ΚΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ

 

                            

 

Παρακολουθώντας την συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Υπουργού Οικονομικών Χ. Σταικούρα , αναρωτήθηκα πολλές φορές ποιος ήταν ο πολιτικός, επικοινωνιακός στόχος του Α. Τσίπρα. Ένα είδα και κατάλαβα σίγουρα: Ότι και να είχε στο μυαλό του ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας, οδήγησε το κόμμα του  σε μια πολιτική, επικοινωνιακή ήττα. Έδωσε την δυνατότητα στην Ν.Δ να συσπειρωθεί παραπέρα, να ακουστούν θέματα που καίνε τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έχει πια κυβερνητικό παρελθόν που δεν εκρίθη και θετικά αφού οδήγησε σε ένα τσουνάμι από βαριές ήττες. Τι να φταίει λοιπόν; Γιατί ο Α. Τσίπας αντί να επιλέξει άλλα πεδία αντιπαράθεσης ίσως πιο προνομιακά για αυτόν, μόνιμα το τελευταίο διάστημα κάνει λάθη, το ένα μετά το άλλο και μάλιστα με φρενήρη ρυθμό;

Δεν μπορώ να εντοπίσω τις αιτίες παρά σε σε τρεις βασικές :

ΠΡΩΤΟ: Ακόμα δεν έχει χωνέψει την ήττα και όχι μόνο αυτό. Οι δημοσκοπήσεις η μία μετά την άλλη αναδεικνύουν κάτι το μοναδικό. Αντί  δεκαπέντε μήνες μετά την νέα διακυβέρνηση η Ν.Δ να εμφανίζει φθορά πολύ περισσότερο έχοντας να αντιμετωπίσει πανδημία- οικονομική κρίση λόγω αυτής – όξυνση στις Ελληνοτουρκικές , πτώση εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ!  Όλες οι δημοσκοπήσεις δίνουν διαφορές από 16% στην καλύτερη περίπτωση μέχρι 21%. Για πρώτη φορά δημοσκοπήσεις δίνουν μάλιστα τον ΣΥΡΙΖΑ στο 18%- 19%! Εν ολίγοις ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει τον ενα στους τρεις ψηφοφόρους του, με το 13%-15% των ψηφοφόρων του να οδεύει προς την Ν.Δ .Ταυτόχρονα οι προτιμήσεις για τον Α.Τσίπρα ως καταλληλότερο Πρωθυπουργό απέχουν έτη φωτός από τον Κ.Μητσοτάκη αλλά πολύ και από τον κανένα, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με 17%-18%.

Τα δεδομένα αυτά φαίνεται ότι αντί να ωθήσουν σε αναγκαίες προσαρμογές, φαίνεται ότι δημιουργούν ζαλάδα και πανικό. Κακός σύμβουλος λοιπόν το άγχος και ο πανικός. Αν συνεχίσει έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπει σε μεγαλύτερες περιπέτειες και θα αυξηθεί η αμφισβήτηση της δυνατότητας του Α. Τσίπρα να ηγηθεί στις νέες συνθήκες. Η πρόταση δυσπιστίας δείχνει να εντάσσεται σε μια τακτική χωρίς λογική και αποσαφηνισμένη στρατηγική.

ΔΕΥΤΕΡΟ: Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο η δημοσκοπική πτώση του, αλλά και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της. Σημαντικό τμήμα της εκλογικής βάσης του φαίνεται να αντιμετωπίζει θετικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τις πολιτικές επιλογές του. Στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL ( 15-10 ) προκύπτει ότι το 50% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι ικανοποιημένο από τον τρόπο που αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση την πανδημία,το 44.1% τον τρόπο που χειρίζεται τα προβλήματα με την Τουρκία και το 30.9% δηλώνει ικανοποιημένο από το συνολικό έργο της Κυβέρνησης.Ταυτόχρονα το 69.1% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει λίγο ή καθόλου ικανοποιημένο από την αντιπολιτευτική τακτική του , ενώ το 20% θεωρεί καταλληλότερο για Πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη ( 42% τον Α. Τσίπρα και 36% τον Κανένα).

Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία; Έντονα σημάδια ιδεολογικής, πολιτικής αποσύνθεσης και μια διόλου ευκαταφρόνητη διείσδυση του Κ. Μητσοτάκη και σ΄αυτό το πολιτικό ακροατήριο. Είναι φανερό ότι χαλαρώνουν έως και σπάνε οι δεσμοί που οδήγησαν το 31.5% να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ πέρυσι τον Ιούλιο. Αυτό το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με τακτικές της περιόδου 2011- 2015. Όσο πρυτανευουν τέτοια σκεπτικά, τόσο τα προβλήματα αυτά θα εντείνονται, ακόμα και αν η Ν.Δ υφίσταται ζημιές και φθορές. Το ίδιο ισχύει και αν υπάρχει επιμονή μιας τακτικής μηδενισμού της Κυβερνητικής παρέμβασης στα καυτά προβλήματα της εποχής, αφού στην κοινή γνώμη υπάρχει διαφορετική κυρίαρχη άποψη και αυτό εκφράζεται και στον χώρο του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αυτό φαίνεται και από την αδιαφορία  με την οποία υποδέχτηκε η κοινή γνώμη την πρόταση δυσπιστίας.

ΤΡΙΤΟ : Με δεδομένη την ιδεολογική – πολιτική – προγραμματική απροσδιοριστία του ΣΥΡΙΖΑ , αλλά και την απομάκρυνση από την εξουσία που έχει φθείρει την συγκολλητική ουσία που εξασφάλιζε σιωπή, εκφράζονται πια πιο ανοιχτά οι διαφορετικές απόψεις σχεδόν σ΄όλα τα θέματα. Δεν είναι μόνο αν ο Τσακαλώτος αμφισβητεί τον Α. Τσίπρα. Είναι πως όταν υπάρχει λαϊκισμός στα κοινωνικά και οικονομικά, πατριωτικός εθνικισμός στα εθνικά, μηδενικός απολογισμός για το παρελθόν, ανύπαρκτο αφήγημα για τοι μέλλον και απουσία συγκεκριμένων εναλλακτικών πολιτικών , λείπει η πλατφόρμα  ενιαιοποίησης και αυτό ενισχύει και θα ενισχύει τις φυγόκεντρες δυνάμεις. Πολύ περισσότερο όταν είναι ανοιχτό και το ταυτοτικό, φυσιογνωμικό πρόβλημά του που παίρνει  υπαρξιακές διαστάσεις.

Όταν υπάρχουν τόσα και τέτοιας ποιότητας ανοικτά θέματα, πρωτοβουλίες σαν την πρόταση δυσπιστίας δεν ενώνουν, δείχνουν αδυναμία, ενισχύουν την εχθρότητα όλων όσων δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και δεν συμβάλλουν στο σπάσιμο του τείχους απομόνωσης του ΣΥΡΙΖΑ όπως εκφράστηκε και στις εκλογές, όπως συνεχίζει να εκφράζεται και στην συνέχεια.

Αυτές οι τρεις βασικές αιτίες φαίνεται να είναι πίσω από την αποσπασματικότητα, τον λαϊκισμό , τον τυχοδιωκτισμό πρωτοβουλιών του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές είναι και οι αιτίες που έσπρωξαν σε μια κίνηση σαν την πρόταση δυσπιστίας και μάλιστα όχι ενάντια στην Κυβέρνηση αλλά κατά του Χ. Σταικούρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει λαβωμένος από αυτή την διαδικασία, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα μεγάλο δώρο στον Κ.Μητσοτάκη .

Μάλλον στον ΣΥΡΙΖΑ  πρέπει να τα ξανασκεφτούν τα θέματα και το ίδιο ισχύει και για άλλες δυνάμεις της Αντιπολίτευσης.Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύον θανάσιμα...

 

 

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

 

Λίγες ώρες μας χωρίζουν από την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης για τη Χρυσή Αυγή. Το παραπεμπτικό βούλευμα την χαρακτηρίζει εγκληματική οργάνωση, που δρα υπό τον μανδύα πολιτικού κόμματος. Ακριβώς επ αυτού, θα αποφασίσει το Α΄Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, και αυτό καθιστά την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου ως μεγάλη μέρα για την Ελληνική Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία μας. 

 

Ο Ελληνικός λαός πριν από δεκαπέντε μήνες έδωσε ένα σκληρό μάθημα στη νεοναζιστική, εγκληματική οργάνωση, αφήνοντάς την έξω από την Βουλή. Τώρα, πια είναι η ώρα της Δικαιοσύνης, που διαθέτει το κύρος, τη θεσμική ευθύνη, τα στοιχεία, και έχει πλήρη επίγνωση του ρόλου της, ώστε να πάρει δίκαιη απόφαση. Δεν χρειάζεται ούτε υποβολείς, ούτε φωνές ούτε όψιμες αντιφασιστικές κορώνες ουτε βεβαια συλλαλητήρια. Η Τετάρτη ανήκει στην Δικαιοσύνη και μόνο.  Προσωπικά είμαι αισιόδοξος. Θεωρώ ότι με την απόφαση οι νεοναζί θα δεχτούν άλλο ένα σκληρό πλήγμα. Προσωπικά ευρισκόμενος υπό καθεστώς απειλών γι αυτά που έγραφα όταν η Χρυσή Αυγή ξεκινούσε την ανοδική της πορεία, όπως και για τη μέτρηση της ΟPINION POLL που πρώτη έδειχνε ότι η εγκληματική οργάνωση έχει μπει σε πορεία που θα την οδηγούσε εκτος Βουλής είμαι πολύ ικανοποιημένος ότι σύσσωμος ο πολιτικος κόσμος είναι κάθετα αντίθετος στους φασίστες. Γι αυτο και δεν έχει κανένα  νόημα κάποιοι με γενικόλογα συνθήματα να προσπαθουν τώρα « που πέφτει η αυλαία» να εμφανιστούν ως δήθεν καθαρόαιμοι αντιφασίστες, ως πιο πολύ εν πάσει  περιπτώσει αντιφασίστες σε σχέση με άλλους.

 

Ιστορική ημέρα λοιπόν η Τετάρτη Αυτή ακριβώς τη στιγμή, έχουμε χρέος να αναλογιστούμε:

 

ΠΡΩΤΟ: Ότι αυτή η δίκη δεν θα γινόταν ποτέ, αν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν έδινε την αφορμή για μια συνολική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής και όχι μόνο όσων ενεπλάκησαν στη θρασύδειλη επίθεση και δολοφονία στο Κερατσίνι. Λόγω αυτού του χειρισμού, βρισκόμαστε σήμερα σ αυτή την στιγμή! Οι χειρισμοί της Κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου και προσωπικά του Νίκου Δένδια. Το πιο ευκολο ήταν ο Ρουπακιάς και κάποιοι ακόμα  να παραπεμφθούν σε δίκη μόνο για το συγκεκριμένο έγκλημα και  να είναι ήδη φυλακή κι όχι σαν τον Ρουπακιά που ακόμα « τη περνάει» σπιτι του. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

 

ΔΕΥΤΕΡΟ: Πως μια περιθωριακή, νεοναζιστική οργάνωση κατόρθωνε να αποκτήσει μαζική βάση, να εισέρχεται με την λαϊκή ψήφο στη Βουλή, να αποκτά πρόσβαση στους νέους και στα λαϊκά στρώματα. Τώρα, το βλέπουμε καθαρά: Ο λαϊκισμός, η βιαιότητα αντιδράσεων στα πρώτα χρόνια των Μνημονίων, ο διχαστικός λόγος, οι τυφλές καταγγελίες απαξίωσης και ενοχοποίησης συλλήβδην του Πολιτικού Συστήματος άρα και της Δημοκρατίας τροφοδοτούσαν με οξυγόνο τη νεοναζιστική συμμορία. Το μπλοκ της Χρυσής Αυγής ήταν  εκεί στην Πλατεία μαζι με τους άλλους αγανακτισμένους  διαφόρων ιδεολογικών και πολιτικών προσανατολισμών κάτω από το πανό « Η Χούντα δεν έφυγε το 1974» Όλα την νομιμοποιούσαν, της έδιναν χώρο. Το μίσος,  ο αντιευρωπαϊσμός της έδιναν ασυλία. Άλλωστε συμμετείχε και στο μπλοκ των δυνάμεων που έριξε τη Κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου καταψηφίζοντας την υποψηφιότητα του Σταύρου Δήμα ως Προέδρου της Δημοκρατίας , όπως και στο μπλοκ  του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015. Κάποιες δε φορές αποδεικνυόταν και αρκετά χρήσιμη στην Βουλή...  

 

ΤΡΙΤΟ: Η Χρυσή Αυγή αναπτυσσόταν. Τα γενικόλογα περί χτυπήματος των φασιστών δε έπιαναν.  Χρειάστηκαν η συστηματική αποκάλυψη της «ιδεολογίας» της, καμπάνιες ενημέρωσης, οι προσπάθειες πολιτικής απομόνωσης και βασικά  στο τέλος ο ανοικτός χαρακτηρισμός της ως εγκληματικής οργάνωσης και η παραπομπή της μ΄ αυτη τη κατηγορία σε δίκη, για να φτάσουμε στο σήμερα. Στις βουλευτικες εκλογές μετά το 2012 η Χρυσή Αυγή συγκέντρωνε ποσοστά 69.7%( Μάιος 2012), 6.92% ( Ιούνιος 2012), 6.28% ( Ιανουάριος 2015),  6.99% ( Σεπτέμβριος 2015) Εν ολιγοις    διατηρούσε τις δυνάμεις της και μετά την δολοφονία του Π.  Φύσσα. Περίπου 400.000 πολίτες την ψήφιζε και μετά την δολοφονία. Μάλιστα στην Β Πειραιά,  στις γειτονιές του Παύλου η  Χ.Α επαιρνε στις δυο Βουλευτικες Εκλογες μετά τη δολοφονία 8.18% κι 8.4%!!!!

 

ΤΕΤΑΡΤΟ: Ολως περιέργως η δίκη κράτησε πεντέμισι χρόνια! Κάποτε η ηγεσία της Δικαιοσύνης αλλά και η Πολιτική Ηγεσία, η Κυβέρνηση της εποχής η οποία ήταν και Κυβέρνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί συνέβη αυτό. Ήταν συνήθεις ολιγωρίες ή και σκοπιμότητες; Οφείλονται απαντήσεις οι οποίες βέβαια θα κριθούν.

 

Ας τα κρατήσουμε αυτά στο μυαλό μας. Η Δημοκρατία δείχνει άλλη μια φορά τη δύναμή της κατά όσων την επιβουλεύονται, όμως ο κίνδυνος του νεοναζισμού είναι πάντα παρών.Στις δημοσκοπήσεις που γίνονται , το άθροισμα Χ.Α και κόμματος Κασιδιάρη φλερτάρει με το 2%. Η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και των θεσμών της, η εξάλειψη κάθε παράγοντα διασποράς κλίματος μίσους και διχασμού, η αποτελεσματική αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων, ιδιαίτερα στη δύσκολη εποχή που διανύουμε, αλλά και η συνεχής ενημέρωση, ιδιαίτερα των νέων, για τις αποκρουστικές ιδέες κατάλυσης της Δημοκρατίας από τους φασίστες είναι τα πιο αποτελεσματικά αντισώματα απέναντι σε κάθε επανεμφάνιση νεοναζιστικών ,ρατσιστικών,  εγκληματικών συμμοριών.

 

 

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

 

 

Αν έχω καταλάβει καλά, την ώρα που η χώρα δίνει σκληρές μάχες για την μη διάδοση του κορονοιού, για να αντιμετωπιστεί η Τουρκική επιθετικότητα και βέβαια η Οικονομική κρίση σαν αποτέλεσμα της πανδημίας, στον ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοίξει μια πολύ σοβαρή συζήτηση για το αν πρέπει ή όχι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απατεώνα τον Πρωθυπουργό της χώρας. Οι τόνοι της αντιπαράθεσης δε έχουν ανέβει για τα καλά, αφού ο κ.Ε. Τσακαλώτος είπε ότι δεν είναι και πρέπον, εδώ που τα λέμε. Αστεία εικόνα ενός πολύ αριστερού κόμματος που κυβέρνησε παρέα με την ακροδεξιά για τεσσεράμισι χρόνια και τώρα ψάχνει να βρει τι είναι και που πάει, βλέποντας ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την Ν.Δ να προηγείται στην Πρόθεση ψήφου από 16% έως 20% ( η οποία απογειώνεται κι άλλο αν κάποιος κάνει πλήρη αναγωγή) , τον ΣΥΡΙΖΑ πακτωμένο κάπου στο 20% κατά μέσο όρο ( 11.5% κάτω της εκλογικής επίδοσής του)  και τον Α. Τσίπρα να υπολείπεται του Κ. Μητσοτάκη 25%-30% στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός.

Αντί να δούμε μία αντιπαράθεση για την ουσία μιας αντιπολιτευτικής πολιτικής που εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται να πείθει ή για τα αίτια της ήττας σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις ή για την πτωτική πορεία και την συρρίκνωση της επιρροής του ή για την φυσιογνωμία και ταυτότητα που επιλέγει να διαμορφώσει, βλέπουμε μία αντιπαράθεση ιδεολογικής και πολιτικής παρακμής. Απ΄ότι φαίνεται ο Α. Τσίπρας επιλέγει μια τακτική βασισμένη στην επίθεση, στις ύβρεις, μια ολοκληρωτική επιστροφή στον λαϊκισμό  και ενοχλείται πολύ πια από όποιον λέει έστω δειλά « πρέπει να το ξαναδούμε». Γι αυτό και η ένταση μιας και είναι πια υπό συζήτηση αν ο Α. Τσίπρας είναι το ισχυρό χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος το γνωρίζει, αλλά και κατανοεί ότι μ΄αυτές τις δημοσκοπήσεις μάλλον εύκολος αντίπαλος είναι για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Πολύ απλά επομένως δημιουργεί ή θα προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα αυστηρά προσωποπαγές κόμμα, ώστε να αντιμετωπίσει τους κραδασμούς μετά από μια ακόμα ήττα. Συμπέρασμα; Όσοι πίστεψαν στα αλήθεια  για επανιδρύσεις, για ευρείες προοδευτικές παρατάξεις, για σύγχρονες Κεντροαριστερές μάλλον αρχίζουν να αισθάνονται άσχημα για τις ευγενείς αυταπάτες τους.

Αν δε έχουν ψευδαισθήσεις, ας κοιτάξουν και γύρω τους. Βρίσκονται στον ίδιο χώρο με μια Βουλευτή που αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό της χώρας άπατρι, με ένα αψύ στέλεχος που αφού έβρισε τους πάντες και μετά έτρεχε να κρυφτεί πίσω από την Βουλευτική ασυλία εβγαλε άχρηστο και τον Καθηγητή Σύψα, όπως και με ένα πρώην διανοούμενο του εκσυγχρονισμού που μετά τα 70 ανακάλυψε την ορμή της εξέγερσης και μας δηλώνει ότι θα έβαζε αυτός τις φωτιές στην Μόρια, όπως και ότι θα αντισταθεί(!) κατά τυχόν προληπτικών μέτρων για τους 65 και άνω που είναι η πιο επικίνδυνη ηλικιακά κατηγορία απέναντι στον κορονοιό.

Ας κοιτάξουν την νεολαία αυτού του κόμματος που αφού πήγε στον Γράμμο για κατασκήνωση για να μας θυμίσει τον εμφύλιο, στηρίζει τώρα τις καταλήψεις των μαθητών παρέα με τους ψεκασμένους και τους γραφικούς συνωμοσιολόγους. Ας σκεφτούν καλά την στάση τους απέναντι στην Κυβέρνηση που δημιουργει την εικόνα ανθρώπων που θα ήθελαν μια υγειονομική, οικονομική ή και εθνική καταστροφή, μήπως και ρεφάρουν και ας διαβάσουν καλά τις εξελίξεις με την υπόθεση Παπαγγελόπουλου ή και του παλιού γνώριμου για πολλούς απ΄αυτούς Χρήστου Καλογρίτσα.

Μιλάμε για μια τραγωδία με ένα κόμμα που κατηγορεί την Κυβέρνηση γιατί δεν παίρνει έγκαιρα μέτρα για τον κορονοιό για να τα αμφισβητήσει και να τα ειρωνευτεί δια στόματος αρχηγού , όταν αυτά προωθούνται.  Για ένα κόμμα που οικονομικά ζητάει απλά πιο πολλά, σε πιο πολλούς και μάλιστα εμπροσθοβαρώς από τον Μάρτιο, σαν να λέει « θα τιναχτεί κάποια στιγμή η μπάνκα στον αέρα, που θα πάει». Για ένα κόμμα που οδηγείται από αδιέξοδα σε αδιέξοδα και με αυτά που λέει και κάνει βοηθάει πολύ, μα πάρα πολύ τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Κρίμα, γιατί θα ήταν χρήσιμο ένα μεγάλο, σύγχρονο , Κεντροαριστερό κόμμα που να μιλάει με την γλώσσα της αλήθειας, της λογικής και του μέλλοντος. Φαίνεται όμως μέχρι στιγμής ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει και επομένως κινδυνεύει από ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση. Τώρα είναι η ώρα του ΚΙΝΑΛ θα έλεγε κάποιος, αλλά δεν φαίνεται κι αυτό να μπορεί. Ένα κόμμα που στην πρώτη φάση της πανδημίας έδωσε δείγματα πολύ σοβαρής τακτικής, παρασύρεται, νομίζει ότι αν μιμηθεί λίγο τον ΣΥΡΙΖΑ κάτι θα « τσιμπήσει». Με χάιδεμα των νέων, με αποφυγή παραδοχής της ατομικής ευθύνης, με φράσεις σαν « η Κυβέρνηση παίζει κορώνα γράμματα την Παιδεία και την Υγεία» με ανακάλυψη αυταρχισμού ενάντια στις καταλήψεις σχολείων( πολύ γραφικό αυτό!) δεν εμφανίζει κάτι νέο, κάτι διαφορετικό. Αφού η original δύναμη που λέει τέτοια κενού περιεχομένου φραστικά σχήματα υπάρχει και συνήθως ο original κερδίζει τον μικρό που πάει να τον μιμηθεί. Το ΚΙΝΑΛ έχει χώρο, αρκεί να εκφράσει κριτικά πειστικό λόγο απέναντι στις Κυβερνητικές ολιγωρίες ή και τα λάθη, προτείνοντας λύσεις, δείχνοντας ότι είναι μια χρήσιμη δύναμη. Ας το κάνει όμως γιατί με τις γενικόλογες καταγγελίες ή την αλαζονεία του « εμείς τα είχαμε πει έγκαιρα» κινδυνεύει να πέσει σε τοίχο.

Τα δύσκολα για την χώρα είναι μπροστά ακόμα, όμως όπως παίζεται το πολιτικό παιχνίδι μέχρι στιγμής το κερδίζει άνετα ο νυν Πρωθυπουργός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν υπάρξει ολιγωρίες, ορατά  σφάλματα, δείγματα αλλαζονείας. Σημαίνει ότι η Αντιπολίτευση με τον ανερμάτιστο, αγχωμένο, στείρα καταγγελτικό λόγο της του προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες. Την ώρα που κοινωνικές κατηγορίες μπορεί να αγανακτούν με την Κυβερνητική Πολιτική, σηκώνουν το κεφάλι, κοιτάνε γύρω και τρομάζουν. Οι εναλλακτικές λύσεις είναι τόσο μα τόσο φτωχές και κάποιες από αυτές τόσο μα τόσο επικίνδυνες.

Κρίμα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, αν υπήρχε δηλαδή σοβαρή, συγκροτημενη Αντιπολίτευση και η χώρα και το Πολιτικό Σύστημα και η Δημοκρατία και οι πολίτες θα έβγαιναν κερδισμένοι.  

ΜΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΙΜΟΣ

 

                                            

 

Tελικά η μεγάλη αλλαγή, η συνταρακτική μετάλλαξη για μια μεγάλη Προοδευτική Παράταξη  του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία μετά από τόσους μήνες επί μηνών συζητήσεις ήταν η μετάθεση του Π.Σκουρλέτη από την θέση του Γραμματέα σ΄αυτή του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και η ανάληψη της θέσης από τον Δημήτρη Τζανακόπουλο, άντε ακόμα και κάποιες μικροαλλαγές σε κάποιες θεσεις; Συγγνώμη, αλλά πολύ φτωχό το αποτέλεσμα και βασικά πολύ προβληματικό. Προβληματικό γιατί δείχνει αδυναμία, παραλυτικές ισορροπίες και οπωσδήποτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ούτε ελεύθερος, ούτε ωραίος είναι για να κάνει ότι θέλει, αν το θέλει κιόλας βέβαια. Το σίγουρο είναι, ότι μεγάλοι χαμένοι είναι οι Πασοκογενείς που έκαναν τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα του 35.5 ή του 31.5% αργότερα. Βουλευτές είναι βέβαια πολλοί από αυτούς , αλλά στίγμα στην Πολιτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν βάζουν εκτός και αν αντί να επηρεάσουν ιδεολογικά, προγραμματικά και πολιτικά απλά απορροφήθηκαν και δίνουν μαθήματα πίστης στον μεγάλο αρχηγό για να επιβιώσουν. Εδώ που τα λέμε, τι να κάνουν; Μήπως νέο κόμμα ή να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ ή το ΚΙΝΑΛ που πέραν της μέχρι τώρα δημοσκοπικής καχεξίας του, τους έχει χαρακτηρίσει στελέχη από κάτω ράφι, λες και όλο το πάνω ράφι έμεινε σ΄αυτό.

Οι μέρες , οι εβδομάδες, οι μήνες περνούν και το νέο εγχείρημα για μια μεγάλη, σύγχρονη προοδευτική παράταξη με πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα δεν φαίνεται να προχωρεί. Αρχίζει ή τουλάχιστον αρχίζει  να γίνεται καλαμπούρι ή κάτι σαν ανέκδοτο. Την ίδια περίοδο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταλάβει τον χώρο του Κέντρου και εισπράττει 12%-14% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται γύρω στο 20%- 21% στις διάφορες δημοσκοπήσεις και το χειρότερο είναι η πλήρης αδυναμία του να ασκήσει τον ρόλο του ως Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ψηφίζει ΠΑΡΩΝ στις Συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο, μιλάει γενικώς για απουσια στρατηγικής στα εθνικά ( τι ακριβώς εννοεί άραγε; )  κινδυνολογεί για τον κορονοϊό , βλέπει κατάρρευση της χώρας , καταγγέλει την Κυβέρνηση που καταστρέφει την Ελλάδα αλλά βέβαια δεν ζητάει εκλογές. Ποιος έχει όρεξη άλλωστε ο « αήττητος» να φάει και τέταρτη ήττα μετά από τις Ευρωεκλογές, τις Αυτοδιοικητικές και Εθνικες πέρυσι.

Κάποια χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ από πέρυσι τον Ιούλιο μέχρι σήμερα είναι σταθερά και θέλουν ή δεν θέλουν να το καταλάβουν τα στελέχη του τον καθηλώνουν σε ένα ρόλο πιθανά μόνιμου δεύτερου, χωρίς ουσιαστική επίδραση στις εξελίξεις.

-          Δεκατέσσερις μήνες μετά από την βαριά ήττα τα στελέχη του ήττα δεν δείχνουν απλά αδυναμία να κάνουν μία στοιχειώδη αυτοκριτική για τις ήττες που υπέστησαν, αλλά μιλάνε σαν να μην συνέβη και τίποτα, σαν να ήταν ένα λάθος της κοινωνίας. Αυτό εκνευρίζει όσους ανήκαν στο ρεύμα « Να φύγουν» που τώρα έγινε « Μη ξαναγυρίσουν, είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως»

-          Κάποιοι απλά αναφέρονται στον πόλεμο που τους έγινε, πόσο τους κυνήγησε το Σύστημα, πόσο κακά είναι τα Μέσα Ενημέρωσης. Δε έγιναν λάθη άραγε από την Κυβέρνησή τους; Δεν προκάλεσαν την κοινωνία πολιτικές, λόγια, τακτικές, πρακτικές, προκλήσεις στελεχών και η αίσθηση ότι πάνε πάσει θυσία να εγκαθιδρύσουν καθεστώς;

-          Δεκατέσσερις μήνες δεν έχουν καταφέρει να δείξουν ότι κάτι άλλαξε, ότι κάτι νέο αναζητούν. Μα με το αναμάσημα των ίδιων και των ίδιων δεν οδηγείσαι πουθενά.Αν δεν κατανοήσεις ότι μία πολιτική ήττα είναι πολιτική ιδεολογική, προγραμματική, αισθητική, ηθική  δεν μπορείς και να χαράξεις μία νικηφόρα πορεία.Είναι τόσο απλό.

-          Δεκατέσσερις μήνες και ιδιαίτερα μετά τον Έβρο και την πρώτη φάση του κορονοϊού, μοιάζουν σαν τα παιδιά που παρακαλάνε να χτυπήσει κανείς το πόδι του μήπως και τον βάλουν στην ομάδα. Αναζητούν αντίβαρα για το Μάτι, για την Συμφωνία των Πρεσπών , μοιάζουν να παρακαλάνε μια καταστροφή, μοιάζουν  να μην έχουν να πουν κάτι που να συμβάλει στην πορεία μιας χώρας που αυτη την στιγμή αντιμετωπίζει μία τριπλή πρόκληση: Πανδημία- Οικονομική Κρίση – Ελληνοτουρκικά και ανοικτές προκλήσεις Άγκυρας. Έτσι παραδίδουν όλο το γήπεδο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ελπίζοντας να βάλει τέσσερα- πέντε αυτογκόλ μήπως και υπάρξει comeback. Δεν γίνεται όμως έτσι Πολιτική και γιατί ακόμα και σ΄αυτ΄την περίπτωση να μην εισπράξει άλλος την όποια φθορά;

 

 Oυσιαστικά δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι ότι προχωράει με μια από τα ίδια, ότι είναι μη μεταρρυθμίσημος και αυτό φθείρει την ιδέα της Προοδευτικής Παράταξης αφού όλα γίνονται με διακανονισμούς των κλασσικών ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ , τον αποσπά από την κοινωνία όλο και περισσότερο, τον καθιερώνει ως δύναμη που δεν μπορεί να ξεκολήσει άρα όχι ως δύναμη του μελλοντος. Αν δε υπήρχε ένα κεντροαριστερό κόμμα με ισχύ, σύγχρονο λόγο και επιθετική , μεταρρυθμιστική παρουσία δεν θα αισθανόταν και πολύ άνετα. Βέβαια στην Πολιτική δεν παραμένουν τα κενά ες αεί. Αν δεν τα καλύπτεις, τα καλύπτει κάποιος άλλος. Το 1974 ο Α. Παπανδρέου τόλμησε και προχώρησε σε μία νέα ίδρυση πιάνοντας το κλίμα της εποχής, μιας κοινωνίας που περνούσε σε νέα φάση αναζητώντας Δημοκρατία, Ανάπυξη, Πρόοδο.

Τι συγκρίνω όμως τώρα.....

ΕΔΩ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΕΚΕΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ;

 

Διαβάζεις τα ονόματα που συνθέτουν πια την νέα Κυβέρνηση, μπορεί να έχεις τις σκέψεις σου , τους προβληματισμούς σου, τις θετικές ή και αρνητικές απόψεις σου και τότε γίνεται το « θαύμα ». Διαβάζεις αρχικά την σχετικη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ και αρχίζεις να γελάς, να απελπίζεσαι που αυτό το κόμμα αδυνατεί να ασκήσει στοιχειώδη αντιπολίτευση σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση, στοιχείο απαραίτητο σε ένα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί εύρυθμα.

Ωστόσο, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει βαθύ υπαρξιακό πρόβλημα και αυτό δεν κρύβεται ούτε από την γεμάτη αμηχανία ανακοίνωσή του. Κατ΄αρχήν ξεκινάει   με την εκτίμηση « γνωρίζαμε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την οικονομική και υγειονομική κρίση». Αναφέρεται ασφαλώς στον Πρωθυπουργό που λίγες εβδομάδες όλες μα όλες οι δημοσκοπήσεις μετρούσαν ικανοποίηση από τον τρόπο που ασκεί τα καθήκοντά του κατά μέσο όρο στο 65%! Ο ίδιος Πρωθυπουργός σύμφωνα με μετρήσεις της OPINION POLL είχε 85% ικανοποίηση για τον τρόπο που αντιμετώπισε την Τούρκικη πρόκληση στον Έβρο, 83% για τον τρόπο που αντιμετώπισε την υγειονομική κρίση και περίπου 50% για τον τρόπο που χειρίστηκε από την έναρξη του lock down μέχρι και πρόσφατα τα θέματα της οικονομίας. Στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν ότι ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί... Μάλλον πάσχουν από ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΑ υπέρμετρη απόσταση από την πραγματικότητα αφού ποσοστά 20% έως 30% ανάλογα με το ερώτημα, οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν θετικά τις πρωτοβουλίες του, ενώ ένα 14% των ψηφοφόρων του τον Ιούλιο του 2019 δηλώνει ότι θα ψηφίσει Κ. Μητσοτάκη και Ν.Δ! Από εκεί και πέρα, η αμήχανη ανακοίνωση « παίζει» με παιδικές σφήνες για πρόσωπα , ενώ ανακαλύπτει την νεοφιλελεύθερη ατζέντα που ενισχύεται επειδή αναβαπτίστηκε ο Θ. ΣκυλαΚάκης και έγινε Αναπληρωτής Υπουργός ο Π. Τσακλόγλου γνωστός μάλλον για τους κεντροαριστερούς προσανατολισμούς.Αλλά δεν έχει και σημασία Η λέξη νεοφιλελευθερισμός στην Ελλάδα χρησιμοποιείται τόσο συχνά στην Ελλάδα , αν και θεωρώ ότι οι περισσότεροι που την χρησιμοποιούν δεν γνωρίζουν και τι σημαίνει. Φτώχεια λοιπόν, αμηχανία, εκτός τόπου και χρόνου ανακοίνωση για τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πολύ, μα πολύ μακρύ δρόμο να διανύσει μέχρι να καταλάβει γιατί έχασε , γιατί χάνει το ένα τρίτο των δυνάμεών του στις δημοσκοπήσεις, γιατί ο πολιτικός του λόγος δεν πείθει και μοι΄ζει σαν τον τροχό που γυρίζει μη πατώντας στο έδαφος.

Ωστόσο, η έκπληξη δεν ήρθε τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο από την φλύαρη ανακοίνωση του ΚΙΝΑΛ που κάνει πολύ σημαντικές « ανακαλύψεις».  Η ηγεσία του δείχνει να πιστεύει ότι μπορεί να καλύψει το κενό αντιπολίτευσης λόγω αδυναμίας ΣΥΡΙΖΑ με προσπάθεια μίμησης παλιών ηρωικών στιγμών του. Διαπιστώνει βαθιά συντηρητική πολιτική, διαπιστώνει τον νεοφιλελεύθερο ρόλο του Θ.Σκυλακάκη που θα επηρεάσει όλη την Κυβέρνηση, βλέπει αποτυχία σε εγασία – τουρισμό- αγροτική πολιτική ( ούτε ο superman του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού να ήταν) . Κρίμα για την ηγεσία του , αλλά χαρούμενη που στις τελευταίες δημοσκοπήσεις φαινόταν στο 5.5% - 6% δείχνει άγχος, μη κατανόηση του τι συμβαίνει παγκόσμια από την οικονομική κρίση λόγω του κορονοιού και πως αυτό εκφράζεται ιδιαιτερα σε χώρες που έχουν μεγάλο βαθμό εξάρτησης από τον Τουρισμό. Έτσι κουνάει ανέξοδα και μικρομέγαλα το δάχτυλο σημειώνοντας με νόημα « αναλαμβάνει τις ευθύνες» ( αναφερόμενη στον Πρωθυπουργό) .Σώπα! Και εμείς νομίζαμε ότι στην Δημοκρατία μας τις ευθύνες τις έχει αναλάβει ο Αρχιεπίσκοπος. Λέει κι άλλα όμως, όπως ότι η Κυβέρνηση κοιτάει τους ισχυρούς και όχι τα μεσαία στρώματα. Φαίνεται ότι στην χώρα μας οι ισχυροί είναι περίπου το 65% , όσοι δηλαδή βλέπουν θετικά την Πρωθυπουργική θητεία του Κ. Μητσοτάκη. Λέει κι άλλα όμως. Τα ρίχνει στην Επιτροπή Πισσαρίδη, κάτι βέβαια που δεν προκαλεί εντύπωση , πρώτον γιατί μάλλον δεν διάβασε και δεύτερο γιατί ήταν το ΠΑΣΟΚ που κυρίως μηδένισε επί Σημίτη το πόρισμα Σπράου για το ασφαλιστικό και πέταξε στο καλάθι των αχρήστων τον Νόμο Γιαννίτση.Φαίνεται ότι η ηγεσία του περιστοιχισμένη από όσους ακριβώς πρωτοστάτησαν εντός Κόμματος και στο συνδικαλιστικό Κίνημα για να αποσυρθεί ο Νόμος για τον οποίο μετά από πολλά χρόνια όλοι νοσταλγούσαν και διαπίστωναν πόσα θα άλλαζαν αν τότε ψηφιζόταν. Η ηγεσία του αντί να επιλέξει μία σταθερή μεταρρυθμιστική γραμμή πλεύσης, ταλαντευεται μία από εδώ και μία από εκεί. Γι αυτό και βρίσκεται στο 5.%-6% , την στιγμή που σε αλλεπάλληλες έρευνες οι ψηφοφόροι του κατά 65% και πάνω τάσσεται υπέρ όλων των βασικών επιλογών της σημερινής Κυβέρνησης. Κάνει όμως και ένα πολύ άσχημο ατόπημα η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Μιλάει για βούληση του Πρωθυπουργού ελέγχου των πόρων του Ταμείου Ανασυγκρότησης.Αν εννοεί ότι θέλει να ελέγχει τα πάντα για να προχωρήσουν όλα γρήγορα και να μην μείνει ανεκμετάλλευτο ούτε ένα ευρώ, τότε καλά κάνει ο Κ. Μητσοτάκης και ας φωνάζει το ΚΙΝΑΛ. Αυτό εννοεί όμως; Νομίζω ότι καλό θα ήταν να μας το πεί το ίδιο.

Πάντως οι ανακοινώσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ ήταν δυστυχώς για γέλια και για κλάματα. Αρκούσε να κάνει κάποιες οριακές, χειρουργικές κινήσεις στο Κυβερνητικό σχήμα ο Κ. Μητσοτάκης και φάνηκε όλο το ιδεολογικό, πολιτικό, δομικό, υπαρξιακό πρόβλημα και των δύο βασικών δυνάμεων της Αντιπολίτευσης. Κρίμα για τα ίδια, κρίμα για την χώρα. Η χώρα δοκιμάζεται αυτή την περίοδο από την δυναμική επανεμφάνιση του κορονοιού και την αγωνιώδη προσπάθεια να κρατηθεί ο Τουρισμός και η Οικονομία, από την ωμή επιθετικότητα του Ερντογάν, από το κύμα της διεθνούς Οικονομικής κρίσης. Θα ήταν πολύ σημαντικό να διατυπώνεται πολιτικός λόγος εθνικά υπεύθυνος , να ακούγονται ουσιαστικές προτάσεις και όχι πολιτικά φληναφήματα. Θα ήταν πολύ σημαντικό να δείξουν ωριμότητα και διάθεση να βάλουν πλάτην για την πατρίδα. Μάλλον ζητάμε πολλά. Καλό πάντως θα ήταν να ξανασκεφτούν τι θέλουν. Γιατί οι ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ πέρα από άλλα έχουν ένα ανατριχιαστικά κοινό σημείο: Προαναγγέλλουν καταστροφες, λιμούς, καταποντισμούς, πείνα, ανεργία, θανάτους. Να πιστεύουν άραγε αυτά που γράφουν ή τους βγαίνει η εκτίμηση που κάνουν ότι θα λυγίσει η Κυβέρνηση υπό το βάρος των προβλημάτων και αυτά θα κερδίσουν. Αν σκέφτονται έτσι θα πρέπει να ντρέπονται, αλλά δείχνουν ότι λειτουργούν και ανιστόρητα. Απατώνται αν νομίζουν ότι με φλυαρίες άνευ ουσίας θα παίξουν ρόλο ακόμα και αν η Κυβέρνηση λύγιζε. Στην ζωή και στην Πολιτική τα κενά καλύπτονται από φρέσκες δυνάμεις  που έχουν κάτι νέο  να πουν.

Μέχρι να γίνει το τέλος των πάντων πάντως  που προαναγγέλλουν, ο Κ.Μητσοτάκης σαρώνοντας ψευτο διαχωριστικές γραμμές κυριαρχεί απόλυτα όχι στον χώρο μόνο της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς, αλλά και του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς Ας το λάβουν αυτό τα επιτελεία των κομμάτων της Αντιπολίτευσης.  

ΑΣ ΤΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΝ ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Κάτι παραπάνω από σοβαρό συμβαίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ και « δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του», δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι. Βαριά ηττημένος πριν ένα χρόνο, ακολουθεί μία φθίνουσα πορεία με την Ν.Δ να προηγείται κατά μέσο όρο 20% στις δημοσκοπήσεις και το 12%-13% των ψηφοφόρων του να μετατοπίζεται προς την Ν.Δ. Δεν είναι όμως μόνο αυτό, ούτε ότι δεν έχει βρει τον αντιπολιτευτικό βηματισμό του ή ότι δεν έχει τολμήσει μία πραγματική κριτική αποτίμηση των αιτιών που τον οδήγησαν σε βαριές ήττες και ακόμα σε χειρότερη πορεία μετεκλογικά. Στην επιφάνεια έχει βγει ουσιαστικά όλο το υπαρξιακό του πρόβλημα μαζί με μια σωρεία αποκαλύψεων που τον φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση, αφού φαίνεται ότι έσπασε κάθε ρεκόρ σκελετών στην ντουλάπα  για κόμμα που κυβέρνησε  τεσσεράμισι χρόνια.

Ας πάρουμε ορισμένα τελευταία συμβάντα, σχολιάζοντας προκαταβολικά ότι πολιτικός λόγος που στηρίζεται σε επιχειρήματα για « μετεμφυλιακό καθεστώς που θέλουν να στήσουν» ή για « παρακολουθήσεις» και « δημοκρατία των κασετών» είναι τουλάχιστον χωρίς περιεχόμενο, χωρίς σοβαρότητα και δεν μπορεί να τον πάρει κανείς στα σοβαρά. Οι τελευταίες αποκαλύψεις έχουν πλήξει παραπέρα το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, αλλά και την αξιοπιστία του. Επιπλέον, όταν το σύνολο των αποκαλύψεων συνθέτουν ένα σχεδόν μαφιόζικο σκηνικό ανθρώπων που έπληξαν θεσμούς και Δημοκρατία, ποιος να ακούσει τον Τζανακόπουλο ή τον Παππά ή πολύ περισσότερο τον Πολάκη; Ο εξουσιαστικός νεοπλουτισμός , ο λαϊκισμός και η συνεχής ρητορική του κενού λόγου τον εκθέτει ακόμα περισσότερο.

Περιστατικό ένα: Η συζήτηση στην Βουλή για το πόρισμα της Επιτροπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη μεγίστη ηθική, πολιτική, ιδεολογική και συμβολική ήττα.  Κανένα στέλεχός του πλην ίσως του εισηγητή του κ. Λάππα δεν φάνηκε να θέλει και να μπορεί να σηκώσει το βάρος. Οι υπόλοιποι ομιλητές έδιναν την εικόνα ότι μιλούσαν γιατί έπρεπε να μιλήσουν. Έδιναν στο σύνολό τους την εικόνα ποδοσφαιρικής ομάδας που έχει φάει τρία γκολ το πρώτο πεντάλεπτο. Δεν φταίνε κιόλας. Αυτά που αποκαλύφτηκαν στην Επιτροπή δεν άφηναν και πολλά περιθώρια. Άντε να δινόταν μία μάχη για να μην αισθανθεί ο κ. Παπαγγελόπουλος ότι τον αφήνουν ανυπεράσπιστο, κάτι αρκετά επικίνδυνο.

Από την πλευρά του ο κ. Τσίπρας επέλεξε να μιλήσει για τα Εθνικά. Θετικό έστω και αν αποτελεί υπεκφυγή και ομολογία αδυναμίας, μόνο που θα μπορούσε να το πάρει πάνω του το θέμα. Δεν το έκανε και δεν είναι τυχαίο. Επιπλέον η διατύπωση για την Εθνική συναίνεση με την προϋπόθεση της μη συνέχισης των « διώξεων» και των ερευνών  ήταν τουλάχιστον παρεξηγήσιμη. Το σκηνικό ολοκληρώθηκε με την αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ που αφήνει περιθώρια να θεωρεί κάποιος ότι Βουλευτές του θα μπορούσαν να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής Παπαγγελόπουλου. Η συνέχεια προμηνύεται μάλλον πολύ πιο ζοφερή.

Περιστατικό δεύτερο:  Επί τέσσερις μέρες οι ηγέτες των Κρατών μελών της Ε.Ε έδιναν σκληρή μάχη για το Ταμείο. Τελικά κατέληξαν και μάλιστα με την Ελλάδα να είναι από τις κερδισμένες χώρες. Την μέρα που η ΑΥΓΗ κυκλοφορούσε με φωτο από την συνάντηση Μέρκελ με τους ηγέτες του Νότου και τίτλο « Πήγε μόνο για τις φωτογραφίες» , ο Κυριάκος Μητσοτάκης γυρνούσε με 32 συν 40 δις. Ευρώ, σύνολο 72 δις.ευρώ. Πώς να πάρει κάποιος στα σοβαρά αυτή την εφημερίδα και αυτόν τον τίτλο; Αυτή ήταν και η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ τις προηγούμενες μέρες και ενώ ο Πρωθυπουργός έδινε σκληρή διαπραγματευτική μάχη. Ότι δηλαδή είναι άφαντος, ότι δεν μιλάει, δεν χτυπάει το χέρι στο τραπέζι, βγάζει μόνο φωτο. Όταν λες τέτοια η αυτογελιοποίηση δεν απέχει πολύ και να που ήρθε. Τι άφαντος είναι αυτός που γύρισε με 72 δις. Ευρώ; Είναι σοβαρή αντιπολίτευση αυτή;

Περιστατικό τρίτο: Η Τουρκία προβαίνει από την μία πρόκληση στην άλλη. Αμφισβητεί τα πάντα, παίζει με την φωτιά , αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματά μας, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της την Διεθνή Κοινότητα. Το θερμόμετρο έχει ανέβει και ο κίνδυνος ενός θερμού επεισοδίου είναι πιο ορατός από ποτέ. Τι λέει πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ ; Ότι ο Πρωθυπουργός είναι άφαντος ( θα τους αρέσει η λέξη απ΄ότι φαίνεται , όπως και η λέξη άχαστος…) .Ποιον να πείσουν και πάλι; Αυτός ο άφαντος είναι που έδωσε σκληρό μάθημα στον Ερντογάν λίγους μήνες πριν στον Έβρο. Ο ίδιος έθεσε θέμα κυρώσεων από την Ε.Ε στην Τουρκία, έχει συνάψει άξονα με Γαλλία , μίλησε με Μέρκελ και Πούτιν. Όμως δεν είναι αυτό μόνο το πρόβλημα. Την ώρα που είναι σε εξέλιξη ένας τέτοιος κίνδυνος , ο ρόλος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι να καταγγέλλει τον Πρωθυπουργό, να ζητάει ντιλ για να συμβάλει στην εθνική ενότητα ζητώντας σταμάτημα των ερευνών ή να πηγαίνουν οι Ευρωβουλευτές του στην Κομισιόν και να καταγγέλλουν την χώρα τους υιοθετώντας την προπαγάνδα του Ερντογάν.

Κάτι δεν πάει λοιπόν καλά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ανακαλύπτει χουντικούς Νόμους, αυταρχισμό, παρακολουθήσεις, αποτυχία παντού. Την ίδια ώρα δέχεται συνεχή πλήγματα από τους δικούς του: καταγγελίες Καλογρίτσα, διάλογοι Παππά- Μιωνή για μαγαζιά και παραμάγαζα, αποκαλύψεις για καταγγελίες της ΕΥΠ προς τον Τσίπρα για παρακρατικό κύκλωμα με σημαντικό ρόλο Π. Καμμένου μαζί με εν ενεργεία και απόστρατους  αξιωματικούς και ανατριχιαστικές καταγγελίες του εμπειρογνώμονα για πιέσεις και εκβιασμούς για να συγκαλύψει τα αίτια και τους υπεύθυνους για τους 102 νεκρούς στο Μάτι.

Μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν από την αρχή στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν συνεχίσουν έτσι είτε λόγω αδυναμίας, είτε λόγω αγκυλώσεων, είτε λόγω φόβου μπροστά σε τσουνάμι αποκαλύψεων που λέγεται ότι έρχεται, δεν θα τα καταφέρουν. Όχι να ανέβουν , αλλά ακόμα και να κρατηθούν στα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα.

ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΑΡΑΓΕ;

Όσοι δεν το αντιληφθήκατε, ο ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε σε μία πρωτοβουλία τεράστιας σημασίας που θα συγκλονίσει. Πραγματοποίησε μία Συνέντευξη Τύπου όπου συμμετείχαν διάφοροι αδέκαστοι και υπεράνω υποψίας όπως ο Ν. Παρασκευόπουλος ( είναι ο κύριος που με τον Νόμο του βγήκαν οι μισοί βαρυπονίτες έξω) , ο κ. Φώτης Κουβέλης ( ο κ. που έγινε από Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ αναπληρωτής Υπουργός του Π. Καμμένου) και κάποιοι άλλοι που αγνοώ. Τι λέτε ότι κατήγγειλαν; Κατήγγειλαν ότι...η Δικαιοσύνη είναι σε κατάσταση θεσμικής εκτροπής, είναι σε κατάσταση πολιορκίας. Τάχθηκαν δε υπέρ των αγωνιστών Δ. Παπαγγελόπουλου και Ε. Τουλουπάκη που διώκονται για να πάρουν μήνυμα και οι άλλοι δικαστικοί! Πόσο προασπάθεια έκαναν αλήθεια όλοι αυτοί για να πουν αυτές τις ανοησίες, αυτές τις γεμάτες θράσος αθλιότητες που προκαλούν γέλωτα και θλίψη για την κατάντια ξεπεσμένων δήθεν αριστερών που υπερασπίζονται μία σπείρα, ένα καραμπινάτο παραδικαστικό κύκλωμα.

Κρίμα γι αυτούς, αλλά πέρα από την ανεκδοτοποίησή τους έχουν και άγνοια της πεποίθησης της κοινωνίας, ακόμα και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ ότι υπήρχε πρωτοφανές και ανήθικο σχέδιο ενοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων, ότι έστησαν στον τοίχο Πολιτικούς δίχως στοιχεία και με μία φημολογία ότι « έρχονται στοιχεία από το F.B.I ». Όλα κατέρρευσαν και η αναζήτηση της αλήθειας έφερε στην επιφάνεια όσα υποψιαζόμασταν πολλοί, έφεραν στην επιφάνεια πρακτικές μαφίας. Το δυστύχημα δε για τον κ. Δ.Παπαγγελόπουλο  είναι ότι δεν παραπέμπεται για σειρά αδικημάτων από μαρτυρίες αμφισβητούμενων προστατευόμενων μαρτύρων ούτε από φημολογίες , αλλά από καταγγελίες επώνυμων και ανωτέρων δικαστικών που περιέγραψαν ένα όργιο εκβιασμών και κατευθυνόμενων αποφάσεων. Η ατυχία του Δ. Παπαγγελόπουλου είναι ότι ακόμα και ο κ. Παππάς στην περίφημη συζήτησή του με τον κ. Μιωνή, αναφέρθηκε στο παραμάγαζο του πρώην Διοικητή της ΕΥΠ από το οποίο ...έβγαιναν και λεφτά! Το δυστύχημα για την κ. Τουλουπάκη είναι ότι δεν παραπέμπεται πάλι από πολιτικές καταγγελίες αλλά από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου! Ας μην προσπαθούν λοιπόν να τους εμφανίσουν θύματα συνωμοσίας.Αυτοί είναι που κατηγορούνται ως θύτες συνωμοσίας. Δεν παραπέμπονται γιατί ως « ήρωες» τα έβαλαν με το Σύστημα που τώρα τους τιμωρεί, αλλά γιατί αυτοί ήταν το Σύστημα που εκβίαζε, πίεζε, κατηύθυνε.

Για αυτό ακριβώς αυτή η Συνέντευξη θα μείνει στην Ιστορία ως μνημείο θράσους και προσπάθειας ανατροπής της αλήθειας. Στην πραγματικότητα θέλουν να πείσουν « τους δικούς τους» ότι βρίσκονται υπό διωγμό και να προσπαθήσουν να εμποδίσουν την Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου, την Δικαιοσύνη να ψάξουν τα πάντα μέχρι τέλους. Μόνο που δεν υπάρχουν οι κοινωνικοί και πολιτικοί όροι να τα καταφέρουν. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της OPINION POLL το 60% θεωρεί ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση αξιοποίησε το σκάνδαλο NOVARTIS για να στοχοποιήσει πολιτικούς αντιπάλους( 28.4% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ) , το 58% κρίνει ότι επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ παραδικαστικό, παρακρατικό κύκλωμα και με οικονομικές δοσοληψίες ( το 38.3% του ΣΥΡΙΖΑ ), το 57% θεωρεί ότι έχει ευθύνες ο κ. Τσίπρας ( το 24% του ΣΥΡΙΖΑ ) και το 77% ζητεί να ψαχτούν όλα μέχρι το τέλος μέχρι να ξεκαθαριστούν πλήρως ποινικές, αστικές και πολιτικες ευθύνες ( 62% το ΣΥΡΙΖΑ). Ποιον να πείσουν λοιπόν; Ποιον να καλύψουν; Είναι σίγουροι που δέχτηκαν να παίξουν αυτό τον άχαρο ρόλο μία μέρα πριν συζητήσει το Πόρισμα της Προανακριτικής Επιτροπής η Βουλή; Είναι σίγουροι ότι δεν θα ντρέπονται πολύ σύντομα;

Ωστόσο, η Συνέντευξη αυτή θα μείνει ως πράξη ντροπής και για άλλο ένα λόγο. Δόθηκε μόλις λίγες ώρες μετά τις αποκαλύψεις για πιέσεις και εκβιασμούς για να συγκαλυφτούν οΙ ευθύνες για εκατό νεκρούς στο Μάτι. Παπαγγελόπουλος και πιέσεις σε δικαστικούς, παραδικαστικό κύκλωμα, παρακρατικό με Καμμένο και αξιωματικούς, εκβιασμοί για να συγκαλυφθεί το έγκλημα στο Μάτι, οι συζητήσεις Παππά- Μιωνή, οι καταγγελίες του Καλογρίτσα και άλλα πολλά συνθέτουν το αποκρουστικό προφίλ μιας εξουσίας που προσπάθησε να ελέγξει τους « αρμούς » για να παρατείνει την θητεια της.Αν κάποιοι νομίζουν ότι θα ντυθούν θύματα που διώκονται αυταπατώνται. Ήταν κυνικοί διαχειριστές που αδίστακτα έκαναν τα πάντα για την εξουσία και μόνο.

Μην περιμένουν λοιπόν να πείσουν κανένα. Μη παίζουν το γνωστό θέατρο. Τον λόγο έχει , πρέπει να έχει η Δικαιοσύνη ισχυρή, ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους ότι και αν σημαίνει αυτό. 

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝΙΟΤΕ ΑΜΥΝΕΤΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ!

Ο εμπειρογνώμονας για να βγάλει πόρισμα για τα αίτια της τραγωδίας στο Μάτι δίνει στην δημοσιότητα ανατριχιαστικό ηχητικό ντοκουμέντο που αποδεικνύει τις ανήθικες πιέσεις και τους κυνικούς εκβιασμούς που δέχτηκε για να συγκαλύψει τα πάντα και ο κ. Χαρίτσης κάνει δήλωση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία αναφέρει, ότι η Κυβέρνηση κάνει καπηλεία της τραγωδίας και σπέκουλα! Παρεπιπτόντως, την αποκάλυψη είχε κάνει η « ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και όχι το Μαξίμου. Αναφερόμαστε στο πιο  τραγικό συμβάν πολλών δεκαετιών, τότε που την ώρα που οι άνθρωποι καίγονταν οι τότε Κυβερνητικοί έστηναν επικοινωνιακό show με πρωταγωνιστή τον Α.Τσίπρα. Δεν μπορώ να γνωρίζω αν την εντολή συγκάληψης την είχε δώσει στον κ. Ματθαιόπουλο η κ. Γεροβασίλη. Αυτό που γνωρίζω , όπως γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες , είναι ότι το σκηνικό της συγκάληψης είχε στηθεί πολιτικά από την πρώτη στιγμή.Θυμάστε ότι έφταιγαν τα αυθαίρετα, τα δέντρα, ο αέρας , ενώ ο κ. Τόσκας είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη ντροπής, ότι υπηρεσιακά είχαν γίνει όλα άψογα. Ποτέ δε δεν ζητήθηκε μία συγγνώμη που θα έδειχνε ένα στοιχειώδη ανθρωπισμό. Και τώρα αντί να σιωπήσουν, απαντούν με απανθρωπιά αναφερόμενοι για δήθεν αντιπερισπασμούς. Αν είναι αντιπερισπασμός η διαλεύκανση της υπόθεσης και η απονομ΄ευθυνών από την Δικαιοσύνη, τότε ζήτω ο υποτιθέμενος αντιπερισπασμός!

Είναι φανερό, ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ζαλιστεί από τις πολλές σφαλιάρες. Δεν τους έφτανε που όλες οι δημοσκοπήσεις δίνουν προβάδισμα της Ν.Δ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ κατά μέσο όρο 20%, τον Κ. Μητσοτάκη να προηγείται του Α.Τσίπρα για Πρωθυπουργός  κατά μέσο όρο 30%, τον ΣΥΡΙΖΑ να πέφτει χάνοντας μάλιστα το 12%-13% των δυνάμεών του προς ...την Ν.Δ! Δεν τους έφτανε που ακόμα αναζητούν τον αντιπολιτευτικό βηματισμό τους κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο, εκφράζοντας θέσεις μόνιμα οικτρά μειοψηφικές και βλέποντας την υπόθεση της « Προοδευτικής Συμμαχίας» να παραπαίει. Βλέπει και ένα τσουνάμι αποκαλύψεων και καταρρεύσεων των μύθων που οι ίδιοι έστησαν.

Το σκάνδαλο NOVARTIS όπως το χειρίστηκαν ως ευκαιρία ενοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων λειτούργησε ως τροπος χαρίσματος τς αριστερής Κυβέρνησης απέναντι στις ευθύνες της Εταιρείας που ποτέ δεν έψαξαν όλως περιέργως και την εμπλοκή χιλιάδων ανθρώπων του χώρου της Υγείας όπως έκαναν σ΄όλες τις χώρες. Το χειρίστηκαν κουτοπόνηρα, συνωμοτικά, χρησιμοποίησαν το παραδικαστικό κύκλωμα και προσπάθησαν με ανύπαρκτα στοιχεία να στήσουν στον τοίχο δέκα κορυφαία στελέχη της Αντιπολίτευσης.Στα Ελληνικά αυτό ονομάζεται σκευωρία και η σκευωρία αποκαλύφτηκε δυστυχώς για αυτούς.Μέχρι και ο Α. Τσίπρας ομολόγησε στην « ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ότι ίσως ήταν λάθος η παραπομπή δέκα ενώ θα μπορούσαν να παραπεμφθούν τρεις- τέσσερις! Τώρα  οι δέκα έχουν αθωωθεί, όλα τα ψέματα κατέρρευσαν, ο κ. Παπαγγελόπουλος με απόφαση της Βουλης και η κ. Τουλουπάκη με Εισαγγελική απόφαση προχωρούν στον δρόμο του πεπρωμένου τους. Τι λένε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Πάλι κάτι γραφικότητες για αντιπερισπασμούς από τον αδύναμο Κ.Μητσοτάκη ( sic! ) , ακατάληπτα επιχειρήματα περί χτυπήματος από το Σύστημα, προσπάθεια να εμφανιστούν ως διωκόμενοι. Ποιον να πείσουν αλήθεια; Όλοι έζησαν τι συνέβη, όλοι θέλουν να τιμωρηθούν όσοι έπαιξαν με την Δικαιοσύνη, τους θεσμούς δηλαδή την Δημοκρατία. Ας καταλάβουν ότι η Δημοκρατία ενίοτε αμύνεται. Οι εξελίξεις ήδη τρέχουν και τώρα πια ας αποφασίσει η Δικαιοσύνη.

Προσθέστε σ΄αυτά τους διαλόγος Παπά με τον Μιωνή, τις παραδοχές για μαγαζιά και παραμάγαζα, τις αποκαλύψεις για το παρακρατικό κύκλωμα με τον Π. Καμμένο εν γνώσει του Α. Τσίπρα, τις καταγγελίες Καλογρίτσα, τις αποκαλύψεις για τα δάνεια της ATTICA , τον Πετσίτη, τα ταξίδια στην Βενεζουέλα, την συνεργασία με δικηγόρο ειδικευμένο στις offshore. Στο σύνολό τους συγκροτούν ένα ζοφερό τοπίο, μία επίδειξη αλλοίωσης της Δημοκρατίας, υπονόμευσης θεσμών. Ας μην αναζητούν κάποιοι συμψηφισμούς. Όλα πια είναι μονόδρομος να ψαχτούν και να υπάρξουν ευθύνες σ΄όλους όσο ψηλά και αν βρίσκονται. Θα ήταν δε σε όφελος του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει και ο ίδιος πλήρη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων. Σε τελευταία ανάλυση αν χρειάζεται αυτοκάθαρση, ας την τολμήσει γιατί διαφορετικά θα απολογείται για χρόνια. Αν χρειάζονται Ιφιγένειες, ας θυσιαστούν κάποιοι. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει εκτός και αν υπάρχει ένας « απαγορευτικός λόγος» : Η εμπλοκή στο ανώτερο επίπεδο. Σαφές τι εννοώ.

Εν πάσει περιπτώσει, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα και θα πάρει ή δεν θα πάρει τις αποφάσεις του. Αυτό που δεν έχουν το ηθικό και δημοκρατικό δικαίωμα τα στελέχη του, είναι να αρνούνται την δυνατότητα του Κράτους Δικαίου να αμύνεται. Αυτό που δεν έχουν δικαίωμα είναι να προσπαθούν να εμποδίσουν την Δικαιοσύνη να ψάξει τα πάντα και μέχρι τέλους, ότι και αν σημαίνει αυτό. Γιατί ας μη ξεχνάμε: Μία απροστάτευτη Δημοκρατία είναι μία ηττημένη Δημοκρατία . Αν δε το όνειρό τους είναι μία δεύτερη φορά που όλα όπως « θα είναι διαφορετικά» και θα έχουν ελέγξει καλά τους αρμούς της εξουσίας, ας το ξεχάσουν. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε Ρωσία του Πούτιν, ούτε τραμπική Αμερική, ούτε Ουρμπανική Ουγγαρία.

ΦΩΣ ΠΑΝΤΟΥ! ΤΙΜΩΡΙΑ ΟΣΩΝ ΕΠΑΙΞΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ !

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αρέσκονται να εγκαλούν κυβερνητικά στελέχη, αλλά και στελέχη της Αντιπολίτευσης μιλώντας για Ντροπή! Είναι χαρακτηριστικό της αμετροέπειας, του θράσους , μη αίσθησης του πολιτικού χωροχρόνου και της κατάστασης βρίσκονται, που τα χαρακτηρίζει. Στο μυαλό τους μάλλον έχουν ότι όλοι πρέπει να ντρέπονται για κινήσεις τους , ενώ αυτοί είναι κάτι σαν άρια φυλή που έχει το αλάνθαστο του Πάπα σε συνδυασμό με ένα ηθικό άλλοθι που το βλέπουν μόνο αυτοί. Ξεχνούν δε ότι δεν είναι οι παρθένες του πολιτικού σκηνικού αφού κυβέρνησαν τεσσεράμισι χρόνια και δεν έδειξαν και τον καλύτερο χαρακτήρα ,την ειλικρίνεια  ούτε και ήθος , είτε αφορά στις πολιτικές επιλογές τους που πληρώνει ακόμα και θα πληρώνει για καιρό η Οικονομία και η χώρα, είτε αφορά στην προσπάθεια να ελέγξουν Τύπο, Δικαιοσύνη, θεσμούς με τρόπους ανήθικους και κατάπτυστους πλήττοντας την Δημοκρατία.

Το πολιτικό ήθος τους βέβαια το έδειξαν τέτοιες μέρες πριν πέντε χρόνια, διοργανώνοντας ένα αντισυνταγματικό δημοψήφισμα, με ερώτημα που δεν υφίστατο, χαρακτηρίζοντας νενέκους και ευρωλιγούρηδες όσους τάχθηκαν με το ΝΑΙ και κάνοντας με ευκαμψία μία μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα αλλάζοντάς τα όλα σε λίγες ώρες, χωρίς ποτέ να ζητήσουν μία συγγνώμη έστω από όσους χόρευαν τσάμικους την βραδιά του δημοψηφίσματος. Το ήθος τους το έδειξαν κοροϊδεύοντας με τον πιο καθαρό τρόπο ένα λαό, αφού πρώτα τον δίχασε. Ασφαλώς το ότι αυτός ο πολιτικός, ιδεολογικός μεταμορφισμός  έγινε κατά βάση δεκτή από τους « ασυμβίβαστους αγωνιστές » δείχνει και την αποδοχή ή έστω την ανοχή στις πιρουέτες του Α.Τσίπρα από χιλιάδες « αριστερούς» που πρότασσαν την εξουσία, την καρέκλα από τη ιδεολογία. Άλλωστε η συνύπαρξη δήθεν καθαρόαιμων αριστερών με Πασόκους που δεν άντεχαν τα Μνημόνια του Γ.Α.Π ή του Α. Σαμαρά ενώ κατάπιναν το Μνημόνιο Τσίπρα, μαζί με την ώσμωση με την ακροδεξιά και τον Πάνο Καμμένο δημιουργούσε ένα αμάγαλμα ασπόνδυλων ιδεολογικά και πολιτικά, ένα συνασπισμό δίχως πίστη σε ιδέες, σεβασμό σε αρχές αρκούντως επικίνδυνο όχι μόνο για την Οικονομία της χώρας ,αλλά και για την Δημοκρατία. Αναφέρομαι ειδικά στο Δημοψήφισμα όχι μόνο λόγω χρόνου, αλλά γιατί από όλα τα ψέματα, όλες τις μεγαλοστομίες τους, όλα όσα έπραξαν μέσα σε ένα διαρκές ντελίριο τυχοδιωκτισμού και λαϊκισμού, αυτό θα τους ακολουθεί σαν βαριά σκιά ότι και να πουν , όσο και αν προσπαθήσουν να ξεχαστεί.

Ο  ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ  δημιούργησε μια τερατώδη μηχανή εξουσίας που δεν δίσταζε μπροστά σε τίποτα. Ενοχοποιούσε όποιον ήθελαν με πρωτοφανή ετσιθελισμό, έκανε μεταγγραφές από το « Σύστημα Παπαγγελόπουλου», στοχοποιούσε αντιπάλους, έσερνε χωρίς στοιχεία πολιτικούς αντιπάλους μπροστά σε κάλπες ντροπής. Επικαλούταν συνεχή ψέματα( π.χ για το FBI που είχε λίστα εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων), αναζητούσε από τον Μαδούρο μέχρι ειδήμονες στις off shore δικηγόρους και από « περίεργες Διοικήσεις Τραπεζών» μέχρι ντόπιους και εξ άλλων χωρών επιχειρηματίες στηρίγματα για να εγκαθιδρύσουν καθεστώς.

Τεσσεράμισι χρόνια στην εξουσία κατάφεραν να συγκεντρώσουν ένα τεράστιο αριθμό σκελετών στην ντουλάπα και τώρα η ντουλάπα φαίνεται να έχει ανοίξει για τα καλά. Γι αυτό απέφευγαν και αποφεύγουν ακόμα να κάνουν μία συνολική αυτοκριτική. Γιατί αυτό θα οδηγούσε σε επώδυνες συζητήσεις που αφορά κυρίως στην παρέα Τσίπρα, στις επιλογές του μεγάλου τιμονιέρη που είναι και αναντικατάστατος. Γιατί επιπλέον δεν έχουν μετανιώσει για τίποτα για όσα πια γίνονται γνωστά και γι αυτό με θράσος μιλάνε για την ανάγκη ελέγχου των αρμών την εξουσίας « την άλλη φορά» και επισημαίνουν ότι « την δεύτερη φορά θα είναι αλλιώς». 

Αυτά παθαίνουν όσοι υποτιμούν την Δημοκρατία. Αυτά παθαίνουν όσοι θεωρούν ότι μία εξουσία μπορεί να είναι αιώνια. Τώρα είναι με την πλάτη στον τοίχο. Η Προανακριτική τελειώνει και φαντάζομαι πως τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει τον κ. Παπαγγελόπουλο να οδεύσει  προς τον δρόμο του πεπρωμένου του, καταγγελλόμενος από σειρά  δικαστικών. Σειρά δικαστικών που προκάλεσαν τους πάντες με την τακτική τους και τις ολιγωρίες τους  δεν πρέπει να νιώθουν και ιδιαίτερα άνετα. Επιπλέον σειρά αποκαλύψεων για παρακρατικούς μηχανισμούς και παραδικαστικό , για στήσιμο ουσιαστικά του περίφημου διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες ,αλλά και για περίεργες σχέσεις και πολύ αποκαλυπτικές συνομιλίες για μαγαζιά, παραμάγαζα με πρωταγωνιστή τον Νούμερο δύο της « αριστερής Κυβέρνησης » κ. Παππά μας κάνουν να ανατριχιάζουμε για το τι ετοίμαζαν όσοι κατάγγελλαν την διαπλοκή. Από δίπλα και ο Π. Καμμένος, η σύζυγός του και αστυνομικοί εν ενεργεία και απόστρατοι. Και μέσα σ΄όλα αυτά χρήμα, πολύ χρήμα  να κινείται μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου, Βενεζουέλας, Αθήνας και κάποιοι να διευθετούν πως, μέσω ποιων και για ποιον λόγο πρέπει να φτάσει σε συγκεκριμένο. Νοσηρό κλίμα που προκαλεί σιχαμάρα, οργή, ανατριχίλα για αυτά τα αντιδημοκρατικά παιχνίδια, γέλια για όποιον τολμάει να μιλήσει για ηθικό πλεονέκτημα της συριζαικής αριστεράς.

Αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να μας πουν ότι δεν τρέχει και τίποτα , ότι τους τιμωρεί το Σύστημα ( λες και δεν έπαιξαν με πολύ επιφανείς εκπροσώπους του Συστήματος ), μπερδεύουν τα λόγια τους , προσπαθούν να βρουν αντίβαρα για να αντεπιτεθούν. Μόνο λίγοι προσπαθούν να ψελλίσουν κάτι, αλλά τις  παρεμβάσεις τους τις έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων τους ο Αλέξης Τσίπρας που πήρε τον Ν.Παππά υπό την ομπρέλα του και τα προβλήματα Παππά τα κατέστησε προβλήματα και ολόκληρου του Κόμματος. Κάτι θα ξέρει και δεν εννοώ από πολιτική τακτική. Για την ακρίβεια δύσκολα μπορεί να πειστεί και ο πιο καλοπροαίρετος ότι δεν τα γνώριζε όλα ο ίδιος. Δεν απείχε και πολύ το Πρωθυπουργικό Γραφείο από το Γραφείο του Ν. Παππά στο Μέγαρο Μαξίμου.

Αυτό το παιχνίδι συγκάλυψης αμαρτιών, παρατυπιών και παρανομιών δεν περνάει βέβαια δίχως κόστος. Πιστεύει άραγε κανείς στα αλήθεια, ότι μπορεί αυτή η παρέα, αυτά τα στελέχη να ηγηθούν μιας Προοδευτικής Παράταξης που να πρεσβεύει στοιχειώδες ήθος, σεβασμό σε αρχές ; Αυτή η υπόθεση φαίνεται να ναυαγεί πριν καν ξεκινήσει το πλοίο. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL φάνηκε ότι το 60% θεωρεί ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ  προσπάθησε να στοχοποιήσει και να ενοχοποιήσει χωρίς στοιχεία πολιτικούς αντιπάλους αξιοποιώντας το σκάνδαλο NOVARTIS.To ίδιο πιστεύει μάλιστα το 28.4% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το λες και μικρό! Το 58% θεωρεί ότι επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υπήρχε παραδικαστικό, παρακρατικό κύκλωμα το οποίο συμμετείχε σε οικονομικές δοσοληψίες , με το 38.3% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να έχει αυτή την άποψη! Το 57% δε, θεωρεί ότι ο Α. Τσίπρας έχει ευθύνες για την καταγγελούμενη λειτουργία παραδικαστικού, παρακρατικού κυκλώματος . Την ίδια άποψη έχει και ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές οι απαντήσεις στο σύνολό τους δείχνουν ένα ισχυρό πολιτικά και κοινωνικά τείχος απομόνωσης γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ, με σημαντικά ρήγματα εμπιστοσύνης προς όσα ισχυρίζεται η ηγεσία του μέσα στους ψηφοφόρους του. Δύσκολη κατάσταση. Δύσκολοι καιροί για βασιλιάδες. Ειδικά αν επιμένουν σε ένα αφήγημα από το οποίο προκύπτει ότι ήταν η ανόητα άχρηστοι ή επικίνδυνοι ή και τα δύο. Ιδιαίτερα αν επαληθευτούν όσοι πιστεύουν ότι ακολουθεί το κυρίως τσουνάμι των αποκαλύψεων στο αμέσως επόμενο διάστημα.

Τα όσα πρωτοφανή καταγγέλονται δεν αφήνουν , δεν μπορεί να αφήνουν κανένα περιθώριο μη διερεύνησης των πάντων μέχρι τέλους και μη απονομής πολιτικών, αστικών και ποινικών ευθυνών σε όλους όσους εμπλέκονται. Δεν πρόκειται για ένα τυπικό ή ηθικό καθήκον. Αποτελεί καθήκον απέναντι στην Δικαιοσύνη , τους θεσμούς, την τιμή του Πολιτικού κόσμου, την λειτουργία της Δημοκρατίας. Αν όλα μείνουν και αιωρούνται , τότε τα θύματα θα είμαστε όλοι μας. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι δεν είναι καιρός για σκανδαλολογία. Θα είχαν δίκιο αν μιλούσαμε για σκανδαλολογία και όχι για υπαρκτά σκάνδαλα .Άλλοι επικαλούνται την πανδημία, την Οικονομική Κρίση , τους κινδύνους στα εθνικά για να διατυπώσουν την άποψη ότι πρέπει να ασχοληθούμε μ΄αυτά . Σωστά, μόνο που πρέπει να υπερασπιστούμε και την Δημοκρατία, την Δικαιοσύνη, τους θεσμούς γιατί αν δεν το πράξουμε ένα σύννεφο αναξιοπιστίας θα σκεπάζει την χώρα και αυτό θα εμποδίσει και την αντιμετώπιση και των άλλων προβλημάτων.

Άλλωστε αυτό το αντιλαμβάνεται η τεράστια πλειοψηφία της κοινωνίας. Στην έρευνα της OPINION POLL  που ήδη  επικαλεστήκαμε, αυτό φαίνεται εντελώς καθαρά. Το 77% ζητάει διερεύνηση όλων των καταγγελιών για δράση παρακρατικού, παραδικαστικού μηχανισμού και απονομή ευθυνών. Αξίζει δε να το δούμε πως εκφράζεται και ανά κόμμα. Αυτό ζητάει το 89% της Ν.Δ, το 62% του ΣΥΡΙΖΑ, το 88.7% του ΚΙΝΑΛ, το 54.8% του Κ.Κ.Ε, το 84% της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ και το 85% του ΜΕΡΑ 25.

Τα ποσοστά νομίζω πως είναι πολύ χαρακτηριστικά. Η απαίτηση είναι παλλαϊκή, διακομματική, πανίσχυρη. ΦΩΣ ΠΑΝΤΟΥ! ΤΙΜΩΡΙΑ ΟΣΩΝ ΕΠΑΙΞΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ! Αυτό είναι το καθαρό μήνυμα της Ελληνικής κοινωνίας.

Τι θα γινόταν δηλαδή παραπάνω αν έπαιρναν όλη την εξουσία;

                           

 Δεν είναι τελικά μόνο θέμα του DNA του ΣΥΡΙΖΑ η αδυναμία του να ξεπεράσει τα ιδεολογικά- πολιτικά όριά του και  να ασκήσει σοβαρή, τεκμηριωμένη, πειστική αντιπολίτευση. Αυτό φάνηκε καθαρά στην περίπτωση του τρόπου χειρισμού των  εκατομ. ευρώ για την καμπάνια για τον κορονοιό. Το αίτημα που διατύπωσε στην αρχή να γίνει γνωστή η κατανομή των ποσών που πήρε κάθε Μέσο Ενημέρωσης ήταν εύλογο, σωστό, κατανοητό. Όσο μάλιστα η λίστα αυτή δεν δινόταν, τόσο αυτό το αίτημα κέρδιζε διακομματικό έδαφος, αποκτούσε υποστηρικτές από όλο το πολιτικό φάσμα και η Κυβέρνηση φαινόταν σαν να κρύβει κάτι. Πάντα ένα αίτημα για διαφάνεια κερδίζει. Εκεί λοιπόν που εξέφραζε ένα εύλογο αίτημα, έβγαλε στον αέρα το σποτ που πλάσαρε την γνωστή ολοκληρωτική αντίληψη « όλοι οι δημοσιογράφοι τα πιάνουν», προσέβαλε τους πάντες και ακόμα τα ακούει. Δεν ήταν τυχαίο, δεν ήταν κάποιο λάθος. Δεν ήταν πολιτική ηλιθιότητα όπως έγραψαν δημοσιογράφοι που προσπάθησαν να διερευνήσουν τα αίτια αυτής της αυτοκτονικής πρωτοβουλίας.

Σύμφωνα με την βαθύτερη αντίληψη στον ΣΥΡΙΖΑ , « όσοι δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας » , όσοι δημοσιογράφοι δεν μας χαιδεύουν ή έστω δεν ασκούν σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση είναι  το λιγότερο ύποπτοι για χρηματισμό. Πρόκειται για αντίληψη που έχουν όλοι οι δεξιοί και αριστεροί λαϊκιστές διεθνώς, από τον Τραμπ μέχρι τον Τσίπρα. Αν δε στον αριστερό λαϊκισμό προσθέσεις και μερικά στοιχεία σταλινισμού, τότε το παζλ του ολοκληρωτισμού συμπληρώνεται. Το έργο άλλωστε το είδαμε και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους ΑΝΕΛ κυβερνούσαν χωρίς κανένας original αριστερός να ενοχλείται, όταν είδαμε όλη την προσπάθεια ελέγχου των Μ.Μ.Ε, τον αντισυνταγματικό Νόμο Παπά για τα Κανάλια, το κλείσιμο του MEGA, την εξοντωτική πολεμική κατά του ΣΚΑΙ και δημοσιογράφων του, την δημόσια στοχοποίηση ανθρώπων του Τύπου. Η αντιδημοκρατικότητα δεν κρυβόταν και η υποκρισία ξεχείλιζε. Ας σκεφτούμε ότι την ίδια ώρα που « πυροβολούσαν » δημοσιογράφους του τότε Ομίλου Λαμπράκη, συναλλάσσονταν για να ορίσουν Διευθυντή σε εφημερίδα του Ομίλου και ο Α.Τσίπρας συναντιόταν τέσσερις φορές με τον Ψυχάρη.

Είναι δύσκολη η υπέρβαση αυτών των χαρακτηριστικών από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έχουν ιδεολογικό βάθος και αυτό καμία βιτρίνα τέως πασοκογενών στελεχών δεν μπορεί να αλλάξει. Ωστόσο, ας μην διαφεύγει ότι οι δυσκολίες υπέρβασης οφείλεται και στους σκελετούς που πρόλαβαν και γέμισαν τις ντουλάπες ως κυβερνώντες. Γι αυτό και δεν έχουν κάνει καμιά αυτοκριτική αποτίμηση των χρόνων που κυβέρνησαν τον τόπο και παρ΄όλο το πολυσέλιδο κείμενο που παρουσίασαν τρεις « σοφοί», δεν έχουν τολμήσει να θίξουν θέματα περιεχομένου, ύφους, αντίληψης, ήθους που χαρακτήρισαν την διακυβέρνηση του τόπου από αυτό το αλλόκοτο αριστεροακροδεξιό κυβερνητικό κυβερνητικό σχήμα.

Ας δούμε κατάματα πόσα σχήματα κατέρρευσαν σε λίγες μέρες. Αρχικά ήταν η γνωστή ιστορία του Δ. Παπαδημούλη για τον όποίο το πρόβλημα δεν είναι ότι είναι πια  κάτοχος αρκετών εκατομμυρίων αν και καταγγέλει σε φόρουμ τις οικονομικές ανισότητες στην Ευρώπη. Καλά να είναι, να βγάλει κι άλλα. Η Αριστερή ιδεολογία αποδείχτηκε σημαντική επένδυση για κάποιον που μάλλον έχει εργαστεί πολύ λίγο στην ζωή του κάπου έξω από τον κομματικό σωλήνα και στην συνέχεια ήταν μόνιμος ευρωβουλευτής. Το θέμα, το πρόβλημα είναι ότι η ευαισθησία για τους μετανάστες αποδεικνύεται ή αυτή η εικόνα εμφανίζεται, ως ένα σχήμα για να γίνουν « μπίζνες» με Μ.Κ.Ο που κι αυτές βγάζουν ουκ ολίγα λόγω ευαισθησίας για τους μετανάστες. Αυτή είναι η υποκρισία, αυτό είναι το πρόβλημα και εδώ είναι που ο ΣΥΡΙΖΑ υφίσταται σημαντική ζημιά σε ένα κυρίαρχο θέμα της ατζέντας του, σε ένα στοιχείο της ηθικής του υπόστασης.

Πάμε όμως και στα πιο βαριά προβλήματα που άπτονται της Δημοκρατίας μας.  Είχαμε δει όλη την αθλιότητα και την χυδαιότητα της παραπομπής των δέκα κορυφαίων Πολιτικών στελεχών, του στησίματος της διαπόμπευσης πολιτικών αντιπάλων. Ακολούθησε η κατάρρευση της μεθόδευσης και η συγκρότηση της Προανακριτικής για τον κ. Παπαγγελόπουλο που συγκροτήθηκε από την νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου.Ακούσαμε  κορυφαίους δικαστικούς να καταγγέλουν ένα παρακρατικό, παραδικαστικό κύκλωμα με αρχηγό τον « Ρασπούτιν» και ειδαμε να έρχεται στην επιφάνεια μία  τρομακτική αντιδημοκρατική εικόνα που φοβίζει. Μάθαμε ότι επιχειρηματίες συναντιόντουσαν με δύο Υπουργούς ( Παπαγγελόπουλος, Παπάς ) στο Μέγαρο Μαξίμου λίγο πιο πέρα από το γραφείο του τότε Πρωθυπουργού, για να ..συμβιβαστούν και να προδιαγραφούν αποφάσεις της Δικαιοσύνης! Κατά καιρούς διαβάζαμε για εκβιασμούς για να « δώσουν την Μαρέβα» ή για να « δώσουν τον Βενιζέλο».

Και να, που δεν τα είχαμε μάθει όλα. Σ΄αυτά προστέθηκαν οι αποκαλύψεις των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ που μας έκαναν γνωστό, ότι δίπλα στο ένα παρακρατικό, παραδικαστικό κύκλωμα υπήρχε και μεγαλουργούσε και ένα ακόμα με πρωταγωνιστές τον Π. Καμμένο, την σύζυγό του, πρώην και εν ενεργεία αξιωματούχους της ΕΛΑΣ και όχι μόνο, που κανόνιζαν από το ποιος δημοσιογράφος θα πρέπει να παρακολουθηθεί μέχρι πότε θα συλληφθεί κάποιος, που προέβαιναν σε εκβιασμούς. Την υπόθεση μάλιστα γνώριζε ο κ. Α. Τσίπρας, αλλά αυτό δεν τον εμπόδιζε να συγκυβερνά με τον κ. Π. Καμμένο!  Δεν έφτανε όμως ούτε κι αυτό. Προστέθηκαν καπάκι οι κασσέτες Μιωνή στην οποία ακούγονται συνομιλίες όπου ο κ. Παπάς δέχεται ότι ο συνάδελφός του Υπουργός κ. Παπαγγελόπουλος είχε δικό του μαγαζί, δική του ατζέντα, από την οποία « κονομούσαν ». Συγγνώμη , αλλά αυτό δεν ήταν Κυβερνητική συνεργασία, ήταν συνασπισμός παρακρατικών ομάδων που αλληλοεκβιάζονταν.  

Το μέγα πρόβλημα που αναδύεται είναι το ποδοπάτημα της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, των θεσμών που ζήσαμε επί προηγούμενης Κυβέρνησης. Το πρόβλημα είναι ‘οτι προκύπτουν πολλά αποστήματα παντού που θυμίζουν Κολομβία. Ε λοιπόν, πράγματι η Δημοκρατία κινδύνεψε τα προηγούμενα χρόνια και θα κινδυνεύει όσο δεν « μπαίνει το μαχαίρι στο κόκκαλο». Όλα πρέπει να διερευνηθούν, όλοι οι εμπλεκόμενοι να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν, να γίνει μία γενικευμένη κάθαρση.

Αν ένα ερώτημα θα αιωρείται πάντως είναι: Αλήθεια όλα αυτά τα έκαναν ενώ « δεν είχαν πάρει όλη την εξουσία». Τι θα γινόταν δηλαδή παραπάνω αν την έπαιρναν; Ας δώσει ο καθένας την απάντησή του... 

ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΡΙΖΙΚΑ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

                                                  

Η τελευταία έρευνα της OPINION POLL δεν έφερε απλά στην επιφάνεια ,μία ΑΚΌΜΑ επιβεβαίωση της συντριπτικής επικράτησης του Κ. Μητσοτάκη έναντι του Αλέξη Τσίπρα στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός ή της Ν.Δ  με τεράστια διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου. Ασφαλώς το προβάδισμα κατά 37.8% του Κυριάκου Μητσοτάκη  στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός, με το 25.1% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, το 87.2% του ΚΙΝΑΛ (!), το 28.6% του Κ.Κ.Ε, το 50% της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ και το 40% του ΜΕΡΑ 25 να επιλέγουν τον σημερινό Πρωθυπουργό, δεν είναι κάτι συνηθισμένο, είναι συντριπτικό. Πολύ περισσότερο όταν μόνο το 6.4% των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ, το 17.9% του Κ.Κ.Ε και το 0% της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ και του ΜΕΡΑ 25 επιλέγουν Α.Τσίπρα! Επίσης το προβάδισμα κατά 23.3% της Ν.Δ στην Πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων είναι ασυνήθιστο εύρημα για όσα χρονια πραγματοποιούνται δημοσκοπήσεις στην χώρα.

Ωστόσο, το πραγματικό εύρημα, αυτό που δίνει βάθος και έκταση στην κυριαρχία Μητσοτάκη βρίσκεται αλλού. Σε δεκαέξι ερωτήσεις στις οποίες οι ερωτώμενοι καλέστηκαν να συγκρίνουν τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε δεκαέξι χαρακτηριστικά που καθορίζουν ηγετικά χαρακτηριστικά ή έστω προσόντα που πρέπει να έχει ένας Πολιτικός Ηγέτης, ο Κ. Μητσοτάκης κυριαρχεί και στα δεκαέξι, με διαφορές υπέρ του από 23% έως και ...47.7%! Ακόμα και σε χαρακτηριστικά που εμφανίζονταν ως προνομιακό πεδίο του Α. Τσίπρα ( επικοινωνιακός, λαικότητα ) ο Κ. Μητσοτάκης προηγείται κατά 27% και 23% αντίστοιχα! Σε ερωτήσεις για το ποιος από τους δύο μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά δώδεκα διαφορετικούς τομείς Κυβερνητικής Δραστηριότητας, ο Κ. Μητσοτάκης προηγείται καταλυτικά και στους δώδεκα με διαφορές 27.3% έως και 49.8%! Ακόμα και σε τομείς που ο ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνει την κριτική του όπως η Οικονομική κρίση ή η ανεργία ο Κ.Μητσοτάκης προηγείται στις προτιμήσεις κατά 40% και 27.3% αντίστοιχα! Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό, ότι η Πρόταση του Πρωθυπουργού για την αντιμετώπιση της Οικονομικής κρίσης προγείται με 46% έναντι 16% αυτής που παρουσίασε ο Α. Τσίπρας ως πιο ολοκληρωμένο, ρεαλιστικό και αποτελσματικό. Προτιμάται δε από το 19.5% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, το 65.2% του ΚΙΝΑΛ κ.ο.κ.

Πρόκειται για ευρήματα που φέρνουν άλλης τάξης θέματα στην επιφάνεια. Αναφερόμαστε σε μια καθολική Στρατηγική, πολιτική, ιδεολογική κυριαρχία του Κ. Μητσοτάκη που δεν οφείλεται μόνο στην επιτυχή αντιμετώπιση του κινδύνου στον Έβρο και της πανδημίας στην συνέχεια. Άλλωστε ανάμεσα στα πέντε πρώτα κριτήρια- προσόντα που οι ερωτώμενοι θεωρούν ότι πρέπει να διαθέτει ένας Πολιτικός Ηγέτης, η δυνατότητα να ανταποκρίνεται σε δύσκολες καταστάσεις και κρίσεις έρχεται πέμπτο. Προηγούνται το να βάζουν τα συμφέροντα της χώρας πάνω απ΄όλα, η ειλικρίνεια, το να έχουν σχέδιο και αποτελεσματικότητα, η διορατικότητα. Ασφαλώς και η μεγάλες επιτυχίες στον Έβρο και την αντιμετώπιση έχουν διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στο αποτέλεσμα που βλέπουμε δημοσκοπικά. Ωστόσο δεν οφείλονται μόνο σ΄αυτές , αλλά οικοδομήθηκε σταθερά, σταδιακά σε όλο το διάστημα από τις εθνικές εκλογές μέχρι και σήμερα. Από τον Ιούλιο μέχρι και σήμερα ο Κ. Μητσοτάκης συσσωρεύει πολιτικό κεφάλαιο, πείθει όλο και περισσότερο ότι είναι ειλικρινής, έχει σχέδιο και αποτελεσματικότητα, διαθέτει διορατικότητα. Αντίθετα από την άλλη ο μεν Α. Τσίπρας φαίνεται να ξοδεύει πολιτικό κεφάλαιο και αξιοπιστία και από την άλλη να εντείνεται το πρόβλημα αξιοπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, η δομική και φυσιογνωμική κρίση που περνάει και φαίνεται να δυσκολεύεται να την απαντήσει.

Αυτές οι δύο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις οδηγούν σε πρωτοφανή δημοσκοπικά ευρήματα, ουσιαστικά προαναγγέλλουν και πιο οριστικούς, εμπεδωμένους υπό όρους πολιτικούς συσχετισμούς, ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Ας το πούμε πιο απλά. Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντιμετωπίσει με επιτυχία ή με μικρές απώλειες την Οικονομική κρίση και δεν επιτρέψει να παρασυρθεί η Ν.Δ από αυταρέσκεια, εφησυχασμό και αλαζονεία και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατορθώσει να δείξει ένα ριζικά μεταλλαγμένο πολιτικό στίγμα, τότε  θα δημιουργηθεί μια μακρόχρονη πολιτική κυριαρχία του Πρωθυπουργού και μίας Ν.Δ που θα αλλάζει. Αναφερόμαστε σε μία κατάσταση που θα υπάρχει ένα πραγματικά μεγάλο κόμμα που θα κυβερνά μόνο ή με συμμαχίες, ενα δεύτερο με μεγάλη διαφορά από το πρώτο που θα είναι η Αξιωματική Αντιπολίτευση και κάποια πιο μικρά. Είναι το μοντέλο που έχουμε δει στην Μεγάλη Βρετανία και το έχουν νιώσει καλά οι Εργατικοί επί χρόνια με μόνη παρένθεση την περίοδο Μπλερ ή που βλέπουμε στην Γερμανία στην μετά Σρέντερ εποχή.

Ουσιαστικά αυτό κρίνεται σ΄αυτή την φάση. Ίσως δε ο ΣΥΡΙΖΑ να είχε ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα αν υπήρχε ένα ΚΙΝΑΛ με σαφές στίγμα, μεταρρυθμιστικό λόγο, χωρίς κόμπλεξ συνεργασιών, αν και αυτό φαίνεται πολύ δύσκολο με τις σημερινές συνθήκες. Είναι χρήσιμο να διαβάζουμε ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, να βλέπουμε τα τρέχοντα συμπεράσματα. Όταν όμως έχεις δεκάδες έρευνες τον τελευταίο χρόνο, καλό είναι αντί να επαναλαμβάνουμε τα περί εικόνας της στιγμής, να βλέπουμε τις τάσεις που ήδη έχουν δρομολογηθεί. 

ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ

Η αλήθεια είναι ότι όσα χρόνια ασχολούμαι με τις πολιτικές δημοσκοπήσεις και την πολιτική ανάλυση, έχω δει κόμματα να ανεβαίνουν ή να πέφτουν και έχω προσπαθήσει να αναλύσω την πορεία τους. Συνήθως η πτώση ενός κόμματος ή το τελμάτωμά του οφείλεται στην έλλειψη Στρατηγικής, στην απουσία κεντρικής ιδέας γύρω από την οποία να συνδέονται επιμέρους πολιτικές , στην απόσπαση από την πραγματικότητα, την αδυναμία να πείσει τους πολίτες, την έλλειψη σύγχρονης ατζέντας και ριζοσπαστικών προτάσεων που να εκφράζουν ένα νέο ρεύμα, την αδυναμία και ανασφάλεια της ηγεσίας. Κόμμα που να πέφτει λόγω « αμφιλεγόμενων δημοσκοπήσεων, σεξιστικών σχολίων και fake news” δεν έχω δει. Όταν ένα κόμμα δε ισχυρίζεται επιπλέον ότι υπάρχει συνωμοσία από το σύστημα για να μην ανέβει, αν δεν είναι το Κ.Κ.Ε που επί χρόνια δίνει  παρόμοιες εξηγήσεις για την εκλογική και όχι απλά την δημοσκοπική καθήλωσή του στα ίδια ποσοστά χαμογελάω.Γιατί άραγε το σύστημα να φοβάται το ΚΙΝΑΛ και να θέλει να καθηλώνεται δημοσκοπικά κάπου εκεί στο 5%; Τι το επικίνδυνο για αυτό το αόρατο σύστημα έχει εκφράσει; Αστειότητες...

Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα της τελευταίας περιόδου. Είναι γεγονός ότι στην περίοδο της προσπάθειας αντιμετώπισης της πανδημίας, το ΚΙΝΑΛ έδειξε σοβαρότητα, εθνική ευθύνη και κατάθεσε σειρά θετικών προτάσεων. Αρκετές δε από αυτές υιοθετήθηκαν από τον Πρωθυπουργό. Αυτή η θετική, ενεργητική στάση του δεν φαίνεται να του φέρνει κέρδη. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις που Γιατί άραγε; Έχω την αίσθηση ότι σημαντικό ρόλο παίζει η συχνή αλλαγή ύφους, τακτικής και ουσίας στην προώθηση της Πολιτικής του. Εκεί που πορεύεται με θετικές προτάσεις, ξαφνικά ανακαλύπτει ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο διχασμού. Εκεί που ανακοινώνεται το πακέτο της Κομισιόν που χαιρετίζει ως θετικό, ασκεί κριτική στον Κ. Μητσοτάκη ότι είναι άφαντος από τις ευρωπαικές διεργασίες, λες και το πακέτο όπως και η κατανομή του ήρθε από το πουθενά. Εκεί που ο Κ. Μητσοτάκης παραδέχεται ότι είχε άλλη άποψη για το Ε.Σ.Υ και τώρα δεσμεύεται για τον εκσυγχρονισμό του, το ΚΙΝΑΛ του λέει περίπου « και ποιος είσαι εσύ που μιλάς για το Ε.Σ.Υ που ήταν δικό μας έργο». Λες και η ελληνική κοινωνία δεν έχει διαπιστώσει επί δεκαετίες την κρίση του Ε.Σ.Υ, την σταδιακή κατάρρευσή του. Εν ολίγοις όταν στον πολιτικό σου λόγο συνυπάρχουν τα πιο διαφορετικά στοιχεία, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι θολό, μη πειστικό. Δεν μπορεί να είσαι και δύναμη εκσυγχρονισμού και ολίγον λαϊκιστής με στοιχεία νοσταλγίας από κάποιο ηρωικό παρελθόν. Δεν μπορεί να θες να καταγραφείς σαν δύναμη σοσιαλδημοκρατίας και να ακολουθείς τακτική ΣΥΡΙΖΑ « τα καταψηφίζω όλα, τα καταγγέλω όλα». Απλά τα πράγματα.

Από εκεί και πέρα όταν σε πειράζουν οι δημοσκοπήσεις που όλες μα όλες και όλων των Εταιρειών Δημοσκοπήσεων  δίνουν κατά μέσο όρο 5% στην πρόθεση ψήφου και όχι τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτά, καταφεύγοντας στην ανακάλυψη φανταστικών εχθρών ,τότε οδηγείσαι σε επικίνδυνο στρουθοκαμηλισμό. Ας ρωτήσουν την σχετική εμπειρία του Α. Τσίπρα πριν είναι αργά. Όταν ανακαλύπτεις ότιμο σεξισμός σε πλήτει επειδή ένας δημοσιογράφος έγραψε μία απρεπή φράση σε ένα άρθρο, τότε έχεις άλλου είδους πρόβλημα. Ανακαλύπτεις όμως και fake news για τα οποία δεν παίρνεις θέση. Υπήρχε για παράδειγμα πρωτοσέλιδο εφημερίδας αόρατης κυκλοφορίας που παρουσίαζε τέσσερα στελέχη του ΚΙΝΑΛ έτοιμους να υπουργοποιηθούν. Απ΄ότι γνωρίζω και τα τέσσερα στελέχη διέψευσαν και κατήγγειλαν το δημοσίευμα. Το ΚΙΝΑΛ δεν το είδα παντού, αν και βγάζει τρεις τέσσερις ανακοινώσεις την μέρα. Γιατί άραγε; Το ίδιο και απέναντι σε συνεχείς δηλώσεις στελεχών όπως και ρεπορτάζ περί έναρξης διαλόγου και σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ που η συντριπτική πλειοψηφία των μελών και της εκλογικής βάσης του ΚΙΝΑΛ δεν θέλει ούτε να ακούει για μία τέτοια προοπτική. Πιστεύει άραγε η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ ότι αφήνοντας ακάλυπτους κάποιους δήθεν « κρυφοδεξιούς » και καλύπτοντας όσους θέλουν να εμφανίζονται αριστεροί δεν δημιουργεί σύγχυση, εκνευρισμό, τουλάχιστον ερωτηματικά ;

Καλό θα ήταν η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ αντί να ανακαλύπτει φανταστικούς εχθρούς ή αντί να ακολουθεί μία εναλλασσόμενη τακτική κινούμενης βάρκας και θολού μηνύματος, να δώσει απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα: Γιατί ενώ πέφτει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατορθώνει να εισπράξει και πάλι ( όπως και στις Εθνικές Εκλογές) κάποια οφέλη , την στιγμή που το 10-12% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι θα ψήφιζε Ν.Δ ; Πως εξηγεί ότι οι 2 στους 3 ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ συμφωνούν σχεδόν σε όλες τις πολιτικές του Κυριάκου Μητσοτάκη; Καλό θα ήταν να απαντήσει σ΄αυτά γιατί αυτά είναι τα καίρια ερωτήματα .

Είναι προφανές ότι η Δημοκρατία μας δεν χρειάζεται ένα ισχυρό κόμμα, αλλά και κόμμα ή κόμματα που μπορούν να κάνει σύγχρονη, σκληρή, εποικοδομητική αντιπολίτευση από μεταρρυθμιστικές, καινοτόμες θέσεις. Άρα χώρος υπάρχει.... Αν προσαρμοστείς έγκαιρα, αν δεν ζεις με ανασφάλειες, αν λαμβάνεις τα μηνύματα.Διαφορετικά τα κενά στην ζωή και στην πολιτική τα καλύπτουν άλλοι.

It’ s so simple αν και οι αμερικάνοι επικοινωνιολόγοι συνηθίζουν να λένε ότι the common sense it’s no so common.