Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Του Ζαχαρία Ζούπη, Δημοτικού Συμβούλου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, επικεφαλής της Δημοτικής Κίνησης «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ»

Η έρευνα που πραγματοποίησε η OPINION POLL λίγες βδομάδες πριν, συνάντησε την καχυποψία αν όχι την εχθρότητα ενός ποσοστού αιρετών. Αναμενόμενο ήταν άλλωστε. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας έχει εκπαιδευτεί για να ακούει όσα το βολεύουν και τα αποτελέσματα της έρευνας ούτε «χαρίζονταν», ούτε «στρογγυλοποιούσαν» τις καταστάσεις. Αντίθετα αναδείκνυε ωμά την σκληρή πραγματικότητα για το πώς αντιμετωπίζουν οι πολίτες την Αυτοδιοίκηση και τους αιρετούς. Αυτή είναι η δουλειά των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Έτσι νομίζω τουλάχιστον εγώ.

Υπενθυμίζω ορισμένα στοιχεία. Οχτώ στους δέκα πολίτες δήλωναν ότι υπάρχει διαφθορά στους Δήμους και επτά στους δέκα ότι υπάρχει αδιαφάνεια στην οικονομική διαχείρισή τους. Υπό την επίδραση αυτής της αντίληψης, οι επτά στους δέκα χαρακτήριζαν αναγκαία πρωτοβουλία την θέσπιση του Παρατηρητήριου για τους Δήμους και πάνω από τους μισούς ότι οι Δήμοι θα πρέπει να φροντίζουν να καλύπτουν οι ίδιοι τα ελλείμματα που δημιουργούν και να μην τα καλύπτει το Κράτος .
Ήταν προφανές ότι το κύμα αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος της χώρας δεν θα άφηνε και δεν αφήνει ανέγγικτο τον θεσμό της Αυτοδιοίκησης. Πως θα μπορούσε άλλωστε, όταν οι Δήμοι διαχειρίζονται σημαντικούς πόρους και όταν η αποτελεσματικότητά τους δεν ικανοποιεί τους πολίτες? Δεν είναι τυχαίο ότι σε έρευνες που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο οι Δήμαρχοι κρίνονται πολύ αυστηρά και συχνά πια στις προτιμήσεις των πολιτών αναδεικνύεται ο ΚΑΝΕΝΑΣ.

ΑΣ ΑΠΟΣΑΦΗΝΙΣΟΥΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

  Άρθρο-παρέμβαση του επικεφαλής της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ" Ζαχαρία Ζούπη 

Το θέμα της λειτουργίας της ΔΕΗ στο Κερατσίνι αποτελεί κορυφαίο θέμα για την πόλη μας και την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. 'Έχει τροφοδοτήσει μεγάλους αγώνες που σταθερά είχαν στην στόχευσή τους το σταμάτημα της λειτουργίας του ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου. Μάλιστα, αν η Ελληνική Πολιτεία και οι Διοικήσεις της ΔΕΗ  έδειχναν την στοιχειώδη σοβαρότητα, συνέπεια και αξιοπιστία, το Εργοστάσιο θα έπρεπε να σταματήσει χρόνια τώρα λόγω του Πρωτοκόλλου που υπογράφηκε μεταξύ Δήμου, ΥΠΕΧΩΔΕ, Υπ. Ανάπτυξης και της ΔΕΗ επί Δημαρχίας Γ. Χάσκα. Αυτή είναι και πρέπει να είναι  η κόκκινη γραμμή για οποιαδήποτε Δημοτική Αρχή όταν έρχεται σε διάλογο με την ΔΕΗ. Πρόκειται για κόκκινη γραμμή που έχει καθοριστεί διαχρονικά από αλλεπάλληλες αποφάσεις του Δ.Σ τα τελευταία 30 χρόνια. Αυτή είναι και η αδιαπραγμάτευτη θέση της "ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ".

Υπ 'αυτό το πρίσμα αντιμετωπίσαμε διάφορες φήμες για το περιεχόμενο των συζητήσεων του Δημάρχου Λουκά Τζανή και την πρόσφατη προσπάθεια να συζητηθεί το θέμα εσπευσμένως στο Δημοτικό Συμβούλιο. Υπ ' αυτό το πρίσμα διαμορφώνουμε και τις θέσεις μας στην Δια παραταξιακή. Πιο συγκεκριμένα.

1. Το Σχέδιο Συμφωνίας Δήμου - ΔΕΗ που έστειλε η Διοίκηση της ΔΕΗ ως αποτέλεσμα πολύμηνων διαπραγματεύσεων με το Δήμαρχο δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Σύμφωνα με αυτό η ΔΕΗ «δίνει» όσα χρωστάει από το Πρωτόκολλο και μάλιστα όχι όλα, εμφανίζεται να "υποχωρεί" στο θέμα της μη διεκδίκησης εκ μέρους του Πάρκου Πρέσσοφ και της Παιδικής Χαράς(!) και ζητάει ο   Δήμος να συναινέσει στην κατασκευή νέας μονάδας και ουσιαστικά στην ες αεί λειτουργία του εργοστασίου! Είναι φανερό ότι σ' αυτή την βάση δεν μπορεί να υπάρξει καμία Συμφωνία.

2. Στην ζωή επιβεβαιώνεται η θέση μας ότι σε κορυφαία θέματα της πόλης θα πρέπει να υπάρχει - έστω ως πρόθεση - κοινή παρέμβαση. Ειδικά σε θέματα που έχουν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Αποδείχτηκε λάθος της Δημοτικής Αρχής να κάνει μόνη της τις διαπραγματεύσεις και να μην ζητάει την συμβολή της Αντιπολίτευσης. Αυτό δεν πρέπει να ισχύει μόνο στο θέμα της ΔΕΗ, αλλά και σε άλλα θέματα όπως η Ανάπλαση των Λιπασμάτων , το Μετρό κ.α  . Επίσης , το κείμενο Συμφωνίας δεν εξηγεί την βιασύνη του Δημάρχου να θέσει το θέμα της ΔΕΗ βιαστικά για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο  της 14-12 ζητώντας να πάρει εξουσιοδότηση να συνεχίσει τις συζητήσεις με βάση το κείμενο αυτό. Η παρέμβαση της «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ» ήταν καθοριστική στην αναβολή του θέματος και στην σύγκλιση της Δια παραταξιακής που ήταν πρότασή της εδώ και καιρό .

3. Θεωρούμε αυτονόητη την θέση ότι η ΔΕΗ θα πρέπει να ανταποκριθεί στο σύνολο των δεσμεύσεών της που απορρέουν από το Πρωτόκολλο Συνεργασίας δίχως υπεκφυγές .Κάτι τέτοιο είναι αδιαπραγμάτευτο και πρέπει να υλοποιηθεί στο σύνολο των δεσμεύσεων χωρίς να συνδέεται με κατασκευή νέας Μονάδας και την ες αεί λειτουργίας της. Η υλοποίηση αυτών των δεσμεύσεων αποτελεί υποχρέωση της ΔΕΗ και στοιχειώδη κίνηση αποκατάστασης της αξιοπιστίας της απέναντι στον Δήμο μας.

4. Η προοπτική κατασκευής και λειτουργίας Νέας Μονάδας βελτιωμένης τεχνολογίας σε επόμενη φάση, όπως το θέτει η ΔΕΗ, θα μπορούσε να συζητηθεί από τον Δήμο μόνο υπό τις εξής πρόσθετες προϋποθέσεις 

 - Την ύπαρξη συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος λειτουργίας και λήξης της ( π.χ για 10 χρόνια) 

 - Την κατασκευή δικτύου τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης για όλα τα νοικοκυριά της πόλης, κάτι που πέρα της οικονομικής ελάφρυνσης των δημοτών, θα φέρει και περιβαλλοντική βελτίωση

- Την χρηματοδότηση συγκεκριμένων έργων αναβάθμισης της περιοχής της Ευγένειας - Χαραυγής 

 - Την νομική κάλυψη αυτών των δεσμεύσεων από την ΔΕΗ 

- Την ύπαρξη σε κάθε περίπτωση δυνατότητας λαϊκής έκφρασης για ότι γίνει.

Είναι φανερό, ότι όπως η ΔΕΗ προσπαθεί να περιφρουρήσει τα συμφέροντά της ως Επιχείρηση, έτσι και εμείς οφείλουμε ως παρατάξεις, αλλά και ως Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης να περιφρουρήσουμε τα συμφέροντα της πόλης και των δημοτών μας. Θεωρούμε ότι με τις θέσεις μας συμβάλουμε σε μια τέτοια κατεύθυνση 

ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΤΟΛΜΗΡΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

   Τα γεγονότα στην Βουλή , όπου καμμια 300αριά " αγανακτισμένοι " εμπόδισαν βουλευτές να βγουν από το κτίριο ,βρίζοντας χυδαία και φωνάζοντας συνθήματα του στυλ " Να καεί ,να καεί , το μπ...... η Βουλή " αποτελούν ανησυχητικό γεγονός και σήμα κινδύνου για την Δημοκρατία. Καμμια αγανάκτηση, καμμια οργή δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως άλλοθι στην συλλογική συνείδηση για τέτοιες αντιδημοκρατικές ενέργειες που σε τελευταία ανάλυση λειτούργησαν προβοκατόρικα για "το κίνημα των αγανακτισμένων" και σκίασαν τον ειρηνικό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων.Τα γεγονότα αυτά επέμπουν SOS για το κίνημα ,αλλά πριν απ΄ολα για την Δημοκρατία και  τον Κοινοβουλευτισμό.

Η μεταπολιτευτική Δημοκρατία μας μπορεί να έχει σημαντικές ευθύνες για την κατάσταση που έχουμε οδηγηθεί (κίνδυνος χρεωκοπίας, διαφθορά,δημιουργία ζωνών προκλητικής ευνοιοκρατίας από τα ρουσφέτια στους εκλεχτούς κομματικούς φίλους ,ανοχή στην φοροδιαφυγή, θεσμική θωράκιση της ατιμωρησίας επίορκων πολιτικών και υπαλλήλων ,ανεκδοτοποίηση του πόθεν έσχες). Ωστόσο, ότι είναι να γίνει,ότι αλλαγή είναι αναγκαία, δεν μπορεί παρά να πραγματοποιηθεί δημοκρατικά, ειρηνικά, κοινοβουλευτικά .

Κάθε άλλη αντίληψη ανοίγει τον δρόμο σε φασιστοειδείς αντιλήψεις και  πολυ απλά επωάζει " το αυγό του φιδιού ". Όποιος πιστεύει ότι πρέπει να ανατραπούν πολλές καταστάσεις, ας το κάνει με προτάσεις ,με ριζοσπαστικές προτάσεις για την υπέρβαση του σημερινού κοινοβουλευτικού φεουδαλισμού και όχι με τραμπουκισμούς .

ΠΕΡΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

του Ζαχαρία Ζούπη, Πολιτικού Αναλυτή

Αν δεν κάνω λάθος, η συζήτηση για την αναγκαιότητα ύπαρξης ευρύτερων συναινέσεων πάνω σε ένα πρόγραμμα αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την σωτηρία της χώρας διεξάγεται εδώ και πολύ καιρό. Ωστόσο, μπορεί η παρέμβαση του κ.Όλι Ρεν να ήταν unfair, όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Θέτει δεν θέτει το ζήτημα η τρόικα και μάλιστα είναι ντροπή μας που το θέτει ,το πρόβλημα παραμένει. Η σωτηρία της Ελλάδας, μίας ουσιαστικά χρεωκοπημένης χώρας που συντηρείται προς το παρόν λόγω των 110 δισ.ευρώ του τρισκατάρατου Μνημονίου, δεν είναι ευθύνη και δεν μπορεί να διασφαλιστεί απλά και μόνο από μία Κυβέρνηση, όσο ισχυρή και αν είναι κοινοβουλευτικά, όσο καλά και αν θεωρήσουμε ότι μπορεί να κάνει την δουλιά της. Απαιτεί ευρεία κοινωνικη και πολιτικά συμφωνία στην βάση της λογικής. Προυποθέτει γενική συστράτευση για την υλοποίηση ενός σαφούς πλαίσιου στόχων και μέτρων. 

Εννοείται ότι αναφερόμαστε σε συμφωνία δυνάμεων στην οποία δεν μπορεί να συμμετέχουν εκ των πραγμάτων όσοι προτείνουν την επιστροφη μας στην δραχμή χωρίς να έχουν το θάρρος να ενημερώσουν την κοινωνία για τις συνέπειες μίας τέτοιας κίνησης ,όσοι αρέσκονται στην γενική καταγγελία των πάντων η όσοι προτείνουν στην ελληνική κοινωνία περίπου το μοντέλλο της Βόρειας Κορέας .Αυτοί ας φωνάζουν και ας επιδιώκουν να " τσιμπήσουν " κάτι, αφού είναι φυσικό να βρίσκουν ακροατήρια στην" τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης ". Αναφερόμαστε λοιπόν στις δυνάμεις που ας θεωρήσουμε ότι έχουν στοιχειώδη αίσθηση της κατάστασης και της πραγματικότητας .

ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟ

Του Ζαχαρία Ζούπη, Πολιτικού Αναλυτή 

Τελικά αυτή η χώρα δεν "παίζεται με τίποτα". Γιατί όταν έχεις φτάσει στο χείλος της χρεωκοπίας και της καταστροφής και ακόμα συζητούνται ανοησίες, σημαίνει οτι υπάρχει συλλογική μυωπία, πριν απ' ολα του πολιτικού κόσμου, αλλά και στην συνέχεια όλων όσων έμαθαν να ζουν σε τεχνητή ευμάρεια και η χώρα να πορεύεται επί 30 χρόνια με ξέφρενους ρυθμούς δανεισμού για να μπορεί η κάθε ανεύθυνη Κυβέρνηση να διορίζει χιλιάδες ακόμα και από τα παράθυρα, να εμφανίζει δήθεν κοινωνικό - φιλολαικό πρόσωπο με δανεικά και όλοι μαζί να ζούμε χαρούμενοι στην τελευταία "χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού" στην Ευρώπη. Ξεχνώντας προφανώς, ότι όλες αυτές οι χώρες κατέρρευσαν η μία μετά την άλλη μέσα σε ένα χρόνο ... 

Ας πάρουμε για παράδειγμα την αντιμετώπιση που είχε η φωνή αγωνίας της Ελληνίδας Επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη, η γνωστή δήλωσή της. Προφανώς η κυρία Δαμανάκη δεν είναι μυθομανής. Κινείται σε κύκλους της Ευρωπαικής Ένωσης, μιλάει με Επιτρόπους, τεχνοκράτες, οικονομολόγους, εν γένει σοβαρότερους ανθρώπους από κάτι μεγαλοδημοσιογράφους που δείχνουν να ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο με το συμφέρον του Συγκροτήματος που ανήκουν παρά της χώρας.Δέχεται επομένως ερεθίσματα και θέλησε να εκπέμψει ένα ΣΟΣ σε μία χώρα που ένα τμήμα του πληθυσμού πιστεύει ότι " όλα είναι ένα ψέμμα ", ότι "όλα είναι αποτέλεσμα συνωμοσίας κατά της Ελλάδας" και εν ολίγοις δεν τρέχει και τίποτα ... Που το κακό λοιπόν ;

ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ

Του Ζαχαρία Ζούπη, Πολιτικού Αναλυτή 

Η χώρα μας από την απελευθέρωσή της τουλάχιστον και μετά δε φημιζόταν ποτέ για τον ορθό λόγο, για την αξιοκρατία, για την ανάδειξη των πραγματικά χρήσιμων κοινωνικών, οικονομικών και επιστημονικών δυνάμεων,για το σύγχρονο πνεύμα. 

Από την Μεταπολίτευση δε και μετά σε αυτά τα στοιχεία του Ελληνικού Κράτους προστέθηκαν με προοδευτική και ενίοτε αριστερή επίφαση ο άκρατος λαϊκισμός, εκχυδαϊσμός της Δημοκρατίας που κατά τ’άλλα εδραιωνόταν και διευρυνόταν, η δήθεν συμμετοχική αντίληψη που μετατράπηκε στο «νταβατζιλίκι» συνδικαλιστών και αγροτοσυνεταιριστών, η άποψη ότι η ανεργία αντιμετωπίζεται με εκατοντάδες χιλιάδες αναξιοκρατικούς διορισμούς στο στενό και δημόσιο τομέα και όχι μέσα από μια αναπτυξιακή διαδικασία. Προστέθηκε η αντίληψη ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα αρκεί να έχεις τις κατάλληλες διασυνδέσεις, ότι τα Κρατικά Ταμεία είναι μια «μυθική οντότητα» όπου πάντα υπάρχουν χρήματα, ότι είναι «μαγκιά» να κλέβεις το Κράτος δια της συνεχούς, προκλητικής φοροδιαφυγής και της προκλητικής κατασπατάλησης των καλλιεργειών. Έτσι φτάσαμε στην Κρίση, παριστάνοντας ακόμα και τώρα ότι δεν έχουμε καταλάβει πως φτάσαμε σε αυτό σημείο. 

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ...

Ένα χρόνο μετά το Μνημόνιο, η χώρα βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση, οι πολίτες σε κατάσταση πλήρους απογοήτευσης και όλοι μας σε ένα φαύλο κύκλο από αντιφατικές φήμες, αρνητικά αποτελέσματα, ολιγωρίες ενδοκυβερνητικές εμπλοκές και στοιχήματα για το πότε ακριβώς θα γίνει η αναδιάρθρωση και με ποιους όρους.

Εν τέλει ένα ερώτημα αιωρείται. Που πάει η χώρα; Για να είμαστε δε ειλικρινείς, σε μία χώρα με τόσο υπονομευμένη την κοινωνική συνοχή, το ερώτημα αυτό αιωρείται από 

τον καθένα μας. Που οδεύω εγώ ως άτομο ακόμα και αν καταστραφεί η χώρα;