σημαντική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του δείχνει να βρίσκεται σε εντελώς άλλο μήκος κύματος από την ηγεσία. Ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία: Το 63.46% των ψηφοφόρων του δηλώνει ικανοποιημένο από την Κυβέρνηση και πιο αισιόδοξο μετά την αλλαγή στην Κυβέρνηση. Το 88% των ψηφοφόρων του συμφωνεί με την κατάργηση του Πολιτικού Ασύλου. Πάνω από το 82% βλέπει πολύ θετικά την συγκρότηση της Κυβέρνησης με πολλούς εξωκοινοβουλευτικούς Υπουργούς, τεχνοκράτες και στελέχη που δεν ανήκουν στον χώρο της Ν.Δ.Το 68% των ψηφοφόρων του δηλώνει ευχαριστημένο από την συνολική παρουσία του Κ. Μητσοτάκη. Θεωρώ ότι δεν χρειάζονται άλλα στοιχεία για να φανεί ότι η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ βρίσκεται σ΄ άλλο πλανήτη απ΄αυτόν που βρίσκεται η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του και ότι η πολιτική των ίσων αποστάσεων ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία. Τα διλήμματα στην Πολιτική είναι σκληρά, αλλά έτσι ήταν πάντα. Το πρόβλημα είναι ότι όταν κάποιος δεν τα απαντά καθαρά, απλά μειώνεται όλο και περισσότερο η ανάγκη να υπάρχεις.

Όλα τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν επομένως κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού τον Κ. Μητσοτάκη και δείχνουν ήδη οριακές αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς με την Ν.Δ να ενισχύεται έστω και λίγο σε σχέση με τις Εκλογές και τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ να εμφανίζουν στοιχεία αποσυσπείρωσης. Αυτή βέβαια είναι η εικόνα αυτή την στιγμή. Η ικανότητα της Κυβέρνησης να ανταποκριθεί στις μεγάλες και σοβαρές προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει από την μία και οι αλλαγές στα κόμματα της Αντιπολίτευσης ώστε να μπορούν να εκφέρουν πολιτικό λόγο που να αντιστοιχεί στην νέα πολιτική φάση που διερχόμαστε, θα κρίνουν πολλά.

Βασικά συμπεράσματα της Έρευνας της OPINION POLL στο πλαίσιο του Βαρόμετρου – Σχόλιο Ζαχαρία Ζούπη, Υπεύθυνου Ερευνών της OPINION POLL

Η ΧΩΡΑ ΣΕ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΑΣΗ, Η Ν.Δ ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΙΜΗΝΟ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Αυτή η Έρευνα της OPINION POLL πραγματοποιείται δύο ακριβώς μήνες μετά τις Εθνικές Εκλογές της 7^ης Ιουλίου και λίγες ώρες πριν την Δ.Ε.Θ, στο πλαίσιο του Βαρόμετρου της OPINION POLL. Tα αποτελέσματά της στηρίζουν την άποψη ότι η νίκη της Ν.Δ τον Ιούλιο αποτέλεσε απλά μια αλλαγή φρουράς, αλλά την είσοδο σε μία νέα πολιτική φάση.

Σ΄αυτή, φαίνεται ότι η ετοιμότητα που έδειξε η Κυβέρνηση, η κινητικότητά της, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της αλλά και γενικότερα οι πρωτοβουλίες της συναντούν μεγάλη αποδοχή, της δημιουργούν πολιτικό κεφάλαιο, εδραιώνουν την θέση της και την ενισχύουν. Ταυτόχρονα δημιουργούν ένα νέο κλίμα στην κοινωνία και υψηλές προσδοκίες για το μέλλον.

Είναι χαρακτηριστικά μερικά αποτελέσματα στα ερωτήματα που τέθηκαν:

-          Το 53.27% δηλώνει πιο αισιόδοξο για το μέλλον της χώρας και της Οικονομίας, ενώ πιο απαισιόδοξο δηλώνει το 24.48%.

-          Το 55.14% είναι ικανοποιημένοι από την Κυβέρνηση έναντι ενός 41.55% .

-          Το 61.5% είναι ικανοποιημένο από την συνολική παρουσία του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη έναντι ενός 34.52%, ενώ ο Πρωθυπουργός εμφανίζει υψηλή δημοφιλία της τάξης του 61.3%. Είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός που παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο στις απόψεις για το πρόσωπό του.

-          Οι πολίτες ιεραρχούν την πορεία της Οικονομίας, την αντιμετώπιση της ανεργίας και την Ανάπτυξη ως τα τρία βασικά θέματα που πρέπει να πιαστεί η Κυβέρνηση με ποσοστά 43.15%, 31.19% και 22.49% αντίστοιχα. Ακολουθούν η κατάσταση στον χώρο της Υγείας, η ασφάλεια των πολιτών / αντιμετώπιση της ανομίας και η μείωση των φόρων με 20.32%, 17.97% και 17.47% αντίστοιχα.

-          Μεγάλη απήχηση έχουν πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης όπως η κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου με 74.1%, η μείωση του ΕΝΦΙΑ και άλλων φόρων με 88.49%, οι επιχειρήσεις της ΕΛΑΣ για την ανακατάληψη των δημοσίων και ιδιωτικών χώρων από το 83.82%. Είναι σημαντικό ότι αυτές για παράδειγμα οι πρωτοβουλίες συναντούν μεγάλη απήχηση και ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ με 48.73%, 75.13% και 70% αντίστοιχα.

-          Ταυτόχρονα, το 73.31% θεωρεί ότι φέτος υπήρχε μια μεγαλύτερη ετοιμότητα και καλύτερος συντονισμός για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ενώ το 58.5% κρίνει ότι η άρση των capital controls οφείλεται και στην κατάσταση που υπήρχε από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

-          Ο Κ. Μητσοτάκης θεωρείται με 50.56% πιο ικανός για Πρωθυπουργός έναντι 20.75% για τον Α. Τσίπρα με τον κανένα να παίρνει την δεύτερη θέση

Απέναντι στο πολύ θετικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί για τον Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση και τις πρωτοβουλίες τους, οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης δεν πείθουν για τον τρόπο αντιπολίτευσής τους. Μόνο το 17.59% είναι ικανοποιημένοι από τον την αντιπολιτευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, με το 35.68% μόνο των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνει ικανοποιημένο. Το ίδιο ισχύει και για τα άλλα κόμματα που εμφανίζουν πολύ χαμηλά ποσοστά ικανοποίησης για τον τρόπο που αντιπολιτεύονται. Επίσης , χαμηλές είναι και οι δημοφιλίες όλων των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων της Αντιπολίτευσης.

Όλα τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν κυρίαρχους του πολιτικού παιχνιδιού τον Κ. Μητσοτάκη και δείχνουν οριακές αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς με την Ν.Δ να ενισχύεται έστω και λίγο σε σχέση με τις Εκλογές και τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ να εμφανίζουν στοιχεία αποσυσπείρωσης.

Αυτή είναι η εικόνα αυτή την στιγμή. Η ικανότητα της Κυβέρνησης να ανταποκριθεί στις μεγάλες και σοβαρές προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει από την μία και οι αλλαγές στα κόμματα της Αντιπολίτευσης ώστε να μπορούν να εκφέρουν πολιτικό λόγο που να αντιστοιχεί στην νέα πολιτική φάση που διερχόμαστε, θα κρίνουν πολλά.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

                                  

Οι νέες Δημοτικές Αρχές, τα νέα Δημοτικά Συμβούλια ανέλαβαν. Μετά την χαρά της νίκης για τους Δημάρχους και τον ενθουσιασμό στις διαδικασίες ορκωμοσιών, έρχεται η ώρα της δράσης, των πρωτοβουλιών και του έργου στην βάση του Σχεδίου που έχουν ή που πρέπει να έχουν. Ξεκίνησε μια δύσκολη περίοδος που τώρα πια δεν θα έχει διάρκεια πέντε χρόνων όπως είχαν οι προηγούμενοι, αλλά τεσσάρων. Ασφαλώς η ανταπόκριση στα θέματα που καθορίζουν την καθημερινότητα του πολίτη( καθαριότητα, κατάσταση πλατειών και οδών, κατάσταση Παιδικών Χαρών και Σχολείων κ.ά )  κατέχουν την πρώτη θέση στις προτεραιότητες. Ωστόσο το μεγάλο στοίχημα συνολικά για την Αυτοδιοίκηση, για τους Δήμους τα επόμενα χρόνια είναι να δείξει έμπρακτα ότι έχει την δική της συμβολή σε μια πανεθνική προσπάθεια για μπει η χώρα, η κάθε Περιφέρεια, η κάθε πόλη στον ρυθμό της Ανάπτυξης.

Φοβάμαι ότι αυτό δεν είναι και τόσο απλό. Σε πολλούς Δήμους δεν υπάρχουν Επιχειρησιακά Σχέδια, δεν υπάρχει η βούληση για αξιοποίηση  σε συνεργασία και με τον Ιδιωτικό Τομέα της ακίνητης περιουσίας που έχουν οι Δήμοι, υπάρχουν εντελώς ανεπαρκείς Υπηρεσίες, λείπει ο στοιχειώδης Μηχανισμός ενημέρωσης για τις δυνατότητες εξασφάλισης χρηματοδοτήσεων και ένταξης σε Προγράμματα . Από την άλλη, η Κεντρική Εξουσία έχει « φροντίσει» να υπάρχουν δεκάδες εμπόδια. Γραφειοκρατία – πολυνομία - αλαλούμ με τις αρμοδιότητες συνιστούν « το τρίγωνο του θανάτου».  

Ο « ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» έφερε μαζί του πολύ γραφειοκρατία αφού ήταν σφραγισμένος από την αντίληψη ότι οι Δήμαρχοι είναι « λαμόγια» και ότι αυτό αντιμετωπίζεται από μια απελπιστική αλυσίδα ελέγχων. Ο « Νόμος Σπίρτζη» στο όνομα της διαφάνειας ήρθε να προσθέσει άλλη τόση γραφειοκρατία στην υλοποίηση έργων. Το αποτέλεσμα; Απλά έργα που θα μπορούσαν να τελειώσουν σε έξι μήνες έως ένα χρόνο, να χρειάζονται δύο έως τρία χρόνια, ανάλογα με τις ικανότητες του Δημάρχου και των Υπηρεσιών του Δήμου του. Σημαντικά κονδύλια να μην απορροφούνται. Ο ίδιος Νόμος προέβλεπε μια τολμηρή αποκέντρωση αρμοδιοτήτων που όμως ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Μόνο το 80% περίπου των προβλεπομένων αρμοδιοτήτων πέρασαν στους Δήμους, αφού οι άλλες απαιτούσαν ΚΥΑ, Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές Αποφάσεις που ποτέ δεν υπήρξαν.

Ο « ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» που ψήφισε η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Αποτελεί ένα κατ΄ευφημισμό Νόμο για την Αυτοδιοίκηση αφού οι συντάκτες του και αυτοί που τον ψήφισαν ενδιαφέρονταν μόνο για την αλλαγή του Εκλογικού Νόμου και την καθιέρωση της Απλής Αναλογικής. Για όλα τα άλλα θεσμικά και οικονομικά θέματα που  έκαιγαν και καίνε την Αυτοδιοίκηση δεν έδωσε καμία λύση. Ή δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν. Ο « ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» θα περάσει στην Ιστορία ως ο Νόμος για την Αυτοδιοίκηση που δεν απάντησε σε τίποτα και καλό είναι σύντομα να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ένα σύγχρονο Νόμο. Ευτυχώς δε, η νέα ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών πέρασε ρυθμίσεις που θα επιτρέψουν στους Δήμους να λειτουργήσουν και θα αποτρέψουν την διάλυση των Δήμων από την πλήρη αδυναμία λήψης αποφάσεων που έφερνε η Απλή Αναλογική. Χρειάζεται και σ΄αυτό το σημείο η οριστική κατάργηση της Απλής Αναλογικής  και η αντικατάστασή της από ένα νέο Εκλογικό Νόμο που δεν θα αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν, όπου υποψήφιοι εκλέγονταν Δήμαρχοι με 14%,15% και έπαιρναν το 60% των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου. Η πρόβλεψη κλιμακωτού bonus και η δυνατότητα εκλογής Δημάρχου με ποσοστό 40% από τον πρώτο γύρο, θα μπορούσαν να είναι στοιχεία ενός νέου Νόμου.

Σ΄αυτό το σημείο θα ήθελα να σταθώ σε δύο έρευνες που υλοποιήθηκαν σχεδόν παράλληλα το 2017 που υλοποιήθηκαν από την OPINIONPOLL και τις επιμελήθηκα προσωπικά. To ίδιο σχεδόν ερωτηματολόγιο χρησιμοποιήθηκε σε έρευνα με δείγμα 1.000 πολίτες και σε έρευνα σε όλους τους Δημάρχους της χώρας ( Μάρτιος και Ιούνιος 2017 αντίστοιχα). Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά. Ας αναφερθούμε στις απαντήσεις των Δημάρχων σε καίρια θέματα, σημειώνοντας ότι η ταύτιση των απόψεων των πολιτών σ΄αυτά ήταν εντυπωσιακή. Μόνο σε ένα ερώτημα υπήρχε σημαντική διαφοροποίηση, σ΄αυτό της αξιολόγησης των έργων των Δημάρχων. Οι ίδιοι οι Δήμαρχοι αυτοαξιολογούνταν ως προς το έργο τους  κατά 55.85% θετικά, ενώ οι πολίτες εκτιμούσαν κατά 40.88% θετικά το έργο των Δημάρχων. Η « διπλή έρευνα » αποδείχθηκε προφητική. Το 40% των Δημάρχων επανεκλέχτηκαν. Στο 60% περίπου των Δήμων υπήρξε ανανέωση.

Ωστόσο , ας δούμε κάποιες από  τις απαντήσεις των Δημάρχων με τις οποίες συμφωνούσαν οι απαντήσεις των πολιτών:

-          Ως βασικά εμπόδια στην προώθηση του δημοτικού έργου εθεωρούντο οι Γραφειοκρατία( 51.95%) – Η έλλειψη σχεδιασμού παρεμβάσεων ( 22%) – Η οικονομική κατάσταση ( 36.36%)

-          Το 94.74% έκριναν ότι πρέπει να αποσαφηνιστούν οι αρμοδιότητες Κεντρικής Εξουσίας – Αυτοδιοίκησης.

-          Το 67.11% έκρινε ότι πρέπι να μεταφερθούν κι άλλες αρμοδιότητες στους ΟΤΑ ( π.χ για την Παιδεία, τις δομές Υγείας), ασφαλώς με ανακατονομή τω πόρων και την εξασφάλιση του κατάλληλα εκπαιδευμενου προσωπικού.

-          Το 75% ζητούσε την Οικονομική Αυτοτέλεια των Δήμων με ταυτόχρονη φορολογική αποκέντρωση ( π.χ είσπραξη ΕΝΦΙΑ κ.ά)

-          Το 54.74% ζητούσε την ενίσχυση της Αναπτυξιακής δυνατότητας των Δήμων με πρόσβαση στο ΕΣΠΑ μέσω ειδικού Προγράμματος.

-          Το 81.58% ζητούσε Νέο Πλαίσιο που θα επιτρέπει στην Αυτοδιοίκηση να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και την ενίσχυση της Επιχειρηματικότητας.

Το μήνυμα ήταν και νομίζω πως συνεχίζει να είναι σαφές: Οι Δήμαρχοι, το Αυτοδιοικητικό δυναμικό της χώρας απαιτούσε και απαιτεί την αναβάθμιση του ρόλου της Αυτοδιοίκησης,  την ενδυνάμωση του θεσμού, την αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ στο πλαίσιο μιας τολμηρής Πολιτικής Αποκέντρωσης , την ύπαρξη ενός νέου Πλαισίου που θα επιτρέπει στους Δήμους να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης της χώρας, της αξιοποίησης των τοπικών δυνατοτήτων και της ενεργοποίησης των πολιτών.

Ελπίζω στους επόμενους μήνες και μέσα από συμμετοχικές διαδικασίες να υπάρξουν εκείνα τα βήματα που θα φέρνουν την Αυτοδιοίκηση στην χώρα πιο κοντά στα Ευρωπαϊκά πρότυπα και θα τις δίνουν τα εφόδια να πρωταγωνιστήσει με ευθύνη και σχέδιο. 

ΣΥΡΙΖΑ: ΠΟΙΑ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ;

Η  υπόθεση της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ απασχολεί την ειδησεογραφία και είναι λογικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το δεύτερο μεγάλο κόμμα της χώρας και είναι η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Μόνο που η προσοχή επικεντρώνεται  σε ορισμένα θέματα που είναι μεν βασικά και έχουν την αξία τους,  αλλά δεν είναι αυτά που θα καθορίσουν την επιτυχία ή μη του εγχειρήματος που υποτίθεται ότι έχει στο μυαλό του ο Αλέξης Τσίπρας.

Ας θεωρήσουμε λοιπόν, ότι αλλάζει τον Π. Σκουρλέτη από Γραμματέα και τοποθετεί ένα πιο μετριοπαθές στέλεχος, όπως διαρρέουν ακούραστα τα επιτελεία της παρέας του Α.Τσίπρα για να τα διαψεύδουν μετά. Το πολύ να υπάρχει μια αναταραχή, μια σύγκρουση. Ε και; Τρικυμία σε ποτήρι.Ας θεωρήσουμε ότι ο Α. Τσίπρας επιβάλλει να εκλεγεί Πρόεδρος από μια ανοικτή, θεωρητικά μαζική διαδικασία και μ΄αυτό διαφωνούν ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ε και; Και τι θα γίνει;

Δεν έχουν καταλάβει όλοι αυτοί που διαρρέουν την διαφωνία τους με την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, ότι πρακτικά δεν υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ παρά μόνο λαβωμένος και ηττημένος Α. Τσίπρας, χωρίς την λάμψη του παρελθόντος; Δεν έχουν καταλάβει ότι με την σιωπή τους λόγω εξουσίας που απολάμβαναν και οι ίδιοι, δημιουργήθηκε ένα από τα πιο προσωποκεντρικά κόμματα του του τόπου , που καμια σχέση δεν έχει με το μοντέλο λειτουργίας ενός αριστερού κόμματος; Δεν έχουν καταλάβει ότι η μαζική προσχώρηση δυνάμεων από το ΠΑΣΟΚ , η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ δημιούργησαν τις συνθήκες μίας ώσμωσης που οδηγούσε σε τερατογεννέσεις ;

Ωστόσο το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται σ΄αυτά. Ο ΣΥΡΙΖΑ , ο ηττημένος ΣΥΡΙΖΑ δεν υπέστη απλά τέσσερις βαριές εκλογικές μάχες. Το πρόβλημα είναι ότι έφτασε στις εκλογές αποστεωμένος προγραμματικά, στρατηγικά, πολιτικά, ιδεολογικά και ηθικά. Ότι συγκεντρώνει την αντίθεση του 68.5% που δεν τον ψήφισαν από μια κοινωνία που ψάχνει αλλού από την ψεύτικη ελπίδα του 2015, το ψέμα  και τον λαικισμό. Ότι έχασε στο επίπεδο των ιδεών , ότι βασικές του τοποθετήσεις αμφισβητούνται από ευρύτερες δυνάμεις και ότι θεωρείται αναξιόπιστη πολιτική δύναμη.

Το πρόβλημα είναι ότι επλήγη ο άχαστος και προστατεύεται όσο και αν κοστίσει αυτή η προστασία, όσοι και αν χρειαστεί να θυσιαστούν. Γι αυτό και μεταθέτουν την ατζέντα συζήτησης. Δεν συζητούν για τις αιτίες των ηττών, αλλά για το ποιος μπορεί να γίνει Γραμματέας. Δεν είναι τυχαίο, αλλά τμήμα της προστασίας. Οι ήττες, οι αιτίες τους, οι βασικές πολιτικές επιλογές έχουν από κάτω μια υπογραφή: Α. Τσίπρας. Όσο όμως δεν συζητούν τις αιτίες των ηττών , δεν μπορεί να υπάρχει μετάλλαξη, πολιτική και ιδεολογική ανασυγκρότηση, διαμόρφωση ενός σύγχρονου λόγου και αφηγήματος. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την επανάληψη των ίδιων θέσεων και τοποθετήσεων που τον οδήγησαν σε ήττες. Ας λάβουμε δε υπόψη, ότι ως Κυβέρνηση έκανε τα πάντα και τώρα τι να πει με σοβαρότητα και αξιοπιστία. Ο πολιτικός λόγος του θα μοιάζει όλο και περοισσότερο με τροχό που γυρνάει στον αέρα. Τι θα σημαίνει αυτό; Ότι το 31.5% θα συρρικνώνεταιο και αυτόν τον κίνδυνο τον κατανοεί ο Α. Τσίπρας .

Ήδη φαίνεται αυτός ο κίνδυνος και η εκφορά ενός λόγου που δεν τον ακούει κανένας. Είναι δυνατόν η Αξιωματική Αντιπολίτευση να μιλαει για μωρομάνες και άλλα συγκινησιακά και να κάνει ψεύτικη επίδειξη ευαισθησίας επειδή η Αστυνομία επανεκατέλαβε κατηλειμένα κτίρια, την στιγμή που ως Κυβέρνηση δημιούργησε το πανευρωπαικό κολαστήριο της Μόιρα; Είναι δυνατόν να απειλούν την νέα Διοίκηση των ΕΛ.ΠΕ μη τολμήσουν να κάνουν κανένα βήμα για ιδιωτικοποίηση, όταν οι ίδιοι την ψήφισαν  στο 3^ο Μνημόνιο και πέρυσι; Πως μπορεί να μιλάει για την ΔΕΗ η για τα ΕΛΤΑ , όταν οδήγησαν και τις δύο Εταιρείες στον γκρεμό;

Αυτά είναι κάποια παραδείγματα. Θα μπορούσε να γράψει βιβλίο με άλλα αντίστοιχα. Εδώ όμως είναι η ουσία που καθορίζει μια μετάλλαξη ή όχι.  Μετάλλαξη δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς ιδεολογική και πολιτική επανατοποθέτηση. Διαφορετικά το μέλλον δεν είναι ευοίωνο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Πόσες φορές να πείθεις με ψέματα και χωρίς αφήγημα;  

ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Ένας κύκλος κλείνει, ένας νέος κύκλος ανοίγει

Σε λίγες μέρες ορκίζεται ο Δήμαρχος και τα νέα μέλη του νέου Δημοτικού Συμβουλίου. Την 1η Σεπτεμβρίου αναλαμβάνει η νέα Δημοτική Αρχή και το νέο Δημοτικό Συμβούλιο και είναι η πρώτη φορά που δεν θα συμμετέχω από το 1990. Είναι επομένως μια σημαντική στιγμή της ζωής μου. Τους εύχομαι καλή επιτυχία, αν και έχω δηλώσει ότι δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος.Eύχομαι στον Δήμαρχο να ακούει και να μάθει να διαλέγεται και να συνθέτει, στην δε Αντιπολίτευση να εργαστεί σοβαρά, να μελετήσει τα προβλήματα , να κάνει καίριες παρεμβάσεις που να βοηθούν την πρόοδο της πόλης .

Περίπου τριάντα χρόνια υπηρέτησα τον Δήμο, έχοντας εκλεγεί επτά φορές. Ευχαριστώ όλους αυτούς τους δημότες που με εμπιστεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Πιστεύω ότι τίμησα αυτούς τους ανθρώπους. Δεν ήμουν από αυτούς που εκλέγονται και μετά εξαφανίζονται. Εργάστηκα επίμονα, με πολύμορφο κόστος , με σχέδιο, με συνέπεια, με σοβαρότητα είτε ήμουν μέλος Διοίκησης και υπηρέτησα οκτώ χρόνια σαν Αντιδήμαρχος, δύο χρόνια σαν Πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού, δύο χρόνια σαν Πρόεδρος της ακμαίας τότε Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού και από άλλες θέσεις ευθύνης, είτε η ψήφος με επιφόρτισε με καθήκοντα Αντιπολίτευσης. Άλλωστε ως άνθρωπος δύσκολος στην δουλειά, απαιτητικός από τους εργαζόμενους του Δήμου και γνωστός για την μη στήριξή του από πελατειακές συμπεριφορές και αντιλήψεις, δεν θα είχα τύχη αν δεν με πίστευαν για αυτά που έλεγα , πίστευα και προσπαθούσα να υλοποιήσω. Σ΄αυτά τα χρόνια αγάπησα τον Δήμο, πίστεψα σε μια δυναμική προοπτική και γι αυτό κατέβηκα ως υποψήφιος Δήμαρχος το 2014, οπότε και βρήκα φίλους και « φίλους» απέναντί μου σαν να φοβόντουσαν την εκλογή μου. Περασμένα , ξεχασμένα. ... Οι λόγοι δε που με οδήγησαν στο να μην είμαι ξανά υποψήφιος Δήμαρχος δημοσιοποιήθηκαν ευθέως και αν κάποιος έχει περιέργεια , μπορεί να βρει την δήλωσή μου στο blog μου).

Σ΄αυτά τα χρόνια αγάπησα την Αυτοδιοίκηση και πίστεψα στον ρόλο που μπορεί να παίξει. Πέραν των θέσεων στον Δήμο , υπηρέτησα σαν μέλος της Επιτροπής Θεσμών της Περιφερειακής Ένωσης Αττικής, Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Περιβάλλοντος Δήμων Πειραιά και Γενικός Γραμματέας της Νομαρχίας Δυτικής Αττικής. Τριάντα χρόνια, πολύ εμπειρία, πολλές στιγμές χαράς από την δημιουργία και πικρών από τα παιχνιδάκια γύρω από τα προβλήματα του Δήμου και τα αντανακλαστικά συχνά μιας κοινωνίας που δύσκολα ξεφεύγει από την στασιμότητα , την υποσχεσιολογία, την μετριότητα, τα λίγα και τα μικρά, την κενή περιεχομένου ρητορική και ρέπει προς άρτον και θεάματα.

Τριάντα χρόνια, μια ζωή ολόκληρη. Τριάντα χρόνια συσσωρευμένης εμπειρίας και γνώσης. Δεν μπορώ ασφαλώς να αποποιηθώ αυτού του « περιουσιακού στοιχείου». Γι αυτό και δεν μου αρέσουν τα πολιτικά μνημόσυνα. Νιώθω άλλωστε νέος, φρέσκος , με σκέψεις και ιδέες, Γι αυτό θα είμαι παρών σαν ενεργός πολίτης καταθέτοντας ολοκληρωμένες προτάσεις για την Ανάπτυξη της πόλης, την αναβάθμιση της ζωής των πολιτών, την καταπολέμηση της ανεργίας όχι με μαζικούς ρουσφετολογικούς διορισμούς ομήρων συμβασιούχων στον Δήμο, για να αξιοποιηθεί σε συνεργασία με τον Ιδιωτικό Τομέα η Δημοτική Περιουσία, για να εργαστεί πιο απαιτητικά η δημοτική μηχανή. Γιατί το Κερατσίνι και η Δραπετσώνα δεν μπορούν να έχουν τις υποδομές της δεκαετίας του ΄90, γιατί έχει ανάγκη από καινοτομία, έξυπνες λύσεις, αναβάθμιση. Γι αυτό θα εργαστώ διανοητικά μαζί και με άλλους για την κατάθεση προτάσεων για ένα θεσμικό πλαίσιο για την Αυτοδιοίκηση που θα την εναρμονίζει με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα και θα της εξασφαλίσει χρηματικοικονομικούς και αναπτυξιακούς μηχανισμούς και καθαρές αρμοδιότητες, κάτι που δεν έκανε ούτε ο “ KAΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» και πολύ περισσότερο ο αστείος « ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ».

Εργαζόμενος ως υπεύθυνος ερευνών και πολιτικός αναλυτής μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες δημοσκοπήσεων, της OPINION POLL, θα έχω στο μυαλό και στην καρδιά μου πάντα την πόλη, θα βρίσκω τον χρόνο να συμβάλω σε μια νέα πορεία.

Για λόγους συμβολικούς και μόνο δεν θα λειτουργούν ( θα υπάρχουν για λόγους ιστορικούς και συναισθηματικούς , αλλά δεν θα αναρτώ πια τίποτα) οι σελίδες στο fb της « ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ» της Δημοτικής Κίνησης που ηγήθηκα αφού σταματάει να λειτουργεί και της σελίδας « Υποψήφιος Δήμαρχος», για να μην δημιουργούνται συγχύσεις. Πρόκειται όμως για συμβολικές κινήσεις. Επί της ουσίας θα είμαι παρών , θα είμαι εδώ με όρεξη, ιδέες, προτάσεις, σε συνεργασία με ομάδες πολιτών και νέες κοινωνικές δυνάμεις που έχουν μεγάλες δυνατότητες.

ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Το αποτέλεσμα των εκλογών το έκανε σαφές. Ο Κ. Μητσοτάκης είναι ένας πολύ ισχυρός Πρωθυπουργός, « έχει όλη την τράπουλα στα χέρια του », απέκτησε μέσα από τρεις μεγάλες νίκες σε τρεις  εκλογικές μάχες μέσα σε ενάμισι μήνα μία τρομακτική δύναμη πυρός. Όλα τα άλλα που γράφονταν σε αναλύσεις ήταν άνευ πολιτικής σημασίας Ούτε το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά κίνδυνο, ο οποίος έχασε την μάχη του Κέντρου έχοντας καταναλώσει ατέλειωτους τόνους διχασμού, πόλωσης , ψέματος, ενοχοποίησης αντιπάλων. Πολύ περισσότερο δεν συνιστούν κίνδυνο τα άλλα κόμματα, με το ΚΙΝΑΛ να φαίνεται ότι δεν συνειδητοποιεί σε τι φάση βρισκόμαστε και τι ρόλο μπορεί να διεκδικήσει. Ιδιαίτερα ο Κ. Μητσοτάκης συνδέθηκε με το πέρασμα σε μια φάση στην οποία η κοινωνία αναζητεί κοινή λογική, αλλαγές, ανάπτυξη, έξοδο αό το τέλμα, ορθολογισμό.

Οι αλήθειες αυτές επιβεβαιώθηκαν και στο διάστημα από τις εκλογές και με μεγάλη σαφήνεια στις συζητήσεις στην Βουλή. Η κυριαρχία του Κ. Μητσοτάκη έναντι του βαρετά επαναλαμβόμενου Α. Τσίπρα ήταν οφθαλμοφανής, με κάποια πρόσωπα όπως ο Π. Πικραμμένος και ο Γ. Γεραπετρίτης να δείχνουν ότι μπορούν και μόνοι τους σε κρίσιμα θέματα να μπορούν να καθαρίσουν τον π. Πρωθυπουργό. Θα  μπορούσε κάποιος να πει καθαρά μάλιστα , ότι στο διάστημα που μεσολάβησε από τις εθνικές εκλογές μέχρι και σήμερα ο Κ. Μητσοτάκης κέρδισε κι άλλη μια μάχη.Την μάχη των εντυπώσεων, της σοβαρότητας, των παραπέρα ανοιγμάτων προς το Κέντρο σχηματίζοντας μια Κυβέρνηση που δεν μοιάζει και πολύ με μια κλασσική Κυβέρνηση Ν.Δ. Ξεκίνησε επομένως δυνατά και ο απόηχος στην κοινωνία είναι θετικός.

Απέναντί του έχει ένα αμήχανο ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει καν συζητήσει τι άραγε να έφταιξε και έχασε και ένα Α. Τσίπρα που κολλημένος στην υπεράσπιση  τον Πολάκη και την Θάνου, μοιάζει μουδιασμένος και με την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να επαναλάβει μια αντιπολίτευση της μορφής του 2010 έως 2014. Άραγε θέλει πολύ σκέψη για να του πουν οι επικοινωνιολόγοι του ότι τεσσεράμισι χρόνια κυβέρνησε την χώρα και τα είπε και τα έκανε όλα; Δεν καταλαβαίνει ότι έχει πια και πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα του, κάποιοι από τους οποίους βα βγουν απ΄ότι φαίνεται; Μακάρι να προχωρούσε η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήταν κάτι σημαντικό για την ευστάθεια και σοβαροποίηση του πολιτικού συστήματος. Δεν φαίνεται όμως εύκολο και ορατό άμεσα.

Από την άλλη το ΚΙΝΑΛ/ ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορέσει να σταθεί για πολύ, αν δεν συνειδητοποιήσει ότι ότι πρέπει να διεκδικήσει δικαιωματικά ρόλο με θέσεις και προτάσεις στην εποχή της εθνικής ανασυγκρότησης. Δυστυχώς, δείχνει αλλού να πατάει και αλλού να βρίσκεται μέσα σε μια προγραμματική, ιδεολογική , πολιτική ασάφεια. Όταν το κόμμα που κατάργησε το Πανεπιστημιακό Άσυλο, αναζητεί τρόπους για να μην ψηφίσει τις ρυθμίσεις Κεραμέως, τι μπορείς να περιμένεις; Για τα άλλα κόμματα δεν έχει νόημα να σταθούμε.

Αυτή την στιγμή εν ολίγοις, ο Κ. Μητσοτάκης παίζει μόνος του. Το πρόβλημά του είναι να πετύχει το στοίχημα της ανάπτυξης, της ανασυγκρότησης, της αποκατάστασης της δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών. Το πρόβλημά του είναι ή θα είναι η ίδια η παράταξή του, ανάλογα με την ικανότητά της να αντέξει τα πολιτικά ανοίγματα και ουσιαστικά την μετάλλαξη της Ν.Δ. Ταυτόχρονα το πρόβλημά του είναι το πρόβλημα που έχει κάθε ένας που νιώθει ότι παίζει μόνος.  Σ΄αυτή την περίοδο φάνηκαν λάθη. Για παράδειγμα η ίδρυση του Γραφείου Πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη στα πρότυπα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν λάθος. Η κατάθεση των γνωστών τροπολογιών λίγο πριν την ψηφοφορία ήταν λάθος. Η προβολή της αντίληψης « είμαστε μαθητές σας» είναι κάτι παραπάνω από λάθος.

Παίζει μόνος λοιπόν. Ας προσέχει λοιπόν...

Εδώ που τα λέμε, για τα επόμενα χρόνια αποτελεί την μόνη ελπίδα για ένα νέο δρόμο της χώρας. Θα ήταν άσχημο να αποτύχει και να αναζωπυρωθούν τα φαινόμενα λαϊκισμού... 

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ

Η κρίση δεν έκανε ζημιά μόνο στην Οικονομία της χώρας, στα οικονομικά της μέσης οικονομικής οικογένειας. Έκανε μεγάλη ζημιά ταυτόχρονα στην κοινή λογική, πολύ περισσότερο που μόνιμα δυνάμεις έκαναν τον διχασμό, την πόλωση, την ψευδολογία, την παραποίηση της πραγματικότητας τρόπους πολιτικής δράσης και επικοινωνίας με τους πολίτες, τους οποίους ταυτόχρονα συμβούλευαν να μην διαβάζουν άρθρα από « εχθρικές εφημερίδες » και να μην ακούνε ειδήσεις από « εχθρικά Κανάλια ». Τους συνιστούσαν δηλαδή να « ρουφάνε» την προπαγάνδα τους χωρίς αντισώματα.

Αυτή η ζημιά στα μυαλά φαίνεται και στον τρόπο που έγινε και γίνεται η συζήτηση για το λεγόμενο Πανεπιστημιακό Άσυλο. Κάποιοι μιλάνε σαν να μην ζούμε στην Δημοκρατική Ελλάδα του 2019, 45 ολόκληρα χρόνια από την πτώση της Δικτατορίας. Ίσως το ξεχνούν. Ίσως να αγνοούν ότι η θεσμοποίησή του με την επιστροφή της Δημοκρατίας συμβόλιζε την Δημοκρατία και την ελευθερία στον αντίποδα της 7χρονης δικτατορίας και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Τι συνέβη από την αρχή σχεδόν, στα τέλη της 10ετίας του ΄70; Η επιβολή του ολοκληρωτισμού περιθωριακών ομάδων που μετέτρεψαν τον χώρο των Α.Ε.Ι σε χώρο δίωξης κάθε αντίθετης προς αυτές άποψης, δίωξης φιλελεύθερων ιδεών, ιδεών που αντιτίθεντο στους αριστερούς ολοκληρωτισμούς. Στην πορεία τα είδαμε όλα: Παράνομες καταλήψεις αιθουσών και κτιρίων στο όνομα έκφρασης ομάδων, μετατροπή Πανεπιστημιακών χώρων σε χώρους παραγωγής μολότοφ, ορμητήρια επιθέσεων στους γύρω χώρους, απειλές και βιαιοπραγίες κατά καθηγητών, διάλυση εκδηλώσεων που θεωρούνται « αντιδραστικές» κατά την άποψη πάντα κάποιου γκρουμπούσκουλου.

Εν ολίγοις στα χρόνια αυτά το άσυλο αποτελούσε σταδιακά όλο και περισσότερο άσυλο όσων δεν σέβονταν εν τέλει το Πανεπιστημιακό Άσυλο, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές. Στα χρόνια αυτά συνέβαινε το εξής καταπληκτικό: Το Πανεπιστήμιο μετατρεπόταν στον μόνο χώρο στην δημοκρατική Ελλάδα όπου ο καθένας μας μπορεί να πει ότι θέλει και όπου θέλει, όπου υπήρχαν δικτατορίσκοι, κριτές που μπορούσαν (!) να απαγορεύουν την διακίνηση ιδεών που απλά δεν θεωρούσαν σωστές. Αποδεικνυόταν στην πράξη εν ολίγοις, ότι στο Πλαίσιο μιας Δημοκρατίας δεν νοείται η ύπαρξη «Ασύλων» που οδηγούν στην καταστρατήγηση της  ελευθερίας κάποιων από κάποιους άλλους. Παράλληλα, η ζωή προχωρούσε και μαζί μ΄αυτά τα νοσηρά, αντιδημοκρατικά φαινόμενα αυξανόταν όλο και περισσότερο η παραβατικότητα, η πραγματοποίηση έκνομων ενεργειών μέσα σε Α.Ε.Ι, αλλά και στους γύρω χώρους.

Η Άννα Διαμαντοπούλου τόλμησε να προωθήσει ένα καινοτόμο, ριζοσπαστικό Νόμο για την λειτουργία των Α.Ε.Ι , ‘οπου πρώτη φορά ουσιαστικά καταργούσε Πανεπιστημιακό Άσυλο. Ο Νόμος αυτός ψηφίστηκε με μια συντριπτική πλειοψηφία 255 βουλευτών το 2011. Δυστυχώς όμως ο λαϊκισμός και ο ψευτοαριστερός χαρακτήρας της αριστεροακροδεξιάς Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ οδήγησε στην κατάργησή αυτού του Νόμου το 2015 από μια οριακή πλειοψηφία. Το κωμικοτραγικό και αναξιοπρεπές στοιχείο που αξίζει να αναφερθεί, είναι ότι υπήρχαν βουλευτές του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ που το 2011 υπερψήφισαν τον Νόμο Διαμαντοπούλου και το 2015 ψήφισαν υπέρ της κατάργησής του!

Η κατάργηση του Νόμου Διαμαντοπούλου λειτούργησε σαν κλείσιμο ματιού για μια νέα κατάσταση ανοχής στην παρανομία.Το μήνυμα απ΄ότι φαίνεται ελήφθη πολύ γρήγορα από τα κατάλοιπα του ολοκληρωτισμού στα Πανεπιστήμια, αλλά και από κοινούς ποινικούς. Έτσι στα τέσσερα τελευταία χρόνια η κατάσταση επιδεινώθηκε. Ναρκέμποροι, Παραγωγοί μολότοφ, διαχειριστές εγκληματικών σελίδων, δήθεν αντιεξουστικές ομάδες  εδρεύουν στο Α.Π.Θ, το Ε.Μ.Π, το ΕΚΠΑ κ.α. Πολίτες και φοιτητές φοβούνται να πλησιάσουν την ΑΣΣΟΕΕ ή να κάνουν μια βόλτα βράδυ στον χώρο του Α.Π.Θ. Η κατάσταση είναι πια ανυπόφορη και τίθενται πια ανοικτά θέματα Δημοκρατίας και Κράτους Δικαίου. Δεν μπορεί τα Πανεπιστήμια  να είναι έρμαια ανεξέλεγκτης βίας ενάντια στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και την ανοικτή ανομία προς όφελος ατομικών συμφερόντων.

Γι αυτό και πολύ καλά η νέα Κυβέρνηση ψήφισε την αλλαγή του σημερινού θεσμικού πλαισίου. Μόνο που από μόνο του δεν αρκεί για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Χρειάζεται η πολιτική βούληση για την εφαρμογή του, η αξιοποίηση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας που αναζητεί κυριαρχία της απλής λογικής και επιβολή της νομιμότητας και βέβαια ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο λειτουργίας του Πανεπιστημίου που θα κατοχυρώνει το αυτοδιοίκητο, θα επιτρέπει την ενσωμάτωση των βέλτιστων δυνατών πρακτικών που υπάρχουν παγκόσμια και θα προβλέπει την δυνατότητα επιβολής ποινών  σε φοιτητές που καταστρέφουν δημόσια περιουσία ή εμποδίζουν την λειτουργία των Πανεπιστημίων, ποινών που θα μπορούν να φτάνουν μέχρι και την πλήρη αποβολή.

Όσον αφορά τις άλλες πολιτικές δυνάμεις που σήκωσαν τους τόνους, μας είπαν ότι φοβούνται την αστυνομοκρατία και άλλα τέτοια γλαφυρά, παριστάνοντας ότι δεν γνωρίζουν τίποτα για το έγκλημα, είναι δικαίωμά τους να μην καταλαβαίνουν ή να παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Μόνο που μάλλον πρέπει να κατανοήσουν ότι βρισκόμαστε σε μια νέα φάση που δεν προέκυψε μια άλλη Κυβέρνηση, αλλά και μια μεγάλη, πολύ μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που δεν αντέχει πια τον λαϊκισμό, την ανοησία, την υποκρισία.

Ας το λάβουν υπόψη .....

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΒΓΕΙ ΣΕ ΚΑΛΟ

                                                  

Η αλήθεια είναι ότι μετά τις 7 Ιουλίου ανησυχώ για την πορεία μίας Κυβέρνησης που δείχνει σαφή δείγματα ρεβανσισμού, αυταρχισμού, διάθεσης εξυπηρέτησης των « λίγων», φιλελεύθερης κατεύθυνσης σε ένα επικίνδυνο μείγμα με ακροδεξιούς προσανατολισμούς. Κάτι πρέπει να γίνει λοιπόν και καταλαβαίνω την αποφασιστική, τεκμηριωμένη και μαχητική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ.

Μπορεί βέβαια πάνω από το 1/ 3 της Κυβέρνησης να είναι ουσιαστικά Κεντροαριστερά η Κεντρώα στελέχη, αλλά αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο. Πολλοί άλλωστε είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με την αντεπανάσταση που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Γι αυτό είναι καλύτερα να δούμε ορισμένα παραδείγματα:

-          Ο κ. Π. Πολάκης στο πλαίσιο των Υπουργικών καθηκόντων του κατέγραψε την τηλεφωνική συζήτηση με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, κάτι που απαγορεύεται. Ο υφιστάμενος αυτή τη συμπεριφορά έκανε μήνυση, η μήνυση εξετάστηκε και ο φάκελλος πήγε στην Βουλή όπου και άρθηκε η ασυλία του π. Υπουργού που θα δικαστεί όπως κάθε πολίτης που παρανομεί. Δεν πρόκειται σαφές παράδειγμα ρεβανσισμού της Κυβέρνησης που έχει στοχοποιήσει τον γνωστό αγωνιστή; Δεν γνωρίζουν ότι αγωνιστιλίκι και αριστεριλίκι για πολλούς είναι να κάνουν ότι θέλουν, να κατηγορούν όποιον θέλουν, να λένε ότι όλοι τα πήραν ; Μα που πάμε ; Τι άλλο θα δούμε; Δεν πιστεύω να προχωρήσουν και σε άλλες υποθέσεις, όπως για παράδειγμα στην διερεύνηση για το πως στήθηκε η ενοχοποίηση 10 κορυφαίων πολιτικών για το σκάνδαλο NOVARTIS . Θα είναι καραμπινάτο παράδειγμα εκδικητικότητας.

-          Η Κυβέρνηση « των λίγων» τολμάει να κατηγορήσει την πρώην αριστερή Κυβέρνηση ( άντε και με ακροδεξιούς, αλλά για αυτά θα συζητάμε τώρα) ότι την ώρα που με τον κομμουνιστικής έμπνευσης Νόμο Κατρούγκαλου που μειώνει τις νέες συντάξεις κατά 30% , επέτρεψε να υπάρχει σειρά συντάξεων μέχρι και ..24.000 ευρώ! Ξεχνάει ότι η κ. Αχτσιόγλου το είχε εντοπίσει, αλλά δεν πρόλαβε να φέρει τροπολογία στην Βουλή ( προηγούνταν τα ρουσφέτια και βέβαια ο νέος Ποινικός Κώδικας). Κατηγορεί ότι καθυστέρησαν  πάνω και από τρία χρόνια 450.000 συντάξεις , αμφισβητώντας το πόσο νοιάστηκαν από τον Τσίπρα μέχρι την Αχτσιόγλου για την φτωχολογιά και την ζωή των ανθρώπων με χαμηλά εισοδήματα ή και με καθόλου εισοδήματα. Κατηγορεί την αριστερή Κυβέρνηση ότι τα είχε βρει – αν είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιο θράσος – με τον Βαρδινογιάννη, τον Σαββίδη, τους Γιαννακοπουλαίους, τον Κόκκαλη, το Μπόμπολα κ.ά , εν ολίγοις τον αφρό της οικονομικής ελίτ.  Ξεχνούν ότι ήταν όλα ψέματα για το χάρισμα εκατομ. ευρώ χρέους της ΣΕΚΑΠ, για τα εκατοντάδες εκατομ. έργα που πήρε ο Κόκκαλης την τελευταία βδομάδα πριν τις εκλογές, για τα δύο Νομοσχέδια για την πάταξη της λαθρεμπορίας περελαίου και τσιγάρων που ήταν να κατατεθούν από το 2015,αλλά ο αγώνας ενάντια στο Κεφάλαιο δημιούργησε καθυστερήσεις. Μην παραπλανιέστε. Όλα αυτά τα λένε , γιατί θέλουν να προωθήσουν την νεοφιλελεύθερη, συντηρητική πολιτική τους ....

-          Η αυταρχική Κυβέρνηση ανακοίνωσε την επιχείρηση εξάρθρωσης συμμοριών ληστών και διαρρηκτών , έχει πει ότι θέλει να αντιμετωπίσει την δράση του Ρουβίκωνα και ότι θα βάλει τέλος στο άβατο των Εξαρχείων. Συγγνώμη, αλλά αν αυτό δεν είναι δείγμα αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας, τότε τι είναι; Αν δε λάβουμε υπόψη ότι θέλουν να καταργήσουν και το Πανεπιστημιακό Άσυλο που λειτουργεί για ελευθερία τραμπουκισμού και επιβολής μειοψηφικών απόψεων ακόμα και δια της βίας, τότε δεν πιστεύω να υπάρχει καμία αμφιβολία.

-          Η Κυβέρνηση που θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, αποκαλύφτηκε γρήγορα. Οk… Η αριστερή Κυβέρνηση δεν πρόλαβε να καθαρίσει τον χώρο της περυσινής τραγωδίας στο Μάτι και να συσσωρεύτηκαν 20.000 τόνοι καμένης ξυλείας και σύμμεικτων υλικών. Είναι όμως λύση να τα καθαρίσει συνεργαζόμενη με ιδιωτικές Τεχνικές Εταιρείες και μάλιστα δωρεάν; Δεν δείχνει αυτό ολοφάνερα την τάση τους να τα ιδιωτικοποιήσουν όλα. Οk… Χρεοκοπήσαμε την Δ.Ε.Η , δώσαμε την μισή αγορά της Ενέργειας σε ιδιώτες χωρίς κανένα αντάλλαγμα ,αλλά είναι λύση η ιδιωτικοποίηση, Που πάμε; Που πάνε και τι θα κάνουν στα Σχολεία μας , στα Νοσοκομεία μας, στις δημόσιες Συγκοινωνίες που κράτησε η προηγούμενη Κυβέρνηση σε τόσο υψηλά επίπεδα λειτουργίας; Είναι δυνατόν όμως να κρίνουν αγωνιστές που εξ ορισμού έκαναν ότι έκαναν για το καλό του λαού;

      Ας σοβαρευτούμε τώρα. Είναι δύσκολη η θέση του ΣΥΡΙΖΑ με όλα όσα έγιναν και δεν μπορεί να ξεχνιούνται. Έχει καταλυτικές ευθύνες για μια συνολική οπισθοχώρηση της χώρας.  Ας προσέξει λοιπόν, για το καλό της χώρας και δικό του. Οι δηλώσεις και οι ανακοινώσεις του αυτό το διάστημα προκαλούν γέλωτα.Ας ανασυνταχθεί λοιπόν, ας κάνει και καμία αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και ας αποφεύγει ένα διάστημα όσα προκαλούν την νοημοσύνη των πολιτών. Δεν θα του βγει σε καλό. Στο δε ΚΙΝΑΛ ,όσοι ξαφνικά ανακάλυψαν την ανάγκη διαλόγου με τον ΣΥΡΙΖΑ ας προσέχουν.Ας κρατήσουν ασφαλείς αποστάσεις, γιατί δεν έχουν κανένα λόγο να ανακαλύπτουν την Αμερική όταν αυτή καταρρέει... Μπορεί και να τους εξαφανίσει πολιτικά....

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Oι πρώτες μέρες της Κυβέρνησης Μητσοτάκη εμπεδώνουν κλίμα κανονικότητας, επιστροφής στην σοβαρότητα και δείχνουν πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα προετοιμασίας από Πρωθυπουργό. Ο Κ. Μητσοτάκης κινήθηκε γρήγορα, αποφασιστικά , συγκρότησε μία Κυβέρνηση ευρύτερης αντιπροσώπευσης ( κωμικά τα της επιστροφής του Κράτους της Δεξιάς), ενώ το νέο πλαίσιο λειτουργίας του Μαξίμου και η συνύπαρξη Πολιτικών και ανθρώπων με τεχνογνωσία στα Υπουργεία συνιστούν ένα ενδιαφέρον πείραμα. Όλα δείχνουν ότι « όπλα » του δεν ειναι μόνο οι πολλαπλές νίκες κατά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά βασικά ότι έχει σχέδιο, λέξη που είχαμε ξεχάσει τι σημαίνει τα τελευταία χρόνια.

Δεν έλειψαν τα λάθη σ΄αυτό το διάστημα, όπως για παράδειγμα η τοποθέτηση στην θέση του Γ.Γ Κων/νου Τσουβάλα. Ωστόσο, ας μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Η αίσθηση από τα πρώτα βήματα της Κυβέρνησης δημιουργούν ένα ευνοικό κλίμα στην κοινωνία, σε ποσοστό που υπερβαίνει κατά πολύ το 40% που συγκέντρωσε η Ν.Δ. Έχει μπροστά του εμπόδια, « καυτές πατάτες », τις μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησε, το στοίχημα της Ανάπτυξης και της θεσμικής θωράκισης της Δημοκρατίας μας. Ωστόσο, ξεκίνησε καλά.

Η διαπίστωση αυτή επαληθεύεται και από την αμηχανία της Αντοπολίτευσης ξεκινώντας από τον ΣΥΡΙΖΑ.  Αμηχανία που είχε φανεί από τις δηλώσεις στελεχών του, από πρωτοσέλιδα της ΕΦ.ΣΥΝ και της ΑΥΓΗΣ και φάνηκε πολύ καθαρά από τις ομιλίες του Α. Τσίπρα στην συζήτηση για τις Προγραμματικές Δηλώσεις, που έδειχνε χαμένος στο παρελθόν. Η κριτική εστιάστηκε στο πόσες γυναίκες μετέχουν στην Κυβέρνηση, στο αν οι παράνομοι μετανάστες θα έχουν ΑΜΚΑ που οι « ευαίσθητοι» το θυμήθηκαν δέκα μέρες πριν τς εκλογές. Εστιάστηκε στο αν θα καταργηθεί το δήθεν Πανεπιστημιακό Άσυλο και αν θα κατασταλούν τα Εξάρχεια, επιλογές που συγκεντρώνουν την συναίνεση της κοινωνικής πλειοψηφίας .Ο Α. Τσίπρας μίλησε σαν συνδικαλιστής παίζοντας με το αν δέχεται η Κυβέρνηση την Συμφωνία των Πρεσπών, λες και η νέα Κυβέρνηση είχε πει ποτέ ότι θα την καταργήσει με ένα Νόμο, ένα Άρθρο σαν της Κυβέρνηση της Αριστεροακροδεξιάς που θα καταργούσε τα Μνημόνια ή τον ΕΝΦΙΑ. Αστειότητες.

Η ΕΦΣ.ΣΥΝ από την άλλη, σε ένα κατάπτυστο πρωτοσέλιδό της ανακάλυψε σχέδιο απαξίωσης της Δ.Ε.Η για να την ξεπουλήσουν! Τα δε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ξεκινώντας με τον Π. Σκουρλέτη που έχει καθοριστικές ευθύνες για την κατάντια της Επιχείρησης επανέλαβε σχεδόν τα ίδια. Το ψέμα και το θράσος φαίνεται ότι δεν αποβάλονται εύκολα. Όλοι γνωρίζουν και θα γνωρίσουν ότι με τρόπο πολιτκά και οικονομικά εγκληματικό, ο ΣΥΡΙΖΑ μείωσε το μερίδιο της Δ.Ε.Η από το 90% της Αγοράς στο 50% χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. Αντάλλαγμα. Η Δ.Ε.Η παρουσιάζει ετήσιες ζημιές ύψους 900 εκατ. ευρώ , ενώ ανοικτές είναι υποθέσεις όπως αυτή της αγοάς μονάδας στα Σκόπια! Κοίτα ποιοι μιλάνε !

Από την άλλη η « ΑΥΓΗ» ανακάλυψε « οδοστρωτήρα Μητσοτάκη» , όταν ήδη είχε εξαγγείλει μείωση εισφορών , φόρων και ΕΝΦΙΑ. Μάλλον ζουν σε άλλο πλανήτη και ταυτόχρονα έχουν πολύ εθιστεί στην επιλεκτική μνήμη , αφού το Κόμμα που στηρίζει δημιούργησε την γενιά των 360 ευρώ, τσάκισε την μεσαία τάξη, πετσόκοψε τις συντάξες, άφησε 9 στους 10 άνεργους χωρίς επίδομα, χρωστάει 400.000 συντάξεις ανάμεσα στις οποίες οι 150.000 είναι συντάξεις χηρείας, δημιούργησε κολαστήρια όπως στο Μάτι, υποθήκευσε όλη την δημόσια περιουσία για 100 χρόνια. Τελικά ποιος ήταν ο οδοστρωτήρας;

Αμήχανη λοπόν και αδύναμη η Αντιπολίτευση και μάλλον ζαλισμένη , τόσο πολύ που τα στελέχη του ξέχασαν ότι την κατάργηση του ΣΔΟΕ την αποφάσισαν οι ίδιοι πριν τρία χρόνια, χωρίς άλλωστε να διακριθούν στην πάταξη της φοροδιαφυγής αφήνοντάς μας όλους να περιμένουμε τα περίφημα Νομοσχέδια για την πάταξη του λαθρεμπόριου πετρελαιοειδών και των τσιγάρων , κάτι όχι και τόσο τυχαίο.  

Είναι φανερό, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τα έχει χαμένα, το δε ΚΙΝΑΛ αναζητεί μια ταυτότητα που δεν έχει κι αυτό θα του δημιουργεί προβλήματα. Δεν έχει καθαρή φυσιογνωμία, δεν ξέρει που το πάει, βρίσκεται σε σύγχυση. Η πρόκληση λοιπόν για τον Κ. Μητσοτάκη είναι να προχωράει κοιτώντας προς τα εμπρός, επιτυγχάνοντας τους στόχους του. Ο πραγματικός αντίπαλος αυτή την στιγμή δεν είναι η Αντιπολίτευση, αλλά οι διάσπαρτες δυνάμεις του λαικισμού που βρίσκονται παντού. Έχει όλη την τράπουλα στα χέρια του.Αν πετύχει, θα δημιουργήσει όρους μακρόχρονης κυριαρχίας. Αυτή είναι η αλήθεια ...